Słowo Św. Pawła o Maryi

W Nowym Testamencie znajduje się 13 jego listów. Tylko w jednym z nich uczynił wzmiankę o Matce Syna Bożego. W tym kontekście trzeba nadmienić, że inni autorzy listów, jak św. Piotr, czy św. Jan i św. Jakub, nawet nie wspomnieli o Maryi. Św. Paweł ok. 53 roku z Efezu napisał list do Galatów. Jego adresatami byli potomkowie Celtów, którzy osiedlili się w Anatolii (dzisiejszej Turcji). Ówczesny region należał do prowincji zarządzanej przez Rzymian, zwanej Galacją. Wspólnoty chrześcijańskie, które powstały w tym rejonie, składały się z pogan i wyznawców wywodzących się z judaizmu. Ci ostatni po przyjęciu chrztu byli przekonani, że droga wiary w Jezusa Chrystusa wiąże się z uprzednim przyjęciem przez pogan także zwyczajów żydowskich. W tej sytuacji św. Paweł na mocy swego apostolskiego autorytetu (Ga 1,11-2,14) i przekonania, że Ewangelię, którą głosi otrzymał od Chrystusa (Ga 1,11-12) wyjaśnia, że nie jest konieczne przyjmowanie Prawa (Tory), aby stać się chrześcijaninem. Tym samym chciał wykazać, że nowość życia, które objawił i dał Jezus Chrystus, nie opiera się na ludzkich uczynkach. Odtąd człowiek zostaje usprawiedliwiony przed Bogiem, dzięki wierze w Syna Bożego. Przypomniał też Galatom, że dobrze im znany Abraham (Ga 3,6-9) został uznany przez Boga za sprawiedliwego przez to, że uwierzył w Jego obietnicę. To co wydarzyło się w życiu Abrahama było zapowiedzią tego, co wszyscy otrzymują przez wiarę w Chrystusa. Dlatego mówi: Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, byśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg zesłał do serc naszych Ducha Syna Swego, który woła: Abba, Ojcze (Ga 4,4-6). Apostoł raz jeszcze obwieszcza Galatom i tym, co chcą poznać Boga prawdziwego, że Ten który posłał Syna jest Bogiem Ojcem, a każdy kto chce Go odkryć potrzebuje Ducha Jego Syna. Duch jest potrzebny, aby przekonać człowieka, że Ewangelia jest wiarygodna i daje mu szczęście. Bez pomocy Ducha nie sposób ufnie wołać do Boga: "Tatusiu"! Apostoł wspomniał też o kobiecie, z której narodził się Boży Syn. Nie podał nawet Jej imienia (a to najstarszy tekst Nowego Testamentu o Maryi) i nie opisuje Jej postaw. Ważniejszy był dla niego fakt, że te przedziwne narodziny świadczą o tym, że Syn Boży stał się rzeczywiście człowiekiem, "naszym bratem" (Jan Paweł II), abyśmy uzyskali prawdziwą wolność. Niby jedno słowo św. Pawła o Maryi, a tyle znaczy.

ks. Kazimierz Pek MIC Marianin, rektor Wyższego Seminarium Duchownego Księży Marianów w Lublinie; pracownik naukowy Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Tekst pochodzi z Informatora Sanktuarium Maryjnego w Licheniu Pielgrzym Licheński - Informator nr 8, zima 2008 Ostatnia aktualizacja: 20.12.2024 Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości Modlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza Litania do bł. ks. Bronisława Markiewicza Modlitwa do św. Hiacynty Mariscotti Modlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego Modlitwa do św. Teofila Modlitwa do św. Martyny Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna