Czy grozi ci udział w małżeńskiej zdradzie

Do zdrady mogą doprowadzić różne pułapki - żadnej nie wolno lekceważyć, gdyż Słowo Boże mówi jasno: "Niech przeto ten, komu się zdaje, że stoi, baczy, aby nie upadł" (1 Kor 10, 12). Takie przyczyny zdrad małżeńskich, jak pornografia, chodzenie do sex-shopów, czytanie pewnych czasopism lub romansów (dających szczególnie kobietom nierealne oczekiwania), są tak oczywiste, że je pominiemy. Skoncentrujemy się zaś na pułapce najbardziej ukrytej.

Pobrałem się z niewłaściwą osobą?

• Ojciec rodziny zwykł odwozić pewną dziewczynę po kończących się późno spotkaniach modlitewnych. Aż wreszcie... zamieszkał w jej domu, zostawiając żonę z czwórką dzieci.
• Na pozór dobre małżeństwo. W postawie żony widzę jednak coś niepokojącego - sposób ułożenia ciała, jakieś nieobecne spojrzenie. Niepewnie pytam i potwierdza się: odsunęła męża, gdy przystojny instruktor aerobiku romantycznie powiedział jej, że jest piękna. Małżeństwo leży w gruzach.

Gdy słyszymy: "Widocznie pobrałem się z niewłaściwą osobą" - wiemy, że to kłamstwo diabła! Nasz syn miał klocki w pudełku: gdy je poukładał - zamykało się, lecz raz wrzuciwszy niedbale, zawołał: "Mamusiu, daj inne pudełko. To jest złe, nie mieszczą się w nim klocki". Odpowiedziałam: "Synku, pudełko jest dobre, tylko musisz dobrze poukładać klocki". Wśród chrześcijan zdrada przychodzi przez przeoczenie faktu, że trzeba poukładać "klocki".

Tęsknimy do głębokich relacji - w końcu Bóg nas do nich stworzył, mamy wzajemnie się wspierać i akceptować. Problem leży jednak w myleniu zakochania z miłością. A miłość to decyzja woli: chcę dawać to, czego potrzebujesz, akceptuję cię bezwarunkowo i pomogę ci powstać z grzechu. O miłość trzeba dbać: małżeński ogródek stale pielić, podlewać i nawozić.

Duchowa zdrada

John Sandford pisze: "Opowiadanie innym (...) o sobie nie jest samo w sobie cudzołóstwem. W Chrystusie wszyscy musimy uczyć się otwierać i opowiadać konkretniej o tym, co dzieje się w naszym sercu. Im bardziej dojrzewamy w Chrystusie, tym bardziej będziemy się tego uczyć. Jeśli jednak otwieramy serce przed kimś innym niż żona czy mąż, to przy tym przydzielamy tej osobie przywilej (pozycję) pocieszania i umacniania nas, który w pierwszym rzędzie, a czasami wręcz wyłącznie należy się naszemu małżonkowi; wówczas popełniamy duchowe cudzołóstwo. (...)

Bóg jest naszym pierwszym i największym pocieszycielem. Jednak kiedykolwiek Bóg decyduje się przekazać nam pocieszenie poprzez ludzkie naczynie, wówczas nasz współmałżonek ma pierwsze i najważniejsze prawo do naszego serca. Na nieszczęście większość z nas nigdy nic nie słyszała o niebezpieczeństwie duchowej zdrady (...).

Pierwszą i najważniejszą przyczyną cudzołóstwa seksualnego wśród chrześcijan poważnie traktujących Boga jest cudzołóstwo duchowe - (...) gdy osoba będąca w małżeństwie opowiada człowiekowi płci odmiennej coś, z czego powinna się najpierw lub wyłącznie zwierzyć współmałżonkowi. (...) Duchowa zdrada wkrada się niepostrzeżenie, niezauważalnie rozbudzając cielesne przyciąganie, aż dwoje chrześcijan znajdzie się w intensywnej relacji do siebie nawzajem, tak iż ani się obejrzawszy, popadają w pokusę seksualną. Zawsze wtedy, gdy ludzie trwają w duchowym cudzołóstwie, prowadzi to nieuchronnie do pełnego, cielesnego cudzołóstwa!".

Utrzymywać matżeństwo w dobrej formie!

Najbardziej skutecznym środkiem zapobiegawczym przeciw zdradzie jest utrzymywanie małżeństwa w dobrej formie! Jeśli pod każdym względem dbacie o to, aby jasno wyrażać własne potrzeby i jak najlepiej pojąć i zaspokajać potrzeby męża (żony) - w ten sposób uodpornicie wasz związek na wpływ zła. Chwilowy kryzys nie stanie się pułapką dla jednego z was i trzeciej osoby.

Ruth Heil (wraz z mężem kieruje Family Life Mission w Niemczech) opisuje swój stan po poronieniu dziecka. Mąż łatwiej się z tym pogodził, nie dostrzegł jednak, z jakim trudem Ruth radziła sobie z uczuciami i żałobą, a przeżywając tę sprawę odmiennie od niego, czuła się nierozumiana. Podobnie czuła się, gdy kolejne dzieci odchodziły z domu. Wyznaje: "Dziś postrzegam to jako łaskę Bożą, że w tamtej sytuacji nie pojawił się ktoś, kto by odpowiedział na to moje pragnienie, gdyż obawiam się, że byłabym na to wówczas otwarta" ("Lydia" 3/96). Brzmi to przerażająco, ale zamiast osądzać tę cenioną autorkę i doradcę - doceń jej pokorę, wyciągając naukę dla siebie!

Proponujemy, byś zastanowił się nad swoim małżeństwem, pomyślał o swojej postawie i szczerze odpowiedział na pytania (minitest autorstwa Ruth Heil):

• Ile czasu poświęcamy sobie codziennie jako małżonkowie?
• Czy znam wewnętrzne deficyty mojego współmałżonka?
• Czy noszę w sobie jakąś zadawnioną urazę do współmałżonka, pragnąc w głębi serca odpłacić mu za nią?
• Czy czuję się przeciążony(a) zawodowo lub rodzinnie?
• Czy jako mężczyzna mam przyjaciela (kobieta - przyjaciółkę), który mnie rozumie i skoryguje, gdybym zagłębiał się w niebezpieczne marzenia?
• Czym napełniam swój "emocjonalny zbiornik"; czy to, co czytam, buduje mnie i zbliża do Boga? Czy też może ilustrowane czasopisma lub powieści wzmagają we mnie niezaspokojone potrzeby i pogarszają mój stan?
• Jakie filmy pozwalam sobie oglądać?
• Czy mam odwagę mówić o swoich potrzebach współmałżonkowi?
• Czy próbuję zaspokoić potrzeby mojego współmałżonka, czy w ogóle je znam?
• Czy pielęgnuję swoją intymną relację z Bogiem? Czy modlę się za mojego współmałżonka?

Kilka dobrych rad:

1. Nie izoluj się od współmałżonka, ale koniecznie dziel się swoimi problemami! John Sandford podkreśla: "Jakąkolwiek cenę musiałbyś za to zapłacić, żeby utrzymać szczerą, niczym nie ograniczoną, głęboką komunikację małżeńską -zapłać tę cenę z radosnym sercem. Natomiast jeśli otwartość w domu jest zaburzona, wycofaj się na krótki czas ze służby, aż uporządkujesz relacje".
2. Dla tych, którzy nie są w małżeństwie: Miej swoją małą grupę w kościele, która będzie dla ciebie relatywnie bezpiecznym środowiskiem dla wyrażenia i przepracowania twoich uczuć.
3. Niech będzie dla ciebie dzwonkiem alarmowym, gdy:
   • Opowiadasz o głębokich, intymnych rzeczach przyjaciołom czy kolegom z pracy zamiast żonie (mężowi).
   • Szukasz pretekstu, aby przebywać z konkretną osobą płci odmiennej, np. wyjątkowo chętnie i serdecznie uściskasz ją na znak pokoju; przebywanie z tą osobą sprawia ci więcej przyjemności niż z mężem czy żoną; ten ktoś cię "uskrzydla"; starasz się dla niego atrakcyjnie wyglądać.
   • Nie reagujesz na upomnienia przyjaciół: "Lepsza jest jawna nagana niż miłość tajona. Razy przyjaciela - znakiem wierności, pocałunki wroga - zwodnicze" (Prz 27, 5-6).