"Dlaczego on na mnie tak patrzy...?"

Żona pewnego znanego profesora w Polsce przywiozła z Rzymu papieskie błogosławieństwo na pergaminie i zawiesiła w pokoju nad stołem, gdzie najczęściej, na posiłki, zbiera się cała rodzina. Profesor przeczytał uważnie cały tekst, imię żony i dzieci. Swojego imienia nie znalazł. Ze zdziwieniem zapytał więc żonę: Jak to, tylko siebie i dzieci wpisałaś, a o mnie już w tym Rzymie zapomniałaś?" Zona nie mniej zdziwiona od męża odpowiedziała, że bardzo o nim pamiętała i gorąco modliła się w jego intencji, ale ponieważ jest on człowiekiem niewierzącym, nie chciała wbrew jego przekonaniom zamieszczać jego imienia na błogosławieństwie. Profesor bowiem był zdecydowanym ateistą. W ostatnim czasie zaczął się nawet upijać. Po pijanemu wywoływał w domu awantury. Dzieci stawały w obronie często atakowanej matki, wówczas bił je. Najmłodsze dziecko przygotowywało się do Pierwszej Komunii świętej i któregoś dnia wyraziło prośbę, by tatuś z mamą i rodzeństwem poszli razem z nim do spowiedzi i Komunii świętej. Profesor podniósł groźnie głos i powiedział, by nikt nie odważył mu się o tym w przyszłości wspominać. W tym momencie niechcący spojrzał na wiszące na ścianie błogosławieństwo? Oczy papieża Jana Pawła II patrzyły na niego łagodnie ze zdjęcia. "Zdejm to - wskazał ręką żonie na błogosławieństwo. - Nie chcę, by patrzył na mnie bez potrzeby". "Przecież to tylko fotografia, wstydziłbyś się tak mówić" - odezwała się żona i wyszła z kuchni. Profesor jednak nie miał spokoju. Wydawało mu się stale, że Papież ciągle spogląda na niego. Raz ma wzrok łagodny innym razem groźny, a niekiedy karcący. Nalegał jeszcze na żonę kilka razy, by zdjęła "to" jak nazywał pergamin wiszący na ścianie. Żona jednak nie ustępowała, a sam nie miał śmiałości. Myślał: Zbliżał się dzień Pierwszej Komunii świętej dziecka. Syn ośmielony lepszym humorem ojca jeszcze raz zapytał, czy nie poszedłby z nim razem w tym dniu do Komunii. Odpowiedź jak zwykle padła: "Nie". W przeddzień dnia pierwszokomunijnego profesorowi zdawało się, że Papież patrzy nagląco i jakoś dziwnie. "Co za fotografia!" - myślał. W nocy śnił, że Papież udziela Komunii świętej, jego dziecku i pyta, gdzie jest tatuś? Obudził się. Nie mógł spać. Wstał wcześnie rano przed wszystkimi i był gotowy do wyjścia. Gdy wstała żona i obudziły się dzieci, ponaglał ich, by się prędzej ubierali, gdyż idzie z nimi do spowiedzi i Komunii świętej. I poszedł. Chrystus posłużył się spojrzeniem Ojca Świętego z fotografii, by człowiekowi okazać swoje miłosierdzie i dobroć. Dlaczego on na mnie tak patrzy? S. Benedicta, nazaretanka Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt