Jacek Maziarski - Kultura

Poznałam go w nieoczekiwanych okolicznościach. Bardzo długo nie wiedziałam, że jest moim naczelnym. No cóż, takie były zasady konspiracji. Kiedy już dotarło do mnie, że współzałożycielem i autorem Niezależnej Agencji Informacyjnej jest Jacek Maziarski, poczułam się dumna i wyróżniona. Byłam przecież wciąż jeszcze młodą dziennikarką, a on - wyrzucony z "Polityki" autor "Anatomii Reportażu" - był nie tylko znanym dziennikarzem. W owym czasie był przede wszystkim autorem sławnego ogłoszenia "Szukam uczciwej pracy, Jacek Maziarski". W 1985 roku nasza agencja otrzymała konspiracyjną nagrodę zdelegalizowanego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, cieszyliśmy się z niej razem na plebanii kościoła Nawiedzenia NMP na Przyrynku, gdzie czasami odbywały się niedzielne spotkania dziennikarzy i twórców.

Kiedy wybuchła niepodległość, spotkaliśmy się w "Tygodniku Solidarność". Jacek Maziarski był zastępcą naczelnego, a jego postawa pełna wiary w nowe, lepsze i uczciwsze dziennikarstwo pomagała przetrwać trudne chwile.

Jacek był posłem I kadencji całkowicie wolnego Sejmu, doradcą premiera, zaangażowanym w odbudowę etycznego dziennikarstwa członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Karierę zaczynał w "Tygodniku Powszechnym", potem pracował w "Polityce" i warszawskiej "Kulturze". Był członkiem Stronnictwa Demokratycznego, wcześnie zaangażował się w działania opozycyjne wobec partii, jak Konwersatorium Doświadczenie i Przyszłość, a po sierpniu 1980 r. - Solidarność. W stanie wojennym stracił posadę. W latach 80. prowadził w Warszawie antykwariat, był głęboko zaangażowany w pracę podziemną: nie tylko w prasę (NAI i Przegląd Wiadomości Agencyjnych), ale też - oczywiście nielegalne - Biuro Analiz Społecznych Solidarności. Po upadku komunizmu został zastępcą redaktora naczelnego "Tygodnika Solidarność". W 1990 r. był jednym z laureatów pierwszej nagrody Kisiela. W tym samym czasie współzakładał Porozumienie Centrum. Z list tej partii sprawował też mandat posła. - Polityka z wszystkimi swoimi zawiłościami była dla niego za trudna - powiedział Jarosław Kaczyński - ponieważ Jacek Maziarski nie uznawał wymuszanych przez nią kompromisów, był bowiem człowiekiem wielkiej prawości, szlachetności i dobroci. Prezes PiS żegnał zmarłego dziennikarza jako wieloletniego współpracownika, także z czasów "Solidarności", i wspominał czas, kiedy Jacek Maziarski jeszcze pracujący w oficjalnej prasie PRL-u już tworzył prasę niezależną i wspierał inne struktury wolności.

Po odejściu z polityki pracował krótko jako szef "Wiadomości" TVP. W ostatnich latach tłumaczył książki i prowadził publicystyczną działalność w internecie, gdzie dawał wyraz swej trosce o Polskę. Jego przenikliwy komentarz do naszej rzeczywistości pozostanie przykładem dziennikrstwa na najwyższym poziomie.

Został pochowany w Podkowie Leśnej, gdzie mieszkał i której był miłośnikiem. Żegnał go podkowiański proboszcz ks. Wojciech Osial i legendarny proboszcz - senior ks. Leon Kantorski, który - choć bardzo już słaby - wyjechał na dziedziniec kościoła pożegnać swojego długoletniego przyjaciela i współpracownika w podkowiańskej wspólnocie ducha. Pięknym świadectwem o ostatnich tygodniach zmarłego podzielił się ksiądz Jacek z Hospicjum Domowego w Błoniu. - Jego dobroć i troska o rodzinę były dla mnie przykładem miłości, która niczemu się nie poddaje - powiedział zaznaczając, że wcześniej od lat był czytelnikiem artykułów Jacka Maziarskiego.

Barbara Sutek-Kowalska Tekst pochodzi z Tygodnika Idziemy, 7 czerwca 2009 Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna