"Bądź uwielbiony Panie, któryś mnie stworzył"

11 sierpnia 1253 - W klasztorze San Damiano k. Asyżu zmarła Klara Scifi, duchowa córka św. Franciszka z Asyżu, współzałożycielka i ksieni Pań Ubogich (klarysek) z klasztoru San Damiano, święta, patronka telewizji.

Klara urodziła się w 1193 i wychowała się w możnej rodzinie asyskiej Offreduccio i Ortolany Favaronich. Rodzina była religijna, szczególnie matka hojnie pomagała ubogim. Podczas procesu kanonizacyjnego Klarę wspominały osoby, które znały ją jeszcze z domu rodzinnego i zgodnie zeznawały, że była bardzo pobożna, oddana modlitwie i wrażliwa na ludzi, zwłaszcza ubogich.

Dzięki spotkaniu z żywą Ewangelią, jaką był Franciszek z Asyżu, w wieku 16-17 lat poczuła się wezwana do dokonania radykalnego nawrócenia. W nocy między Niedzielą Palmową a Wielkim Poniedziałkiem 1212 postanowiła porzucić wszystko i udać się do Porcjunkuli, aby całkowicie oddać się Panu w obecności pierwszych braci mniejszych. W ten sposób zaczynała się dla Klary droga pójścia w ubóstwie i uniżeniu za Tym, który będąc bogatym, dla ludzi stał się ubogim. Kiedy dołączyła do niej siostra Katarzyna, zamieszkały w San Damiano za radą Franciszka, od którego otrzymały formę życia i napomnienie do wytrwania w świętym ubóstwie.

Klara musiała długo walczyć z władzami kościelnymi i z samymi braćmi mniejszymi, aby zachować wierność wobec otrzymanej "forma vitae", i aby móc zachować radykalne ubóstwo tak indywidualne, jak i wspólnotowe, któremu się poświęciła. Klara, wzór radykalizmu ewangelicznego, obrończyni Kościoła ubogiego, służyła swoim towarzyszkom jako "najmniejsza z najmniejszych", umacniając ich komunię i respektując sumienie każdej z nich.

Była świadoma, również kiedy wspólnocie z San Damiano narzucono klauzurę, że prawdziwym klasztorem, w którym trzeba przebywać, jest klasztor serca, gdzie może dojrzewać posłuszeństwo Ewangelii w wolności i miłości.

"Reguła" Klary, pierwsza napisana przez kobietę dla swoich towarzyszek, została zatwierdzona 9 sierpnia 1253, dwa dni przed śmiercią mniszki z Asyżu.

Często przedstawia się św. Klarę z monstrancją w ręku, gdyż wytrwale adorowała Najświętszy Sakrament i przyjmowała go siedem razy w roku, zgodnie z regułą. Obłożnie chora, jeszcze wyszywała korporały i wysyłała je do ubogich kościołów doliny Spoleto.

Papież Aleksander IV kanonizował ją 15 sierpnia 1255 w Anagni, a 14 lutego 1958 Pius XII ogłosił ją patronką telewizji.

*************************

Przyczynki do lektury:

"Siostro najdroższa, umacniaj się w rozpoczętym już z płonącą gorliwością świętym posługiwaniu ubogiemu Ukrzyżowanemu. On zniósł dla nas wszystkich mękę krzyża, wyrywając nas z mocy władcy ciemności i jednając nas z Bogiem Ojcem. O błogosławione ubóstwo, które przynosi wieczne bogactwa temu, kto je miłuje i przyjmuje! O święte ubóstwo, jako że królestwo niebieskie jest niewątpliwie zarezerwowane przez Boga temu, kto pragnie je mieć, razem z chwalą wieczną i życiem szczęśliwym!

O nabożne ubóstwo, które Pan Jezus Chrystus - On, który królował i króluje na ziemi i w niebie, On, który wypowiedział słowo i wszystko stało się - pragnął przyjąć ponad wszystko inne!" (Klara z Asyżu, "Pierwszy list do Agnieszki", 14-16).

******

"Kiedy nasza święta Matka posyłała siostry do posług poza klasztorem, prosiła je, by na widok pięknego drzewa czy krzewu okrytego liśćmi i kwieciem wielbiły Boga; tak samo też, gdy spotkają człowieka albo inne stworzenie, by zawsze za wszystko i we wszystkim wielbiły Boga" (świadectwo jednej z sióstr).

Od wieków, człowiek, który chciał zobaczyć swoją twarz korzystał z wody lub z lustra (zwierciadła). A jeśli chciał samego siebie poznać, wglądał się w lustro sumienia. A co zrobić, aby poznać Boga? Klara taką daje nam radę: "Wpatruj się umysłem w zwierciadło wieczności, wznieś duszę do blasku chwały, przyłóż serce do obrazu boskiej istoty i przez kontemplację cała przemieniaj się w obraz samego bóstwa, abyś i ty odczuła to, co odczuwają przyjaciele kosztując ukrytej słodyczy, zachowanej od początku przez Boga dla tych, którzy Go miłują" ("IV list do św. Agnieszki Praskiej").

Dla Klary Chrystus jest zwierciadłem wieczności, czyli Tym, który daje odbicie samej wieczności. Kontemplacja Boga dla niej jest jak przeglądanie się w lustrze. "Ciągle w Nim twarz swoją oglądaj" - proponuje Klara.

"My wszyscy z odsłoniętą twarzą wpatrujemy się w jasność Pańską, jakby w zwierciadle; za sprawą Ducha Pańskiego, coraz bardziej jaśniejąc, upodobniamy się do Jego obrazu (2 Kor 3,18)".

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna