Porozumienie Rząd-Episkopat - Historia

W swoich zapiskach więziennych pod datą 26 września 1953 r. kard. Stefan Wyszyński, inicjator porozumienia ze strony Kościoła, pisał: "Bóg ma zawsze prawo wymagać od nas każdej ofiary; duchowieństwo polskie dało już dowód, że zdolne jest odpowiedzieć nowym wymaganiom Bożym i ofiar nie odmówi. Wielu z tych kapłanów, którzy ocaleli z obozów hitlerowskich, znalazło się znowu w więzieniach. Do kół kierowniczych Episkopatu należało tak prowadzić sprawy Kościoła w ťpolskiej rzeczywistościŤ, by oszczędzić mu nowych strat. (...) Mogliśmy nie ufać. Rząd dotychczasowymi swoimi wyczynami swoimi wobec Kościoła upoważniał do tej nieufności. To pogarszało sytuację porozumienia, gdyż nieufność duchowieństwa i społeczeństwa katolickiego szły w parze. Doświadczenie jednak pouczało, że Kościół nigdy nie mówił ťnieŤ tam, gdzie można było dojść do pokoju i zgody".

Sytuacja .Kościoła była bardzo trudna, a władze ją jeszcze zaostrzały, nękając na wiele sposobów instytucje kościelne i oskarżając Episkopat w mediach o mobilizowanie kleru i wierzących do obrony swych przywilejów pod płaszczykiem obrony rzekomo zagrożonego Kościoła i religii katolickiej". Trzy miesiące wcześniej rząd zlikwidował Caritas. W tej sytuacji biskupi chcieli mieć możliwość odwoływania się przy swoich interwencjach do jakiejkolwiek formy prawnej zabezpieczającej ich kontakty z rządem. Na konferencji Episkopatu 3 kwietnia tylko jeden z biskupów sprzeciwił się podpisaniu porozumienia.

Co ono zawierało? Episkopat zobowiązywał się do wezwania duchowieństwa, aby nauczało wiernych poszanowania władzy państwowej i wzmożonej pracy nad odbudową powojenną Polski. Episkopat zobowiązał się, że zwróci się do Stolicy Apostolskiej o uregulowanie sytuacji prawnej diecezji położonych na ziemiach zachodnich i północnych, a także do karania duchownych, winnych udziału w akcjach konspiracyjnych przeciwko państwu.

Rząd zobowiązał się, że nie zamierza ograniczać nauki religii w szkołach, a władze nie będą stawiały przeszkód uczniom w praktykach religijnych poza szkołą. Istniejące szkoły katolickie będą zachowane (łącznie z KUL) i będą mogły korzystać z praw szkół państwowych. Kościół ma prawo do prowadzenia akcji charytatywnych, wydawania prasy i książek religijnych, do organizowania pielgrzymek i procesji. Swobodę działalności będą miały zakony. W szpitalach, więzieniach i wojsku będą kapelani.

Podpisane porozumienie wywołało w Stolicy Apostolskiej zdziwienie, choć oficjalnie nie zajęła ona stanowiska. Dopiero wizyta kard. Stefana Wyszyńskiego w Rzymie, która nastąpiła w 1951 r. wyjaśniła większość wątpliwości.

Kilka miesięcy po podpisaniu porozumienia, 12 września 1950 r. Episkopat Polski wystosował list do prezydenta Bolesława Bieruta o sytuacji Kościoła w Polsce. Zawarte w nim skargi i postulaty świadczą, że podpisanie Porozumienia ostatecznie nie spełniło nadziei pokładanych w nim przez Episkopat.

Wojciech Świątkiewicz Tekst pochodzi z Tygodnika Idziemy, 11 kwietnia 2010 Wasze komentarze: Janusz: 24.11.2020, 21:27 Chyba dalej to porozumienie obowiązuje. (1) Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna