Hasło życiowe zawarł w zdaniu: "Msza św. to moje niebo na ziemi"... Hasło życiowe zawarł w zdaniu: "Msza św. to moje niebo na ziemi"... pracował gorliwie nad reformą Kościoła w Italii, Niemczech, Czechach. Mając 43 lata został generałem zakonu. Znany był jako kaznodzieja, gorliwy apostoł oraz dyplomata, mediator między panującymi. Przyczynił się do odniesienia zwycięstwa nad Turkami pod Székesféhervár w 1601 oraz do stworzenia Ligi Świętej. Pełnił misje dyplomatyczne we Włoszech, na dworach Austrii, Bawarii, Hiszpanii i Francji...21 lipca 1619 - Wspomnienie liturgiczne św. Wawrzyńca z Brindisi (w świecie Juliusz Cezary Russo), kapucyna, generała zakonu, kaznodziei, legata papieskiego, teologa, doktora Kościoła (zm. 22 lipca 1619 podczas misji dyplomatycznej w Belem k. Lizbony). Urodził się 22 lipca 1559 w Brindisi (Włochy). Wcześnie osierocony przez ojca, przygarnięty został przez franciszkanów konwentualnych, u których pobierał nauki humanistyczne. Gdy miał 14 lat, zmarła mu matka, przeniósł się wtedy do Wenecji do swego wuja. Tutaj poznał kapucynów i w 1575 wstąpił w ich szeregi przyjmując imię zakonne Wawrzyniec. 24 marca 1576 złożył śluby zakonne. Studiował logikę w Padwie oraz filozofię i teologię w Wenecji. Wkrótce stał się przykładem pokory, posłuszeństwa, ustawicznej modlitwy i dokładnego zachowywania reguły św. Franciszka. Obdarzony świetną pamięcią i inteligencją, nie tylko łatwo opanował przedmioty na Wydziale Filozoficznym i Teologicznym, ale nauczył się wielu języków: greckiego, hebrajskiego, aramejskiego, niemieckiego, francuskiego, hiszpańskiego i to w takim stopniu, że mógł w nich wygłaszać kazania. Wyświęcony na kapłana 18 grudnia 1582, rozwinął wszechstronną działalność kaznodziejską, przemierzając prawie całą Europę, apostołując we Włoszech, w Niemczech, na Węgrzech, w Hiszpanii i w Portugalii. Zwrócił na siebie uwagę jako apostoł wśród Żydów. Był następnie profesorem, prowincjałem w Toskanii, Wenecji i Szwajcarii. Od 1599 jako legat papieski przebywał w Austrii i Czechach. W trzy lata później wybrano go generałem zakonu. Po złożeniu urzędu znów przybył do monarchii habsburskiej. Jeździł także do Tyrolu i Bawarii, a wszędzie zdobywał poważanie. Przyczynił się do zwycięstwa nad Turkami pod Székesféhervár i do zmontowania Ligi Świętej. Jeździł jeszcze na dwór hiszpański i wiele dokonał jako mediator w sporach między panującymi. Ostatnią misję dyplomatyczną podjął w Hiszpanii, dokąd udał się, aby wstawić się za uciskanymi Neapolitańczykami. W drodze ciężko zaniemógł. Zmarł 22 lipca 1619 w Belem k. Lizbony. Beatyfikował go 23 maja 1783 papież Pius VI, a papież Leon XIII zaliczył go w poczet świętych 8 grudnia 1881. Siłę duchową czerpał z Eucharystii. Hasło życiowe zawarł w zdaniu: "Msza św. to moje niebo na ziemi". Potrafił połączyć głęboką i rozległą wiedzę i pracę pisarską z działalnością apostolską, umiłowaniem modlitwy i ciągłym dążeniem do serafickiej doskonałości umiłowania Boga. Był czcicielem Męki Pańskiej i Matki Bożej. Bóg obdarzył go licznymi charyzmatami i darem czynienia cudów. Pozostawił po sobie bogatą spuściznę literacką i teologiczną. Są to m.in. "Explanatio in Genesim", "Lutheranismi Hypotyposis", zbiory homilii itp. Jego pisma z zakresu patrystyki, teologii dogmatycznej i egzegezy biblijnej pozyskały mu od pap. Jana XXIII tytuł Doktora Kościoła, co papież ogłosił 19 marca 1959. Jest patronem zakonu kapucynów. W ikonografii św. Wawrzyniec przedstawiany jest w brązowym habicie kapucyńskim. Jego atrybutami są: obraz Matki Bożej, krucyfiks, księga, pióro, czaszka, lilia, anioł z koroną. ... Apolinaremu poświęcono jeden z najpiękniejszych kościołów włoskich, dedykowany mu w 549 (S. Apollinare in Classe k. Rawenny), a wzniesiony nad jego grobem...
Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |