Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Zmieniona święta Dorota

KOŚCIÓŁ PARAFIALNY PW. ŚW. DOROTY W LICHENIU, W KTÓRYM PRZEZ OKOŁO 150 LAT MIESZKAŁA MATKA BOŻA LICHEŃSKA, PRZESZEDŁ GRUNTOWNY REMONT.

Księża marianie z Lichenia mawiają, że Matka Boża Licheńska mieszkała „na komornem” u św. Doroty. To „mieszkanie kątem” trwało półtora wieku. I pielgrzymi, i parafi anie zdążyli się przyzwyczaić do tego, że w ołtarzu głównym króluje nie patronka parafi i, ale Matka Boża w swoim licheńskim wizerunku. Tak było do 2 lipca 2006 roku – dnia, który okazał się momentem przełomowym w historii parafi i i Sanktuarium. Tego dnia Cudowny Obraz został wyprowadzony ze św. Doroty do bazyliki mniejszej. Po pewnym czasie na miejsce główne w kościele powróciła parafi alna patronka. Czy po tym wydarzeniu świątynia opustoszała, a pielgrzymi omijają ją szerokim łukiem? Nie, zaglądają tu, modlą się, zasiadając w ławkach między miejscowymi, a od niedawna – rozglądają się ciekawie wokół, aby zobaczyć stare, świątynne wnętrze w nowej aranżacji.

Nadchodzi nowe

– Zawsze zaznaczałem, że to kościół parafi alny, a nie sanktuaryjny. On ma służyć przede wszystkim miejscowym, stąd decyzje w sprawie remontu podjęliśmy wspólnie z Radą Parafi alną, która jest przedstawicielem miejscowej społeczności – tłumaczy proboszcz parafi i pw. św. Doroty, ks. Stanisław Kosiorowski MIC.

Tym samym po zakończeniu sezonu pielgrzymkowego w październiku 2007 roku kościół został zamknięty, a Msze św. i nabożeństwa dla parafi an przeniesione do pobliskiej świątyni pw. Matki Boskiej Częstochowskiej. Tak było do czerwca 2008 roku. Przez ponad pół roku ciekawscy zaglądali przez każdą możliwą szparkę, aby zobaczyć, co się dzieje w środku, a budowlańcy z dumą prezentowali efekty swoich prac. Na początku trzeba było mieć sporo wyobraźni, żeby z kilometrów rur ułożonych na posadzce, pomazanych szarym tynkiem ścian i wszechobecnych czarnych plandek wyobrazić sobie to, co widać dzisiaj. – Ja byłem o kościół bardzo spokojny. W większości pracowały przy nim miejscowe fi rmy, parafi anin był szefem tego przedsięwzięcia, to czego miałem się bać? – mówi z uśmiechem proboszcz.

Remont po latach

Szacuje się, że rocznie Sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej odwiedza około 1,5 miliona osób. Ostatni remont kościoła przeprowadzono przed 23 laty. Nic więc dziwnego, że podłoga kościoła św. Doroty aż prosiła się o wymianę. To właśnie wymiana posadzki była impulsem do rozpoczęcia gruntownych zmian w świątyni.

– Mam protokół z zebrania z Radą Parafi alną, podczas którego zdecydowaliśmy o potrzebie wymiany posadzki i ewentualnym zainstalowaniu ogrzewania podłogowego. Wtedy to każda z dziewięciu osób zasiadających w Radzie dodała swoje uwagi, co można byłoby jeszcze zmienić. I to był impuls do działania – wspomina ks. Stanisław. W efekcie przeprowadzono bardzo gruntowne prace, które objęły przebudowę prezbiterium i kaplic bocznych, wymianę stołu ołtarzowego, posadzki, oświetlenia oraz koloru ścian. Renowacji poddano drewniany, rzeźbiony ołtarz, stacje Drogi Krzyżowej. Nie naruszono konstrukcji świątyni i utrzymano pewne elementy jej barokowego wystroju. Wprowadzone zmiany spowodowały, że wnętrze kościoła jest jaśniejsze i przestronniejsze.

Zmianie uległ kształt prezbiterium. Znajdujący się w nim ołtarz główny został przesunięty do tyłu. – Usunęliśmy też z prezbiterium wszystkie zbędne przedmioty, dzięki czemu teraz mamy miejsce do tego, aby robić przepiękne liturgie z okadzeniami, z procesjami, takie liturgie w posoborowym klimacie, gdzie jest miejsce przewodniczenia, składania ofiary i głoszenia Słowa Bożego – planuje ks. Kosiorowski. W ołtarzu głównym, w którym po wyprowadzeniu Cudownego Wizerunku Matki Bożej ostatnio znajdował się obraz przedstawiający scenę objawienia pasterzowi Mikołajowi Sikatce, umieszczony został wizerunek św. Doroty – patronki parafii. To obraz pochodzący z 1920 roku autorstwa nieznanego malarza, który ze względu na stopień zniszczenia został poddany renowacji.

Marmur z Carrary

Do barokowego wystroju świątyni nawiązuje nowy stół ołtarzowy z białego marmuru dłuta 29-letniego Michała Jackowskiego z Białegostoku. Marmur przywieziono z Carrary we Włoszech. W marmurowej bryle stołu ołtarzowego kościoła św. Doroty artysta wyrzeźbił dwa anioły, których skrzydła stanowią mensę.

– Co ona symbolizuje? Trzeba nawiązać do pierwszej modlitwy eucharystycznej, tzw. kanonu rzymskiego, który mówi: (...) Niech Twój święty anioł zaniesie tę ofiarę na ołtarz w niebie przed oblicze Boskiego majestatu Twego, abyśmy – przyjmując z tego ołtarza najświętsze Ciało i Krew Syna Twego otrzymali obfite błogosławieństwo i łaskę – wyjaśnił ks. Kosiorowski.

Swoich patronów będą miały też dwie kaplice boczne, które czekają na zagospodarowanie. Jedna zostanie poświęcona błogosławionemu o. Stanisławowi Papczyńskiemu – założycielowi Zgromadzenia Księży Marianów – który został wyniesiony na ołtarze 16 września 2007 roku w Licheniu. W niej znajdą się relikwie Błogosławionego. Druga natomiast – Matce Bożej Licheńskiej. Na ścianach kaplicy znajdzie się miejsce dla części wotów (wiele zostało już przeniesionych do bazyliki i wisi na ścianach prezbiterium), tabliczek ze świadectwami, a także kul i lasek pozostawionych przez chorych na znak cudów, jakie miały miejsce za wstawiennictwem Matki Bożej Licheńskiej.

Aby kościół był jaśniejszy ściany pomalowano na kolor beżowy, a długie kute żyrandole zastąpiły oświetlenie ścienne. Posadzka została wymieniona na jasną granitową, ławki mają kolor czarny. Trwają prace nad nowymi witrażami, które pełnić będą rolę sanktuaryjnej kroniki. Umieszczone na witrażach sceny przedstawiać będą m.in. pierwsze objawienie Tomaszowi Kłossowskiemu, czasy ks. Eugeniusza Makulskiego – wieloletniego proboszcza parafii, który przygotował do koronacji koroną papieską Cudowny Obraz, aż po wyprowadzenie Obrazu do bazyliki.

Świątynia została otwarta dla wiernych w czerwcu 2008 roku. Nie było specjalnej uroczystości. Takowa – połączona z konsekracją ołtarza – przygotowywana jest na 6 lutego 2009 roku, czyli w odpust św. Doroty.

PL: Czy decydując się na remont kościoła nie bał się Ksiądz opinii pielgrzymów, że zatraci on w ten sposób charakter małej, ciepłej świątyni, do której wszyscy przez lata się przyzwyczaili?

Sam nie podejmowałem tej decyzji. Mam za sobą Radę Parafialną, składająca się z przedstawicieli parafian. Ostatecznie, to nie jest kościół sanktuaryjny, tylko nasz parafialny, a ja mam zadbać przede wszystkim o swoich parafian. O to, aby oni dobrze się czuli, aby oni dobrze się modlili, żeby te nabożeństwa, które są sprawowane w parafialnym kościele prowadziły do Boga, żeby nie rozpraszały. Pewnie, że wystrój tamtego kościoła był piękny, podkreślają to parafianie i pielgrzymi, ale niektórzy mówią też, że był troszkę rozpraszający. Teraz spotykam się z różnymi opiniami co do wystroju kościoła, ale w większości ludzie i księża z sąsiednich parafii gratulują, mówią, że co prawda kościół się zmienił, ale w pozytywnym znaczeniu.

Mimo zewnętrznych zmian, duch pozostał? Myślę, że duch Maryi jest tutaj razem z nami. To nie jest tak, że jak Ona w swym Cudownym Obrazie się wyprowadziła, to się wszystko skończyło. Nie! Maryja tutaj z nami mieszka, bo była przez tyle lat parafianką licheńską, tu „na komornem” u św. Doroty, więc nie wyobrażam sobie, żeby Jej tutaj nie było.

Patronka parafii - Św. Dorota Jest patronką ogrodników, botaników, górników i młodych małżeństw. Atrybutami Świętej są: anioł, trzy jabłka i trzy róże lub kosz z owym rajskim prezentem, a także korona, krzyż, lilia, miecz, palma męczeństwa. Przedstawiana jest w stroju królewskim z koroną na głowie, czasami wśród chórów anielskich. O jej męczeństwie wiadomo tyle, że najpierw dręczono ją w katowni, w końcu skazano na ścięcie.

Magda Czapska

Tekst pochodzi z Informatora Sanktuarium Maryjnego w Licheniu
Pielgrzym Licheński - Informator nr 8, zima 2008


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść



Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]


Modlitwy | Opowiadania | Zagadki | Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej