Miłość to nie...

Miłość, to nie jest 
olśnienie pięknością Przed twarzą, 
która nagle dla ciebie zaświeciła,
Bo prawdziwe piękno 
jest odblaskiem duszy, 
dusza zaś znajduje się 
po drugiej stronie rzeczywistości, 
której szukasz z drżeniem.

Miłość to nie oczarowanie żywą 
i bystrą inteligencją w słowach, 
pomysłach, aby komuś się podobać.

Ponieważ inteligencja może 
błyszczeć tysiącem blasków, 
nie będąc autentycznym diamentem,
ukrytym w głębi duszy.

Miłość nie jest uczuciem wobec 
serca bijącego bardziej 
dla ciebie niż dla innych.

To nie jest zdziwienie, 
że zostałem wybrany bez powodu, 
który by usprawiedliwiał 
to szaleństwo.

Ponieważ serce może pewnego
 dnia wzruszyć się kimś innym, 
a ciebie zostawić krwawiącego, 
płaczącego, żeby nie umarła
twoja miłość.

Miłość nie jest chęcią opanowania, 
usidlenia przedmiotu twoich pragnień, 
czy to serca, czy ciała, 
czy umysłu, czy wszystkich
tych rzeczy na raz.

Ponieważ drugi człowiek 
nie jest "przedmiotem" 
i jeżeli zabierasz go 
dla siebie, wówczas go 
pożerasz i niszczysz, 
a kochasz tylko siebie, 
łudząc się, że kochasz bliźniego.
Olśnienie, oczarowanie, 
głód i dreszcze, uczucia 
i wybuchy pożądania.

To wszystko jest piękne i 
potrzebne w kobiecie i mężczyźnie, 
ale tylko by pomóc w miłości temu, 
który chce kochać.
To uchylone drzwi i szeroko 
otwarte okna.
To wiatr wtrącający w przepaść.

To zew pełnego morza i szept Boga 
Zapraszający do wyjścia z twego 
zamkniętego domu,
Aby iść ku tej, którą wybrałeś 
dla wypełnienia swojego życia.
Ponieważ kochasz i chcesz kochać.

Michael Quist