Zaufaj! - Wasze opowiadania

- Damy radę! - pomyślała. Było jej dobrze samej w ciemności. Nie rozumiała jeszcze wtedy, że wcale nie będzie tak łatwo.

Po kilku dniach spędzonych w ciemności, ktoś zapukał do drzwi. Przestraszyła się. Zaczęła biegać po pokoju ze strachu. Nie chciała otwierać.

Tajemniczy nieznajomy nic nie odpowiedział. Po chwili znów zapukał. Ona trzęsąc się cała, schowała się pod kołdrę i poszła spać. Następnego dnia sytuacja się powtórzyła. Ktoś znów zapukał. Dziewczyna po krótkim zastanowieniu zebrała się w sobie i zapytała niepewnym głosem:

I nagle ogarnął ją taki nieokreślony lęk. Nie wiedziała czego się boi. Jednak znów nie otworzyła. Pomimo tego, że drzwi były zatrzaśnięte, mogła sprawić, żeby się otworzyły. W skrytce za obrazem były ukryte dodatkowe klucze. Tak więc mogła to zrobić, ale strach był większy i to on jej nie pozwalał. Jeśli chodzi o światło, to miała w tym swoim malutkim pokoiku dwa małe okna, przez które w dzień wpadały promienie słoneczne.

Helenka leżąc na łóżku i rozmyślając o tym dziwnym człowieku, który ją nachodził, usłyszała tajemniczy szelest. Na oknie usiadł gołąb i gruchając przemówił:

- Ufaj Panu! Bądź mężny! Ufaj Panu! - i odleciał. Tym razem się nie bała. Kiedy nieznajomy po raz kolejny zapukał do drzwi, ona wyjrzała przez wizjer. Zobaczyła wysokiego mężczyznę w potarganych dżinsach i białej podkoszulce z rybą na piersi. Miał duże brązowe oczy, ciemną karnację i dłuższe włosy. Na jego twarzy widać było delikatny zarost. Uśmiechał się.

Chwilę później otworzyła. Stali naprzeciwko siebie. Lecz kiedy on chciał do niej podejść, ona znów poczuła strach i zamknęła mu drzwi przed nosem. Czuła się jakoś inaczej niż dotychczas. Z jednej strony przez moment odczuwała pokój, ale z drugiej wewnętrzne NIE było silniejsze.

Kolejnego dnia sytuacja znowu się powtórzyła. Jednak zanim Jezus zapukał, usłyszała gruchnięcie gołębia:

Otworzyła. Stali wpatrując się w siebie. Niestety coś ją blokowało. Zauważyła, że jest owinięta przezroczystą folią do kanapek. Przez to widziała trochę niewyraźnie. On tak ślicznie się do niej uśmiechał. Po dłuższym milczeniu nieznajomy przemówił:

Oczy Helenki wyszły z orbit. Była w szoku. On się cały czas uśmiechał i patrzył na nią wzrokiem pełnym miłości. Ta chwila mogłaby trwać wiecznie. Niesamowite uczucie. Nigdy nie widziała tak prawdziwie radosnego człowieka, pomimo spokoju jaki bił od niego.

I nagle on przywołał swojego Ducha i ściągnął z niej tą folię, która ją ograniczała. Kolejny raz uśmiechnął się i powiedział:

- Ty jesteś moją umiłowaną córką. Kocham tylko ciebie. Oddałem za ciebie życie. Nie lękaj się.

Ona nie wiedziała, co powiedzieć. Serce waliło jej jak dzwon. Jezus wyciągnął ręce a ona podbiegła i mocno się do niego przytuliła. I było jej dobrze. Po prostu dobrze. Po kilku minutach on wziął ją za rękę i razem poszli nad rzekę podziwiać piękno przyrody, a także porozmawiać i uleczyć to, co wydarzyło się w ostatnich dniach. Po tym spotkaniu na osobności Jezus zwołał swoich uczniów i przyjaciół i urządził wielkie przyjęcie. Była orkiestra, tańce, mnóstwo picia i jedzenia oraz pełno ludzi. Wszyscy świetnie się bawili. W końcu Helenka była naprawdę szczęśliwa. Pozwoliła, by Jezus prowadził ją zarówno w tańcu jak i w życiu.

- Bądź moim Oblubieńcem! Chwała ci na wieki wieków! - krzyknęła i poszła bawić się dalej.

Ela Wasze komentarze: Elcia: 26.03.2011, 18:33 No no no, moja imienniczka ;) " I choć będę chodził ciemną drogą, zła się nie ulęknę. Bo ty jesteś ze mną" :) Ela: 17.10.2010, 23:32 o kurcze... ja wcale nie myślałam o życiu zakonnym... Napisałam to na rekolekcjach. Czułam się podobnie jak Helenka. Takie było moje wyobrażenie siebie podczas rekolekcji. Ale ciekawe skojarzenie ;) Kasik: 07.10.2010, 17:55 Czy to nie jest taka mała aluzja do wstąpienia na drogę życia zakonnego? Tak świetnie jest tu opisana ta niepewność, wewnętrzna rozterka... Agatka: 16.08.2010, 12:29 Jezu, tak trudno jest żyć i odnaleźć się w tym świecie. Jednak myśl ,że Ty jesteś przy mnie zawsze napawa mnie wielką radością. Kocham Cię i pragnę dobrze żyć dla Ciebie i nie mogę się doczekać naszego spotkania w Niebie. Bądź uwielbiony teraz i zawsze. (1) Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzedni [ Powrót ] Następny