Podniesienie relikwii o. Rafała z Proszowic - Historia

Do kościoła i klasztoru Braci Mniejszych Obserwantów w Warcie przybyło 10 i 11 listopada 1640 r. wielu pątników, aby być świadkami podniesienia relikwii zakonnika, co oznaczało zgodę Kościoła na kult publiczny. Uroczystości przygotował ówczesny gwardian o. Aleksy Zlakowic.

Prymas Lipski został w mieście uroczyście powitany mową po łacinie, wygłoszoną przez jednego z zakonników. Następnie uformowała się procesja, której uczestnicy z pochodniami i świecami w rękach przeszli do podziemi świątyni, gdzie znajdował się grób o. Rafała. Prymas Lipski otworzył go symbolicznym uderzeniem młota. Przy śpiewie Laudate Dominum in sanctis eius" (Wychwalajcie Pana w świętych Jego) wyniesiono relikwie z podziemia i umieszczono w bocznym ołtarzu kościoła. Przez całą noc modlili się przy nich wierni.

W niedzielę 11 listopada hołd zakonnikowi oddali dostojnicy państwowi, wśród nich brat Prymasa, marszałek sochaczewski Kacper Lipski, liczni kasztelani i starostowie z wojewodą poznańskim Krzysztofem z Bnina Opalińskim. Nie zabrakło delegacji z Proszowic, miasta rodzinnego o. Rafała. Po uroczystości nową trumienkę z relikwiami umieszczono na stałe w lewej nawie świątyni.

Kim był o. Rafał, którego o wstawiennictwo prosili na początku XVII w. rycerze polscy spieszący bronić Kresów Wschodnich, mieszkańcy wielu miast, dostojnicy państwowi i ludzie prości?

Urodzony w skromnej rodzinie rzemieślniczej w 1453 r., od młodości wykazywał duże zdolności. Studiował nauki wyzwolone na Akademii Krakowskiej, ostatecznie jednak wstąpił do bernardynów, gdzie przyjął święcenia kapłańskie. Już w nowicjacie i podczas studiów dał się poznać jako człowiek niezwykle pracowity i rzetelny.

W zakonie pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji, m.in. kilkakrotnie przełożonego prowincji, gwardiana, a także cenionego kaznodziei i spowiednika. Sami zakonnicy mówili o nim, że mają zwierzchnika obdarzonego niezwykłą świętością. Związany był z klasztorami bernardyńskimi w Poznaniu, Krakowie, Wilnie i Kownie. Pełnił też odpowiedzialną funkcję wizytatora zakonu w Polsce. Dbał o biblioteki klasztorne i zaopatrywał je w książki o tematyce teologicznej, ascetycznej i kaznodziejskiej. Stolica Apostolska ustanowiła go podczas obchodów jubileuszowych w 1509 r. komisarzem jubileuszowym, co potwierdził w specjalnym dokumencie król Zygmunt I Stary. Ojciec Rafał zmarł 26 stycznia 1534 r. w klasztorze w Warcie po kilkudniowej chorobie. Nabawił się jej podczas wizytacji klasztoru w Kaliszu.

Prymas Jan Lipski, nim podjął decyzję o podniesieniu relikwii o. Rafała, powołał komisję teologów, którzy zajmowali się życiem zakonnika. W jej skład wchodził m.in. nadworny teolog Prymasa ks. Fryderyk Szembek. Proces wykazał, że kult sługi Bożego rozwijał się za wiedzą arcybiskupów gnieźnieńskich i istniał w Warcie i okolicy od chwili jego śmierci.

Wojciech Świątkiewicz Tekst pochodzi z Tygodnika Idziemy, 7 listopada 2010 Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna