Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Ojciec jako symbol oblicza Boga

Podejmowane przez różne religie próby ukazania oblicza Boga jako Ojca z uwzględnieniem własnych doświadczeń życiowych, były głównym tematem katechezy Jana Pawła II, wygłoszonej w czasie audiencji ogólnej 13 stycznia 1999 r.

Oto pełny tekst przemówienia Ojca Świętego Jana Pawła II:

1. "Stworzyłeś nas, Panie, dla siebie i niespokojne jest nasze serce, dopóki nie spocznie w Tobie" (Wyznania, 1,1). To słynne stwierdzenie, otwierające "Wyznania" św. Augustyna, dostatecznie wyraża niezbywalną potrzebę szukania przez człowieka oblicza Boga. Doświadczenie to potwierdzają różne tradycje religijne. "Od pradawnych czasów aż do naszej epoki - stwierdził Sobór - znajdujemy u różnych narodów jakieś rozpoznanie owej tajemniczej mocy, która obecna jest w biegu spraw świata i wydarzeniach ludzkiego życia; nieraz nawet uznanie Najwyższego Bóstwa lub też Ojca" ("Nostra aetate", 2).

Istotnie, wiele modlitw zawartych w powszechnej literaturze religijnej wyraża przekonanie, że Byt Najwyższy może być poznany i wzywany jako Ojciec, do czego dochodzi się przez doznanie serdecznej troski ze strony ziemskiego ojca. Właśnie ten związek wywołał w niektórych nurtach współczesnego ateizmu podejrzenie, jakoby samo pojęcie Boga było projekcją obrazu ojca. Podejrzenie to w rzeczywistości jest nieuzasadnione.

Prawdą jest jednak, że opierając się na swoim doświadczeniu, człowiek czasem bywa skłonny do wyobrażania sobie bóstwa o cechach antropomorficznych, które nadmiernie odzwierciedlają świat człowieczy. Poszukiwanie Boga dokonuje się jakby "po omacku", jak powiedział św. Paweł Apostoł w przemówieniu do Ateńczyków (por. Dz 17,27). Należy zatem mieć na uwadze owe światłocienie doświadczenia religijnego, przy świadomości, że jedynie pełne objawienie, w którym ukazuje się sam Bóg, może rozwiać cienie i niejasności i zapalić światło. 2. Za przykładem św. Pawła, który właśnie w przemówieniu do Ateńczyków cytuje wiersz poety Aratosa o boskim początku człowieka (por. Dz 17,28), Kościół z szacunkiem spogląda na czynione w różnych religiach próby uchwycenia oblicza Boga, odróżniając w ich wierzeniach to, co jest do przyjęcia, od tego, co jest nie do pogodzenia z objawieniem chrześcijańskim.

W tej perspektywie należy rozpatrywać pozytywną intuicję religijną co do rozumienia Boga jako powszechnego Ojca świata i ludzi. Nie można natomiast przyjmować pojęcia bóstwa owładniętego samowolą i kaprysem. U starożytnych Greków na przykład, Dobro, jako najwyższa i boska istota, również było nazywane ojcem, ale bóg Zeus wyrażał swoje ojcostwo zarówno w łaskawości, jak w gniewie i złośliwości. W "Odysei" czytamy: "O Zeusie, okrutniejszy niż inni niebianie! Ludziś spłodził, a jesteś tak zawzięty na nie, że nędza i cierpienie bywa ich udziałem" (XX, 207-209; tłum. Zygmunt Kubiak).

Potrzeba jednak Boga, wznoszącego się ponad kapryśną samowolę, obecna jest także u Greków, o czym świadczy na przykład "Hymn do Zeusa" poety Kleantesa. Pojęcie boskiego ojca, gotowego do wielkodusznego daru życia i zapobiegliwego w udzielaniu dóbr niezbędnych do istnienia, ale także surowego i karzącego, i to nie zawsze z oczywistego powodu, wiąże się w starożytnych społecznościach z ustanowieniem patriarchatu i stąd przenosi się najpospolitsze jego rozumienie na płaszczyznę religijną.

3. W Izraelu uznanie ojcostwa Boga dokonuje się stopniowo i ustawicznie jest narażone na pokusę bałwochwalczą, którą z mocą demaskują prorocy: "Mówią do drzewa: Ty jesteś moim ojcem, a do kamienia: Ty mnie zrodziłeś" (Jr 2,27). Rzeczywiście, dla biblijnego doświadczenia religijnego pojmowanie Boga jako Ojca związane jest nie tyle z Jego działaniem stwórczym, co z Jego interwencją historyczno-zbawczą, w ramach której ustanawia On z Izraelem specjalny związek przymierza. Bóg często użala się, iż Jego ojcowska miłość nie spotkała się z należytą odpowiedzią: "Pan przemawia: wykarmilem i wychowałem synów, lecz oni wystąpili przeciw Mnie" (Iz 1,2).

Ojcostwo Boga jawi się Izraelowi jako mocniejsze od ojcostwa ludzkiego: "Choćby mnie opuścili ojciec mój i matka, to jednak Pan mnie przygarnie" (Ps 27,10). Psalmista, który zaznał tego gorzkiego przeżycia opuszczenia i w Bogu znalazł ojca troskliwszego od ojca ziemskiego, wskazuje nam drogę przebytą do tego celu: "O Tobie mówi moje serce: Szukaj Jego oblicza! Szukam, o Panie, Twojego oblicza" (Ps 27,8). Poszukiwanie oblicza Boga jest dro-gą niezbędną do przebycia, którą należy przemierzyć ze szczerością serca i stałym oddaniem. Jedynie serce sprawiedliwego może znaleźć radość w poszukiwaniu oblicza Pana (por. Ps 105,3n) i w nim może więc odbić się ojcowskie oblicze Boga (por. Ps 119,135; por. także 31,17; 67,2; 80,4.8.20). Przestrzegając prawa Bożego człowiek korzysta w pełni z opieki Boga przymierza. Błogosławieństwo, którym Bóg darzy swój lud, przez kapłańskie pośrednictwo Aarona, polega właśnie na tym promiennym ukazywaniu się oblicza Boga: "Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą laską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem" (Lb 6,25n).

4. Z chwilą przyjścia Jezusa na świat szukanie oblicza Boga Ojca nabrało nowego, jeszcze bardziej znaczącego wymiaru. W swoim nauczaniu Jezus, opierając się na własnym doświadczeniu jako Syn, potwierdził koncepcję Boga jako Ojca, zarysowaną już w Starym Testamencie; co więcej, ustawicznie ją ukazywał, przeżywał w sposób głęboki i niewypowiedziany, i stawiał jako program życia dla człowieka chcącego osiągnąć zbawienie.

Przede wszystkim Jezus stawia siebie w sposób całkowicie wyjątkowy w relacji do ojcostwa Bożego, objawiając się jako Syn i proponując siebie jako jedyną drogę, która prowadzi do Ojca. Filipowi, który prosi: "pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy" (J 14,8), Jezus odpowiedział, że poznanie Jego samego oznacza poznanie Ojca, ponieważ Ojciec działa przez Niego (por. J 14,8-11). Kto chce spotkać Ojca, ten winien wierzyć w Syna: przez Niego Bóg nie ogranicza się do zapewniania nam zapobiegliwej ojcowskiej pomocy, lecz udziela nam swego życia, czyniąc nas "dziećmi w Synu". To właśnie podkreśla z wdzięcznością i wzruszeniem apostoł Jan: "Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i rzeczywiście nimi jesteśmy" (1 J 3,1).

Papież Jan Paweł II



Wasze komentarze:
 Jan Paweł II : 22.03.2022, 21:33
 Do Błażeja!!!za te plugawe słowa człowieku poniesiesz karę!!!!!!!
 Bożydar: 22.03.2022, 17:35
 panje bog uzdruw prosze mojom chorom curke i daj mi swiwezaki😭😭☹️🥺❤️❤️
 Błażej: 22.03.2022, 10:19
 Jan Paweł II gwałcił małe dzieci!!!
(1)


Autor

Treść

Nowości

bł. Bolesława Lamentbł. Bolesława Lament

Modlitwa do bł. Bolesławy LamentModlitwa do bł. Bolesławy Lament

Litania do bł. Bolesławy LamentLitania do bł. Bolesławy Lament

Modlitwa do św. Józefa FreinademetzaModlitwa do św. Józefa Freinademetza

Modlitwa do bł. Archanieli GirlaniModlitwa do bł. Archanieli Girlani

Modlitwa do św. Sulpicjusza SeweraModlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2025Godzina Łaski 2025

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2026 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej