Brygida zrodzona z dwóch światówW tradycji irlandzkiej niewiele jest postaci tak barwnych i tak głęboko zakorzenionych w duchowości narodu jak św. Brygida z Kildare. Jej życie od samego początku nosiło w sobie symbolikę światła, przejścia i Bożej opieki. Według przekazu Brygida przyszła na świat w niezwykłych okolicznościach: jej matka, będąca w drodze do domu niewolników, zatrzymała się na progu, gdzie rozpoczął się poród. Dziecko urodziło się właśnie tam "na granicy", jak mówią legendy, między światami. Ten obraz stał się później kluczem do rozumienia jej misji.![]() Brygida w cieniu dębu i w świetle BogaBrygida była córką wodza i niewolnicy. W jej osobie spotkały się więc dwa światy: możnych i ubogich. Nic dziwnego, że w irlandzkich opowieściach przedstawiana jest jako ta, która potrafiła łączyć ludzi, przekraczać podziały i widzieć godność w każdym człowieku. Od najmłodszych lat słynęła z niezwykłej hojności. Rozdawała wszystko, co miała a czasem nawet to, co należało do jej ojca. Gdy oddawała ubogim jego kosztowności, doprowadzała go do furii, ale Brygida nie potrafiła inaczej. Jej serce było większe niż rodzinne oczekiwania i społeczne konwenanse.Z czasem Brygida poświęciła życie Bogu i założyła klasztor w miejscu, które stało się jednym z duchowych centrów Irlandii. Powstał on pod rozłożystym dębem, a nazwa Kildare wywodzi się od irlandzkiego Cill Dara - "kościół dębu". To właśnie tam modlitwa, praca i gościnność splatały się w jedną całość, a wspólnota Brygidy przyciągała ludzi spragnionych pokoju i mądrości. Z jej imieniem wiąże się również krzyż św. Brygidy, pleciony z trzciny. Według tradycji święta uplotła pierwszy krzyż przy łożu umierającego poganina, opowiadając mu o Chrystusie. Znak ten miał chronić domy przed pożarem i nieszczęściami. Do dziś w Irlandii wiesza się go nad drzwiami jako symbol Bożej opieki i światła, które rozprasza mrok. W legendach Brygida jawi się jako kobieta, która potrafiła przemieniać niedostatek w obfitość. Opowieści mówią o cudach związanych z mlekiem, masłem i zbożem o tym, jak rozmnażała jedzenie, by nakarmić głodnych. Jej troska o potrzebujących była tak wielka, że Irlandczycy nadali jej tytuł Maryi Gaelów". To określenie nie tylko wyraża szacunek, ale także podkreśla, jak głęboko jej postać wpisała się w duchową tożsamość wyspy. Święto Brygidy przypada 1 lutego, w dniu, który w tradycji celtyckiej oznaczał Imbolc święto wiosny, odrodzenia i pierwszego światła po zimie. To symboliczne połączenie jeszcze mocniej podkreśla jej rolę jako patronki życia, nadziei i nowego początku. Dziś, wspominając św. Brygidę z Kildare, widzimy w niej nie tylko postać historyczną, ale przede wszystkim inspirację: kobietę, która potrafiła łączyć światy, przekraczać granice i nieść światło tam, gdzie panował mrok. Jej życie przypomina, że hojność serca, odwaga wiary i gotowość do służby mogą przemieniać rzeczywistość nawet tę najbardziej wymagającą. PD
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |