Gdy ciemna noc spowiła świat,
patrzę na niebo pełne migoczących gwiazd
i pytam siebie- czy to ma sens
i wciąż nie mogę spokojnie zasnąć.

Myśli o Tobie nie dają mi spokoju,
w mojej głowie tabuny myśli,
gonią się niczym czarne dzikie konie,
po bezkresnej gorącej prerii.

Wciąż widzę Twoją piękna twarz,
czerwone usta i oczu ciemnych blask,
a duszy mojej ciągle czuję,
jeden ogromny zimny trzask.

W każdej godzinie swego życia,
zadaje sobie wciąż pytanie-
czy to był tylko piękny sen?
Czy to jest pierwsze zakochanie?

I drżę przed tym co nieznane,
i tęsknie za tym co poznane,
i czekam na to co się stanie,
i myślę cięgle- czy to kochanie?

Wpatrzony w duszy mojej głąb,
nieśmiało stawiam kolejny życiowy krok,
to jednak ciągle mam nadzieję,
że czuwa nade mną dobry Bóg,
z wiara nadzieją i miłością,
nie bronie serca przed tą czułością.

Bo jeśli taki życia mego los,
to na nic zda się taka walka,
kiedy nadejdzie właściwy czas,
zapadnie w sercach bursztynowa klamka,
i odnajdziemy się wśród życia burz-
i nic już nie rozdzieli nas.

25.08. 2000