Bajka o miłości

Daleko od drogi
Na skraju lasu
Mieszkał Pan Młody - 
tak jak ten winny
I od czasu pewnego spoglądał
Na wdzięczne wdzięki niewinnej, 
młodej dziewczyny
Spoglądał na nią już 
nie kontem oka
Lecz prosto w twarz 
wyznawał jej słowa:
"Jestem obok, zrozum teraz
Przyjdź dc mnie, bo jesteś 
mi potrzebna" 
Nie było to ma chwilę 
Lecz ciągle on dążył
By ona choć raz powiedziała
"Tak - książę! Przyjdę do 
Ciebie, gdy noc nastanie
Nie bądź taki, gdy zechcę
Mię napieraj więcej" lecz
Na próżno były jego rosłe 
spojrzenia
I słowa - próżne naloty
Ona nie przyszła
Inne strony wybrała
Serce zostało skołatane tylko
Przebite, bo zbyt cierpiało...
A ona była szczęśliwa z innym
Była płomienna, była niewinna
Była rosła, była owocem, 
którego on nigdy nie dostał...
A ona została i była szczęśliwa
Radosna z innym
Choć serce złamała mu!

Lecz taka jest miłość
Taka i będzie
Nie ma co płakać
Takie jest życie!!!

Małgorzata Mazuga
Kraków, 14.1.2000 r.