Brygida zrodzona z dwóch światów

W tradycji irlandzkiej niewiele jest postaci tak barwnych i tak głęboko zakorzenionych w duchowości narodu jak św. Brygida z Kildare. Jej życie od samego początku nosiło w sobie symbolikę światła, przejścia i Bożej opieki. Według przekazu Brygida przyszła na świat w niezwykłych okolicznościach: jej matka, będąca w drodze do domu niewolników, zatrzymała się na progu, gdzie rozpoczął się poród. Dziecko urodziło się właśnie tam - "na granicy", jak mówią legendy, między światami. Ten obraz stał się później kluczem do rozumienia jej misji. Brygida w cieniu dębu i w świetle Boga Brygida była córką wodza i niewolnicy. W jej osobie spotkały się więc dwa światy: możnych i ubogich. Nic dziwnego, że w irlandzkich opowieściach przedstawiana jest jako ta, która potrafiła łączyć ludzi, przekraczać podziały i widzieć godność w każdym człowieku. Od najmłodszych lat słynęła z niezwykłej hojności. Rozdawała wszystko, co miała - a czasem nawet to, co należało do jej ojca. Gdy oddawała ubogim jego kosztowności, doprowadzała go do furii, ale Brygida nie potrafiła inaczej. Jej serce było większe niż rodzinne oczekiwania i społeczne konwenanse. Z czasem Brygida poświęciła życie Bogu i założyła klasztor w miejscu, które stało się jednym z duchowych centrów Irlandii. Powstał on pod rozłożystym dębem, a nazwa Kildare wywodzi się od irlandzkiego Cill Dara - "kościół dębu". To właśnie tam modlitwa, praca i gościnność splatały się w jedną całość, a wspólnota Brygidy przyciągała ludzi spragnionych pokoju i mądrości. Z jej imieniem wiąże się również krzyż św. Brygidy, pleciony z trzciny. Według tradycji święta uplotła pierwszy krzyż przy łożu umierającego poganina, opowiadając mu o Chrystusie. Znak ten miał chronić domy przed pożarem i nieszczęściami. Do dziś w Irlandii wiesza się go nad drzwiami jako symbol Bożej opieki i światła, które rozprasza mrok. W legendach Brygida jawi się jako kobieta, która potrafiła przemieniać niedostatek w obfitość. Opowieści mówią o cudach związanych z mlekiem, masłem i zbożem - o tym, jak rozmnażała jedzenie, by nakarmić głodnych. Jej troska o potrzebujących była tak wielka, że Irlandczycy nadali jej tytuł Maryi Gaelów". To określenie nie tylko wyraża szacunek, ale także podkreśla, jak głęboko jej postać wpisała się w duchową tożsamość wyspy. Święto Brygidy przypada 1 lutego, w dniu, który w tradycji celtyckiej oznaczał Imbolc - święto wiosny, odrodzenia i pierwszego światła po zimie. To symboliczne połączenie jeszcze mocniej podkreśla jej rolę jako patronki życia, nadziei i nowego początku. Dziś, wspominając św. Brygidę z Kildare, widzimy w niej nie tylko postać historyczną, ale przede wszystkim inspirację: kobietę, która potrafiła łączyć światy, przekraczać granice i nieść światło tam, gdzie panował mrok. Jej życie przypomina, że hojność serca, odwaga wiary i gotowość do służby mogą przemieniać rzeczywistość - nawet tę najbardziej wymagającą. PD Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy! Autor: Treść: Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt