św. Wenancjusz Fortunat

(ok. 530 - ok. 600)

Święty Wenancjusz Fortunat urodził się około 530 roku w Valdobbiadene koło Treviso, w północnych Włoszech. Odebrał staranne wykształcenie w Rawennie, gdzie zapoznał się z klasyczną literaturą łacińską - dziełami Wergiliusza, Horacego i Owidiusza - oraz z twórczością poetów chrześcijańskich. Już jako młody człowiek wykazywał talent poetycki i głębokie zainteresowanie duchowością, choć przez wiele lat nie zdecydował się na życie duchowne. W czasie groźnej choroby oczu złożył ślub pielgrzymki do grobu św. Marcina w Tours. Wyruszył w drogę około 565 roku, nie wiedząc, że opuszcza Italię na zawsze. Po dotarciu do Galii zatrzymał się w Poitiers, gdzie z czasem został kapłanem, a później biskupem. Jego życie wypełniały podróże, spotkania z duchownymi i możnymi, a także twórczość literacka. Przebywał m.in. na dworze Merowingów, gdzie zyskał uznanie jako poeta i doradca. Fortunat zasłynął jako autor hymnów liturgicznych, zwłaszcza pasyjnych, które do dziś są używane w Kościele katolickim. Jego najważniejsze utwory to "Vexilla Regis" i "Pange lingua gloriosi proelium certaminis", które opiewają Krzyż Chrystusa i Jego mękę. Tworzył również wiersze okolicznościowe, listy poetyckie i hagiografie, m.in. żywoty św. Radegundy i św. Marcina. Jego styl łączył klasyczną elegancję z chrześcijańską głębią, a jego dzieła cechowały się świeżością uczuć i wrażliwością na piękno świata. Pod koniec życia został biskupem Poitiers, gdzie służył wspólnocie z oddaniem i pokorą. Zmarł około 600 roku w Poitiers. Kościół czci go jako świętego, a jego wspomnienie liturgiczne przypada na 14 grudnia. Patron Święty Wenancjusz Fortunat jest patronem poetów, pisarzy religijnych, hymnografów oraz osób tworzących teksty liturgiczne i duchowe. Ciekawostki Jego twórczość zaczęła się od wdzięczności za uzdrowienie oczu. Wyruszył w pielgrzymkę do grobu św. Marcina w Tours i już nigdy nie wrócił do rodzinnych Włoch. Był bliskim doradcą i poetą na dworze św. Radegundy, królowej Franków, która później została mniszką i świętą. To dla niej pisał hymny i listy pełne czułości i duchowej głębi. Jego "Vexilla Regis" i "Pange lingua gloriosi proelium certaminis" do dziś śpiewa się w liturgii Wielkiego Tygodnia. To jedne z najstarszych hymnów Kościoła zachowanych w użyciu. W swoich wierszach potrafił cytować i nawiązywać do Wergiliusza czy Horacego, a jednocześnie pisał o Krzyżu i Ewangelii. W listach i wierszach potrafił żartować, pisać lekkie utwory o winie czy przyjaźni, pokazując, że świętość nie musi być ponura. Modlitwa do św. Wenancjusza Fortunata Modlitwa do św. Wenancjusza Fortunata PD Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy! Autor: Treść: Nowości Nowenna do św. Faustyny - dzień 6 Tajemnice Chwalebne Różańca Świętego Modlitwa do św. Teresy od Dzieciątka Jezus Litania do św. Teresy od Dzieciątka Jezus Modlitwa do bł. Alojzego Marii Montiego Modlitwa do bł. Cecylii Eusepi Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt