św. Józef Pignatelli

W 1753 roku, mając zaledwie 16 lat, wstąpił do nowicjatu Towarzystwa Jezusowego. Po ukończeniu formacji został kapłanem i rozpoczął pracę duszpasterską oraz naukową. Odznaczał się głęboką duchowością, pokorą i zdolnościami organizacyjnymi. Jego życie zmieniło się dramatycznie w 1767 roku, gdy jezuici zostali wydaleni z Hiszpanii. Pignatelli wraz z kilkuset współbraćmi udał się na wygnanie do Włoch.

Po kasacie zakonu jezuitów przez papieża Klemensa XIV w 1773 roku, Józef Pignatelli pozostał wierny duchowi Towarzystwa Jezusowego. Choć formalnie nie był już członkiem zakonu, żył według jego zasad, wspierając duchowo innych byłych jezuitów. Przebywał m.in. w Ferrarze, gdzie prowadził życie pełne modlitwy, ubóstwa i służby.

W 1797 roku, gdy w niektórych krajach zaczęto przywracać działalność jezuitów, Pignatelli odegrał kluczową rolę w odbudowie zakonu. W 1804 roku papież Pius VII zezwolił na oficjalne funkcjonowanie Towarzystwa Jezusowego w Królestwie Neapolu, a Pignatelli został przełożonym wspólnoty. Dzięki jego staraniom zakon odzyskał strukturę, formację i ducha, co przygotowało grunt pod jego pełne przywrócenie w 1814 roku - już po śmierci Pignatelliego.

Zmarł 15 listopada 1811 roku w Rzymie, w opinii świętości. Beatyfikowany został w 1933 roku przez papieża Piusa XI, a kanonizowany w 1954 roku przez Piusa XII. Wspomnienie liturgiczne św. Józefa Pignatelliego obchodzone jest 14 listopada.

Patron

Ciekawostki

• Pochodził z rodu książąt Monteleone, ale zrezygnował z przywilejów, by żyć w ubóstwie jako jezuita.
• W czasach kasaty zakonu żył jak zwykły kapłan, nie afiszując się ze swoją przynależnością do jezuitów, ale potajemnie wspierał ich duchowo i organizacyjnie
• Jego siostra, zakonnica, odegrała ważną rolę w zapewnieniu schronienia jezuitom w Ferrarze po ich wygnaniu.

Modlitwa do św. Józefa Pignatelliego

Modlitwa do św. Józefa Pignatelliego