Maryja Matką naszą

Pójdźcie ze mną, proszę, pójdźcie na Kalwarię. Tam bowiem dokonuje się najdonioślejsze wydarzenie nie tylko w dziejach ludzkości, ale w ogóle w dziejach stworzenia; pojednanie człowieka z Bogiem. Tam Jezus, zawieszony między niebem i ziemią, dokonuje dzieła, które było celem jego przyjścia na ziemię; Ojcu daje zupełne zadośćuczynienie, człowiekowi zaś całkowite przebaczenie. I w tej wiekopomnej najuroczystszej w Swoim życiu chwili wypowiada Jezus siedem słów najważniejszych, najuroczystszych. Jednym z nich jest to: "Niewiasto, oto syn Twój!" "Oto Matka twoja!" (J 19,26 ). Niewiastą, do której zwraca się Jezus, jest Jego Matka; synem zaś, którego Jej przedstawia, to Jan, umiłowany uczeń, a w osobie Jana my wszyscy. Czy słyszysz, bracie i siostro? Nie mówi Jezus: "Janie, oto Pani twoja"; nie mówi: "Oto Królowa twoja"; nie mówi: "Oto Opiekunka twoja". Nie! Jezus mówi wyraźnie: "Oto Matka twoja!". Czyje to są słowa? Są to słowa Tego, który powiedział: "Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą" ( Mt 24,35 ). "Nie przeminą"! - bo słowa Boga są niewzruszone. Bóg, co mówi, tego i chce; a czego chce, to czyni. Nic nie zdoła sprzeciwić się woli Jego i mocy Jego. Miarą miłości jest miara boleści. Maryja miała nas kochać niezmiernie, dlatego i cierpieć musiała niezmiernie. Musiała cierpieć i chciała cierpieć - Ona, Matka, dla nas, swoich dzieci. O, bracia drodzy, ukochajmy więc i my tę nieporównaną Matkę naszą. Ukochajmy Ją całą duszą, całym sercem. Bo jak z jednej strony zbyt wiele nigdy ukochać Jej nie możemy, tak z drugiej kochać Ją koniecznie musimy. Koniecznie! - bo inaczej wstępu do nieba dla nas nie będzie. Do nieba jedno jest tylko wejście: brama niebieska! A BramąNiebios - Maryja. Matkę Boga kochasz - dzieckiem Matki Boga jesteś. A czy to mała łaska? Mały zaszczyt - Matkę Boga nazywać Matką swoją? Wystaw sobie, jeśli zdołasz, jakie szczęście wypełni twą duszę, kiedy stanąwszy u progu wieczności, rzucasz się w objęcia Maryi, i całując matczyną Jej dłoń, powiesz: Matko, jam dziecię Twoje! A Ona, ta przedobro- tliwa Matka Boga przytuli cię do Serca Swego i składając matczyny pocałunek na twym czole, odpowie: Dziecię ukochane, jam Matka twoja! Matka twoja, teraz i na wieki! Wystaw sobie, jeśli zdołasz, jakie to będzie spotkanie! Czyż to nie będzie niejako niebo w niebie samym? Pamiętaj jednak, co mówi wielki nasz poeta [Mickiewicz ]: "Gdzie kto będzie po śmierci, za życia odgadnie: Gdzie chylił się za życia, tam po śmierci wpadnie". Chcesz spocząć w objęciach i na matczynym Sercu Maryi, po śmierci? Szukaj tych objęć, tego Serca, za życia! Szukaj przez miłość serdeczną, szczerą, głęboką i wytrwałą! Z Maryją Matką przez życie! Z Maryją Matką przy śmierci! Z Maryją ukochaną Matką przez wieczność całą! Amen. /Fragment kazania o. Bernarda wygłoszonego w Rawie Mazowieckiej w r. 1944/ Ostatnia aktualizacja: 09.06.2021 Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt