Przypomnij sobie górę!
Pewien ojciec i jego nastoletni syn wciąż sprzeczali się o sprawy, które często różnią rodziców i dzieci: o odrabianie lekcji, kolegów, godziny powrotu do domu, używanie samochodu itp. Wydawało się, że nie mogą sobie nic powiedzieć, żeby nie skończyło się to krzykiem. Wreszcie ojciec zaproponował wspólną - tylko we dwóch - wycieczkę na górę odległą o kilkaset mil. Zdziwiony syn zgodził się.
Przez tydzień ojciec i syn przeprawiali się przez rwące strumienie, wdrapywali na skały, przedzierali przez gęste zarośla, spali pod rozgwieżdżonym niebem - i rozmawiali, rozmawiali, rozmawiali... Zaczęli się wzajemnie rozumieć, jak nigdy dotąd. Dostrzegli w sobie nawzajem, syn nie tylko władczego ojca, a ojciec buntowniczego syna, ale prawdziwych ludzi z własnymi nadziejami, lękami i zamiłowaniami. Wyprawa na górę stała się punktem zwrotnym w życiu każdego z nich.
Przez kolejne lata nadal często się ze sobą nie zgadzali, ale teraz było inaczej. Kiedy pojawił się problem, któryś z nich mówił: "Przypomnij sobie górę!" Zwykła góra stała się dla nich szczytem chwały. To, co zaczęło się jako zwykła wycieczka, uległo zmianie w szczytne doświadczenie.
Autor nieznany
|