św. Epifaniusz z Pawii(ok. 438 - zm. 496)
"Współmieszkańcy podziwiali go za pobożność i łagodność, a w 466 r. ustanowili go biskupem Pawii, dawnego Ticinum". Tak pisze biograf świętego, Enodiusz, który będzie jego następcą na stolicy biskupiej. Epifaniusz otrzymał dobre wykształcenie, szybko ucząc się także greckiego i rzymskiego systemu stenografii. Mówi się o nim, że był łagodny i uczony, ale zostaje biskupem w okresie wielkiego okrucieństwa. Rozpada się właśnie Cesarstwo Rzymskie Zachodu z władcami zdanymi na łaskę generałów. Jeden z nich, Niemiec Rycymer, dowódca wojska, mianuje i likwiduje trzech kolejnych cesarzy, a potem kłóci się z czwartym, Antemiuszem, ojcem swojej żony.Z historii rzymskiej Pawła Diakona dowiadujemy się, że rozdźwięki między Antemiuszem a Rycymerem zostały w pierwszym momencie załagodzone "dzięki interwencji Epifaniusza, biskupa Pawii i człowieka wielkiej świętości". Taki jest jego początek w roli rozjemcy. Ale po kój nie trwa długo. Rycymer, rzeczywisty władca państwa ze swymi germańskimi wojskami, każe podciąć gardło własnemu teściowi i cesarzowi. Po upadku Cesarstwa Zachodniego i rozpadzie również porządku prawnego większość Italii staje się ziemią bezprawia i głodu. Nie zbiera się plonów, bo zaprzestano zasiewów, gdyż nic już nie broni własności, pracy i samego życia wobec rozkładu wszystkich władz cywilnych. Na tej pustyni wyłaniają się jednak nowi ludzie: biskupi dający wyraz skargom porzuconej ludności. Tak czyni Epifaniusz, często u boku Wawrzyńca, biskupa Mediolanu. Kiedy Teo écryk pokonuje Odoakra i zostaje panem Italii, biskup Pawii udaje się do niego ze skarga mi ludu. Prosi go przede wszystkim o przywrócenie obowiązywania rzymskiego porządku prawnego, aby życie mogło się odrodzić, a egzystencja stała się znośniejsza. Można powiedzieć, że zachęty Epifaniusza są pierwszym zalążkiem przyszłej polityki Teodoryka, opartej na gotyckim potencjale wojskowym oraz na sprawdzonych rzymskich zasadach rządzenia. W czasie walki między Odoakrem a Teodorykiem piemonckie, liguryjskie i lombardzkie wioski były obiektem krwawych najazdów Burgundów z Francji. Pociągały one za sobą także grabieże miast i tragiczne polowanie na ludzi, wywożonych jako niewolnicy wraz z łupami. Po konflikcie Teodoryk posyła do Francji dwóch biskupów, Epifaniusza z Pawii i Wiktora z Turynu, aby sprowadzić jeńców do Włoch. Misja kończy się sukcesem: 6 tysięcy ludzi zostaje darmo oswobodzonych, ale za innych żąda się okupu w złocie. Powód: walczyli przeciwko Burgundom w czasie najazdu. Wzmiankę o tym podaje naoczny świadek, Enodiusz, obecny we Francji u boku Epifaniusza. Parę słów, które pozwalają uświadomić sobie, co działo się w czasie grabieży. Wieśniacy desperacko się bronili, próbując za pomocą swoich wiejskich narzędzi przeciwstawić się długim mieczom wprawionych w bojach łupieżców. A wspomina się o tym ku czci biskupa Epifaniusza: powrót deportowanych w wielkiej liczbie. Zwycięstwo pobożności i łagodności. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest za Martyrologium Rzymskim 21 stycznia. W ikonografii często przedstawiany jest jako starzec w modlitwie, z mitrą i pastorałem, symbolizując jego rolę jako pasterza i pojednawcy. PatronŚw. Epifaniusz z Pawii jest patronem Królestwa Włoch oraz katedry Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Hildesheim. Jego kult szczególnie rozwijał się w diecezji Pawii, gdzie był czczony jako obrońca pokoju i jedności.Ciekawostki
Modlitwa do św. Epifaniusza Modlitwa do św. Epifaniusza
Źródło: Parafia Rzymsko-Katolicka pod wezwaniem Świętego Wojciecha w Czerwińsku, PD
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |