św. Jan Kasjan

23 lipca - Wspomnienie liturgiczne św. Jana Kasjana (zm. ok. 435 w Marsylii), mnicha w Betlejem, w Egipcie, opata Lérins, założyciela klasztorów w Marsylii, pisarza kościelnego, ascety, popularyzatora monastycyzmu i ascetyzmu wschodniego w Kościele zachodnim. Wliczany jest on w poczet ojców pustyni i Kościoła, święty Cerkwi prawosławnej oraz Kościoła katolickiego.

Urodził się ok. 360, prawdopodobnie u ujścia Dunaju (prowincja Scytia Mniejsza, tereny dzisiejszej Dobrudży). Z tego powodu uważany jest za jednego z pierwszych rumuńskich świętych. Niektórzy jednak historycy twierdzą, że miejscem jego narodzin była Marsylia. Jan otrzymał wychowanie klasyczne, a następnie wraz z przyjacielem Germanem wyruszył w podróż na Wschód, aby poznać życie mnichów na tych terenach. Przebywał w Betlejem i dwukrotnie przemierzał pustynie egipskie Tebaidy, gdzie mieszkał przez wiele lat m.in. w Nitrii i Sketis. Pobierał tu nauki m.in. od Ewagriusza Pontyjskiego, który miał duży wpływ na kształtowanie jego późniejszych poglądów. Odwiedził wielu anachoretów i sławnych mnichów, rozproszonych po całym Egipcie.

Jego wspomnienia oraz konwersacje na temat życia mniszego odbyte z ojcami pustyni, będą później stanowić podstawę jego "Konferencji" ("Collationes") i "De institutis coenobiorum", dzieł, które odegrały bardzo ważną rolę w historii duchowości i do których Benedykt w swojej regule odsyła każdego, kto chce podążać drogą monastyczną. Około 403 Kasjan i German udali się do Konstantynopola, do Jana Chryzostoma. Zostali jego gorliwymi uczniami i tam Jan wyświęcił Kasjana na diakona. German został wtedy chyba kapłanem. W 404, po wygnaniu Jana Złotoustego, Kasjan przybył najpierw do Rzymu, by bronić bezpodstawnie oskarżonego Jana (zabrał z sobą list, który napisali duchowni znad Bosforu w obronie swego biskupa).

Po przyjęciu święceń kapłańskich udał się do Galii. Ok. 410 założył najpierw klasztor na Wyspach Leryńskich (Lérins), a ok. 415 kolejne dwa klasztory w Marsylii, jeden dla mężczyzn, drugi dla kobiet. Kilka lat później pomógł w założeniu klasztoru w Apt, na prośbę tamtejszego biskupa. W męskim klasztorze św. Wiktora w Marsylii pozostał aż do śmierci w 435, kierując swymi mnichami i tworząc dzieła poświęcone duchowości monastycznej. "Collationes" i "De institutis coenobiorum" powstały przed 429. Kasjan przedstawił w nich naukę o doskonałości mniszej i ascezie, pojmowanej jako wiedza praktyczna. Wpływ tych dzieł na dalszy rozwój duchowości chrześcijańskiej był ogromny, co widać u pisarzy zarówno średniowiecza i czasów nowożytnych. Potem jeszcze na prośbę papieża Leona I napisał pismo "De Incarnatione Domini contra Nestorium". Kasjan mimo nieprzychylnej wzmianki w tzw. "Dekrecie Gelazego", cieszył się ogromnym autorytetem.

Św. Jan Kasjan czczony jest przez Cerkiew prawosławną i Kościół katolicki. W Marsylii i w niektórych wspólnotach zakonnych czci się Kasjana 23 lipca, a w Kościele greckim 28 lub 29 lutego (liturgia według kalendarza juliańskiego) i 13 marca (według kalendarza gregoriańskiego).

Relikwie św. Kasjana, które znajdują się w kościele św. Wiktora z Damaszku w Marsylii, zachowały się nawet w burzliwym okresie rewolucji francuskiej.

Kasjan w ikonografii przedstawiany jest jako stary mężczyzna z siwą, nieco rozdwojoną u końca brodą. Odziany jest w mniszy habit (a niekiedy w przedstawiany jest jako opat). Prawą ręką błogosławi, w lewej trzyma zwój pisma.

Przyczynki do lektury:

"Pismo Święte dzieli naszą wolność na różne stopnie dojrzałości w wierze. To prawda, sławi ono tych, którzy boją się Boga i obiecuje im, że za sprawą swej bojaźni dojdą do doskonałej szczęśliwości. Niemniej jednak mówi ono także: ,, W miłości nie ma lęku, lecz doskonała miłość usuwa lek, ponieważ lęk kojarzy się z karą. Ten zaś, kto się lęka, nie wydoskonalił się w miłości. Kto położy swoje fundamenty na tej miłości, będzie mógł wznieść się na jeszcze wyższy i doskonalszy stopień: lęk miłości. Nie rodzi się on ze strachu przed karą ani z pragnienia nagrody, lecz z wielkości samej miłości. Jest to mieszanka szacunku i czułej troski, podobnej do tej, jaką ma syn względem ojca pełnego miłosierdzia, brat względem brata, przyjaciel względem przyjaciela, oblubienica względem oblubieńca. Tego rodzaju lęk nie polega ani na obawie, ani na razach, ani na przyganach, jakie może otrzymać. Tym, czego się lęka, jest zadanie choćby najmniejszej rany miłości" (Jan Kasjan, "Konferencje z Ojcami", 11, 12-13).

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna