Życiorys i kult św. Jakuba ApostołaŚw. Jakub Większy, ZebedeuszowyImię Jakub jest imieniem teoforycznym i znaczy "niech Bóg strzeże". Historia św. Jakuba jest powtórzeniem historii św. Jana, która zostanie omówiona w następnej pogadance, więc nie będziemy jej tu rozwijać. Trzeba jednak podkreślić, że należał on do najbliższych towarzyszy Jezusa.Po wzmiance o jego obecności w Wieczerniku pośród Apostołów oczekujących na zesłanie Ducha Świętego, tracimy go z oczu. Tradycja apokryficzna jest nikła i późna. Miał on działać bądź w Judei, bądź w Hiszpanii, gdzie jednak nie odniósł większego sukcesu. Zniechęconemu niepowodzeniami Jakubowi miała się w Caesaraugusta (dzisiejszej Saragossie) ukazać Maryja na kolumnie - jest to początek obecnego sanktuarium del Pilar w Saragossie. Po powrocie z tych wypraw zostal ścięty w roku 43 - jest to pierwsza pewna data w historii chrześcijaństwa. "Dzieje Apostolskie" są tu bardzo lakoniczne: Herod "kazał ściąć mieczem Jakuba, brata Jana". Klemens Aleksandryjski w II wieku podaje, że ten, który go wydał, widząc jak idzie na śmierć, poruszył się do głębi i sam wyznał swoją wiarę; skazano więc i jego na śmierć; jednak przed swoją śmiercią poprosił Jakuba o przebaczenie; Jakub powiedział "Pokój tobie" i obydwaj zginęli, prawdopodobnie w Jerozolimie. I tu zaczyna się wielka zagadka historii. Od VI wieku rozwija się legenda o jego pobycie i apostolstwie w Hiszpanii, w IX wieku zostaje odkryte jego ciało w Galicji i błyskawicznie rozwija się jego kult tak, że jest znany już w tymże wieku w Galii. Jakub staje się patronem walki o odbicie Maurom ziem hiszpańskich, a Santiago de Compostella, gdzie znajduje się jego grób staje się po Rzymie największym miejscem pielgrzymkowym w Europie. Do Santiago dążą pobożni z całej Europy: od Skandynawii, Szkocji i krajów słowiańskich wędrują pielgrzymi do Santiago. Powstaje cały system asystencji pielgrzymom na czterech drogach św. Jakuba wiodących przez Francję, a szczególnie na drodze wiodącej do Santiago po drugiej stronie Pirenejów; powstał nawet zakon utworzony w celu opieki nad tą drogą. W Santiago powstaje wspaniała bazylika romańska z "Rajskim portykiem", do dziś wzbudzającym podziw, a w XVIII wieku otrzymuje ona wspaniałą fasadę. Z Europy, w imię św. Jakuba, dążyły zastępy rycerzy do walki z Maurami, a Hiszpania wyszła z izolacji - legendy o Cydzie i Rolandzie wchodzą do skarbca kultury europejskiej. Kult św. Jakuba załamuje się po reformacji tym bardziej, że Santiago zagrażają piraci angielscy. Ciało św. Jakuba zostało ukryte i dopiero w wieku XIX przywrócone na swoje miejsce. W ostatnich latach wyraźnie wzrasta rola sanktuarium w Santiago, szczególnie po dniu młodzieży, na którym był obecny papież Jan Paweł II. Św. Jakub odegrał decydującą rolę w tworzeniu się Europy i stąd można go zaliczać do jej patronów Święto św. Jakuba obchodzi się 25 lipca. Był on jednym z bardzo popularnych świętych w Europie, stąd istnieją liczne kościoły jemu poświęcone. Był chętnie przedstawiany w sztuce, szczególnie na białym koniu gromiący pogan tzw. "Matamoros". Bywa także przedstawiany jako pielgrzym, w pelerynie i kijem podróżnym, a jego znakiem charakterystycznym jest muszelka. Jest patronem Hiszpanii oraz pielgrzymów, aptekarzy, robotników, rycerzy, kapeluszników i żebraków. Ks. MAREK STAROWIEYSKI Pismo Katolickie Pielgrzym, nr 224
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |