Bo miłość mój drogi to...

To chcieć czynić drugiego wolnym, 
a nie uwodzić go,
to uwolnić go z jego więzów, 
jeśli pozostawał więźniem,
Aby on także mógł powiedzieć: 
"kocham ciebie", nie będąc 
do tego zmuszonym nieposkromionymi 
pragnieniami.

Kochać to wejść do drugiego, 
jeśli otwiera tobie bramy swego 
tajemniczego ogrodu, po drugiej
stronie okrężnych dróg, kwiatów 
i owoców zrywanych na skarpie, 
Tam, gdzie zadziwiony potrafisz 
wyksztusić: to "ty", 
moje kochanie, 
ty jesteś moją jedyną...

Kochać to chcieć ze wszystkich 
sił dobra drugiej osoby nawet 
z pominięciem siebie, to czynić 
wszystko, by ona wzrastała 
i rozwijała się Stając się z 
każdym dniem człowiekiem jakim
być powinna a nie takim, 
jakiego chciałbyś ukształtować
według swoich marzeń.

Kochać to ofiarować swoje ciało, 
a nie zabierać ciała drugiej 
osoby, lecz przyjąć je gdy 
daje siebie, To skoncentrować 
siebie i wzbogacić, aby 
ofiarować ukochanej całe swoje 
życie skupione w ramionach 
twojego "ja", co znaczy
więcej niż tysiące pieszczot
i szalonych uścisków,

Kochać to ofiarować siebie 
drugiej osobie, nawet jeśli 
ona przez moment się wzbrania 
To dawać nie licząc tego,
co inny ci daje, płacąc 
bardzo drogo, nie domagając 
się zwrotu.

Największa miłość wreszcie to 
przebaczyć, gdy ukochana 
niestety odchodzi, 
usiłując oddać innym to, 
co przyrzekła tobie.

Kochać to zastawić stół, 
aby przy nim zasiadł twój 
gość i nie sądzić, 
że możesz obejść się bez niego, 
Ponieważ pozbawiony żywności, 
jaką on ci przynosi, 
na twoje świąteczne przyjęcie 
nie postawisz dań królewskich 
lecz tylko suchy chleb biedaka.

Kochać to wierzyć drugiej osobie 
i ufać jej, wierzyć w jej 
ukryte siły, w życie które
posiada, jakiekolwiek byłyby
kamienie do usunięcia
dla wyrównania drogi.

To zdecydować się rozsądnie
i odważnie wyruszyć na drogi 
czasu, nie na sto, tysiąc 
czy dziesięć tysięcy dni, 
ale na pielgrzymkę, 
która się nie skończy, 
bo jest pielgrzymką, 
która trwać będzie 
ZAWSZE.

Powinienem ci to powiedzieć,
aby oczyścić twe marzenia, 
że kochać to zgodzić się 
na cierpienie, śmierć sobie 
samemu, aby żyć i ożywiać, 
Ponieważ tylko ten, 
kto może bez bólu zapomnieć
o sobie dla drugiego, 
może wyrzec się życia dla
siebie tak, żeby nie 
umarło w nim cokolwiek z niego.

Kochać wreszcie to jest to 
wszystko, o czym powiedziano 
i jeszcze więcej, 
Bo kochać to otworzyć 
się na nieskończoną 
MIŁOŚĆ, to pozwolić 
się kochać, być 
przejrzystym wobec 
tej MIŁOŚĆI,
która zawszę w porę.

To jest, o wzniosła Przygodo,
pozwolić Bogu kochać tego, 
którego ty w sposób wolny
decydujesz się kochać!

Michael Quist

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2026 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej