Wędrować ku Niebu

Ze wszystkich wzlotów,
prawdziwymi były te, które dokonałem
nie o własnych siłach...

Można wejść na górę wysoką
i ciągle jeszcze być na ziemi.

Wędrować ku Niebu
nie znaczy zdobywać 
szczyty ogromne,
rozrywać własnym ciałem 
gęste obłoki chmur.
Podążać ku Niebu
to oderwać się od ziemi
bez łez niepotrzebnych,
że czujemy jeszcze 
przyciąganie ziemskie,
a Niebo zbyt wysoko 
szybuje nad nami.

Cieszysz się z 
własnych sukcesów,
to dobrze. 
Zechciej jednak czasami
zwrócić swoje oczy ku 
górze i zrozumieć,
kto w każdej chwili 
podciąga Cię coraz wyżej.

Roman Mleczko

Wasze komentarze:

do niżej: 31.08.2014, 16:57

Pięknie wyrażona myśl? Słowa głębokie ..aż przystanęłam na chwilę w zadumie.. nad swoim miejscem we wszechświecie i przy Nim

czytający: 19.12.2007, 22:18

Ze wszystkich wzlotów, prawdziwymi były te, ku którym niosła mnie Twoja Ręka, Mogłem wejść na szyt, lecz wolałem zostac z Tobą, Wędrować ku Niebu- nie jest trudno, wystarczy wtulić sie w Ciebie i Ufać do granic Szczęścia

Autor:

Treść:

Nowości Modlitwa do św. Korneliusza Modlitwa do św. Cypriana Modlitwa do św. męczenników Korneliusza i Cypriana Św. Cyprian bp Kartaginy o Kościele i modlitwie "Ojcze nasz" Modlitwa do św. Edyty z Wilton Modlitwa do św. Eufemii

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzedni

[ Powrót ]

Następny