bł. Ludwika z Sabaudii - Życiorys

(1462 - 1503)

Urodziła się 28 grudnia 1462 w Genewie (Szwajcaria) jako piąte z dziewięciorga dzieci bł. Amadeusza IX, księcia Sabaudii i Jolanty Francuskiej, córki Karola VII, króla Francji. W 1479 poślubiła Hugona z Châlon-Arlay pana na Châuteau-Guidon. Jej życie dworskie zarówno jako panny, a potem żony było nacechowane pobożnością i religijnością. Dzieci się nie doczekała, natomiast w 1490 została wdową. Była już wówczas związana z franciszkanami jako tercjarka.

Dwa lata później wstąpiła do koletek w Orbe, wcześniej przekazując Kościołowi swoje dobra. "Ćwiczyła się w nabywaniu cnót i doskonałości chrześcijańskiej": w każdy piątek biczowała się, całe godziny trwała na modlitwie, wstawała o północy i odmawiała matutinum (Godzina czytań) i w ten sposób łączyła się z franciszkanami we wspólnym uwielbieniu Boga.

"Była doskonałym zwierciadłem cnót". Zjednoczona z Bogiem, często w czasie modlitwy wylewała łzy. Zawsze posłuszna i uboga pragnęła usługiwać chorym i starszym współsiostrom. Posługiwała w kuchni jako kucharka, zmywała naczynia i czyściła korytarze.

Kochała cały Zakon Seraficki. Podczas kapituły braci mniejszych w Lozannie wielu zakonników zwracało się do niej po poradę, po słowa otuchy i zachęty. Mawiała: "Dobry Bóg daje nam wielką łaskę, kiedy posyła do nas zakonników, byśmy mogły pobożnie porozmawiać i wyspowiadać się. Kiedy widzę jednego z nich, wydaje mi się, że widzę samego św. Franciszka".

Była wzorem w każdym stanie swego życia: jako dziewczynka, jako małżonka, jako wdowa i jako klaryska poświęcona Bogu przez profesję zakonną. Ludwika zasnęła w Panu 24 lipca 1503 w Orbe w Sabaudii, Szwajcaria, mając 41 lat. Została pochowana w grobowcu męża w Orbe. Kiedy koletki zdecydowały się w 1530 opuścić klasztor w Orbe, któremu zagrażali zreformowani Berneńczycy, jej szczątki (również jej męża i jej szwagierki bł. Filipiny z Chalon, 1507) zostały wywiezione do klasztoru koletek w Nozeroy, we francuskiej Jurze i pochowane w 1531 w tamtejszym kościele klasztornym. Kościół ten został zniszczony w czasie rewolucji francuskiej w 1792, lecz szczątki odnaleziono w 1839, ponownie ekshumowano i złożono w relikwiarzu, aby w 1842 przewieźć je do kaplicy pałacowej dynastii sabaudzkiej w Turynie.

Papież Grzegorz XVI zatwierdził jej kult jako błogosławionej 12 sierpnia 1839.

W drugim zakonie franciszkańskim wspomnienie bł. Ludwiki Sabaudzkiej, wdowy, koletki-klaryski jest obchodzone 19 lipca.

Patronat

Bł. Ludwika jest patronką małżeństw, rodzin, matek, zgody domowej, cierpliwości w trudnościach oraz osób żyjących w codzienności, które chcą zachować serce blisko Boga.

Ciekawostki

Była córką księcia Sabaudii i weszła w małżeństwo z królem Francji, Karolem I Andegaweńskim.
Mimo życia na dworze zachowała prostotę, łagodność i głęboką pobożność.
Słynęła z troski o ubogich - rozdawała jałmużnę i osobiście odwiedzała chorych.
Jej małżeństwo było uważane za wyjątkowo zgodne, mimo trudów politycznych i dworskich intryg.
Codziennie uczestniczyła w Mszy i modliła się w ciszy, nawet w otoczeniu dworskiego zgiełku.
Była znana z cierpliwości i umiejętności łagodzenia konfliktów w rodzinie królewskiej.
Po śmierci męża żyła jeszcze bardziej ascetycznie, skupiona na modlitwie i dziełach miłosierdzia.
Jej kult rozwinął się szczególnie we Francji i Sabaudii jako wzór świętości w życiu rodzinnym.

Modlitwa do bł. Ludwiki z Sabaudii

Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC, PD

Wasze komentarze: Agnieszka : 21.07.2024, 06:56 Bl Ludwiko módl się za mnie i moją rodzinę proszę wypros nam potrzebne łaski szczególnie łaskę zdrowia 🌹🙏 Autor: Treść: Nowości Nowenna do Świętego Szarbela - dzień 3 św. Wawrzyniec z Brindisi Modlitwa do św. Wawrzyńca z Brindisi Hasło życiowe zawarł w zdaniu: "Msza św. to moje niebo na ziemi" św. Prorok Daniel Modlitwa do św. Proroka Daniela Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna