Kto to taki... przyjaciel?

Wpatrzona w bezchmurne, lazurowe niebo leżałam wśród wzburzonego przez wiatr morza pszenicy. Słońce tak mocno świeciło mi w oczy, że ledwie go dostrzegłam. Ogromnie kontrastował ze spragnioną ciepła, turkusową główką bławatka - on, taki zielony i smutny. Urzeczona pięknem - długo go obserwowałam. W ogóle nie zwracał na mnie uwagi...

Nerwowo rozglądał się po okolicy. I na pewno nic zachwyciło go piękno rozciągającego się niedaleko kobierca różnokolorowych kwiatów, ani nikły, dochodzący z oddali szum wodospadu. Nic. on wyraźnie kogoś szukał...

Współczułam mu, kiedy zrezygnowany opadł bez sił na płatki chabra. Wtedy mnie zauważył...

- Właściwie nic ciekawego. A ty? - Bardzo mnie intrygował. Wydawał mi się taki tajemniczy i niedostępny.

- Czekam na kogoś - powiedział po długiej chwili wahania i prawic natychmiast dodał: - Czy masz przyjaciela? - Zdziwiło mnie jego pytanie.

- Chciałbym mieć więcej przyjaciół, ale niestety, mam tylko jednego. - W jego głosie wyczułam smutek.

- Zastanów się, może robi wtedy coś bardzo dla niego ważnego? - dałam mu do myślenia.

- A cóż może być na świecie ważniejszego od przyjaciela, który potrzebuje pomocy? - Nic! - pomyślałam, ale nie powiedziałam tego głośno.

- Już kilka razy mnie zawiódł. - Mówił jakby sam do siebie. Nie przerywałam mu, ciekawa jego opowieści. - A ja powierzyłem mu tyle moich sekretów. On jj zna moje słabostki i zalety. To właśnie jemu zaufałem...

- Przecież tak naprawdę jesteśmy trochę inni od tych, jakimi nas widzą... Może on nie wie, że cię rani - zamyśliłam się na chwilę, widząc jak spuszcza wzrok... - A próbowałeś poznać kogoś innego? Bo powolne poznawanie drugiej osoby, oswajanie jej, wytwarza między ludźmi intymną więź, do której nikt poza nimi nie ma dostępu...

- Nic ma znaczenia to, kim jesteś. Ważne jest to, co chcesz komuś dać, czym chcesz się podzielić. I pamiętaj, że bycie z kimś nie powinno być wymuszone, wynikające tylko z przyzwyczajenia. A przyjaciel... On powinien znać twoje myśli, pragnienia. Wiedzieć o czym marzysz. Powinien znać twoje sekrety... Jestem pewna, ze znajdziesz nowego przyjaciela - dodałam po namyśle.

- Może spróbuję. Czy zostaniesz moim przyjacielem? - w jego głosie było tyle nadziei.

- Chyba tak... - powiedziałam i poczułam się najszczęśliwszą osobą na Ziemi...

Kiedy już wracałam do domu, spotkałam na pniu drzewa smutnego Konika szachowego...

- A tak bardzo chciałem do niego podejść, ale bałem się, że mnie odrzuci, że nie da mi szansy. A przecież tak wiele dla mnie znaczy - westchnął ciężko...

- Spróbujcie jeszcze raz! - krzyknęłam głośno, a wiatr poniósł moje słowa daleko na swoich skrzydłach. Czy mnie usłyszeli?...

Anka Bławat, Mały Pielgrzym nr 73 Wasze komentarze: :D: 03.03.2021, 09:44 Autor tego opowiadania musi mieć wrodzony talent. Pozdrawiam :) (1) Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzedni [ Powrót ] Następny