Anima

[ Rozsadek ]
[ Prometeusz Miłości ]

Rozsadek

Idę w samotności pogrążony
Serce płonie, rozsądek krzyczy
To wszystko sprawia, że umysł zmęczony
Uczucia w dłonie, rozsądek krzyczy
Głęboko w sercu sentyment już zakorzeniony
Nie mam już siły, rozsądek krzyczy
Znowu ją widzę, lecz już jestem znużony
Radości ciało me wiją, rozsądek krzyczy
Dlaczego krzyczysz, przecież
To miłość, czy nie widzisz ?

Prometeusz Miłości

Znowu dałem się ponieść 
Wiedziałem, że rozsądek zabrania
Tak piękna, tak doskonała
Nie mogłem się oprzeć

Wiem, że mi nie wolno 
To słodycz zakazana
Tajemnica ta nieznana
Jej oczy brązowe i ten uśmiech 
Z nieba prosto

Wiem, wiem nie dla mnie
Ta słodycz dana
Lecz tak jak Prometeusz
Ukradnę płomień, który
Jej serce rozpala...

Wasze komentarze:

dave: 19.11.2007, 21:06  w jaki sposób zamieścić na tej stronce swoje wiersze? chciałbym umieścić swoje, ale nie wiem, jak?

(1)

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

[ Powrót ]