Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Poezja maryjna Kościoła wschodniego

     W Dekrecie o ekumenizmie Unitatis redintegratio Sobór Watykański II stwierdza:

     "W liturgicznym kulcie chrześcijanie wschodni wysławiają przepięknymi hymnami Maryję zawsze Dziewicę, którą Sobór powszechny w Efezie uroczyście ogłosił Najświętszą Boga Rodzicielką. [...] Niech sobie wszyscy uświadomią, że dla wiernego strzeżenia pełni tradycji chrześcijańskiej i dla pojednania chrześcijan wschodnich z zachodnimi niesłychanej wagi jest zapoznanie się, uszanowanie, poparcie i podtrzymywanie przebogatej spuścizny liturgicznej i ascetycznej Wschodu" (nr 15)

     Godną zaiste jest rzeczą
     wielbić Ciebie, Bogurodzico,
     zawsze błogosławioną i niepokalaną
     Matkę Boga naszego.

     Czcigodniej szą od Cherubinów
     i bez porównania chwalebniejszą
     od Serafinów,
     któraś bez skazy Boga-Słowo
     zrodziła.
     Ciebie, prawdziwą Bogurodzicę,
     uwielbiamy.

     Hymn wysławiający Maryję - śpiewany podczas Mszy świętej w obrządku bizantyjskim zaraz po konsekracji, kiedy to Kościół w uroczysty sposób, jakby w zachwycie wspomina Matkę Bożą, która będąc sama figurą Kościoła - Ludu Bożego zawsze jest obecna wśród nas, w liturgicznej chwalbie Bożej.

     Bogurodzico Dziewico,
     nadziejo chrześcijan,
     otocz opieką, oczyść
     i wybaw
     tych, co w Tobie złożyli
     nadzieję.

     Modlitwa pochodząca z prawosławnego ofic- jum na dzień 2 lutego, kiedy Kościół wschodni obchodzi święto Spotkania Pańskiego.

     Do Bogurodzicy ufnie dzisiaj pośpieszmy,
     my biedni grzesznicy i poniżeni,
     i pokutujący upadnijmy, wołając z głębi duszy:
     O Pani, wesprzyj, litując się nad nami,
     z pomocą przybądź, bo oto od mnóstwa
     grzechów giniemy,
     nie odprawiaj sług swoich z niczym,
     Ty bowiem jesteś nadzieją naszą jedyną.

     Tłum. o.Sergiusz Gajek

     Troparion (liturgiczny śpiew poetycki o prostej strukturze i rytmicznej kadencji, będący rozwojem antyfony psalmicznej) śpiewany podczas specjalnego nabożeństwa do Matki Bożej. Anonim jak większość liturgicznej poezji Kościoła wschodniego.

     Narodzenie Twoje, Bogurodzico Dziewico,
     radość wniosło do całego świata,
     z Ciebie bowiem zajaśniało
     Słońce Prawdy - Chrystus, Bóg nasz,
     który zniszczył klątwę, dał błogosławieństwo
     i śmierć zniweczył,
     darując nam życie wieczne.

Troparion święta Narodzenia Bogarodzicy, obchodzonego dnia 8 września. Uroczystość ta rozpoczyna w Kościele wschodnim roczny cykl liturgiczny, zakończony również świętem maryjnym 15 sierpnia.

     Orędowniczko chrześcijan niezawodna,
     Pośredniczko u Stwórcy wytrwała,
     nie wzgardzaj głosem błagania grzesznych,
     lecz przybądź, o Dobra, zawczasu
     na pomoc nam, ufnie wzywającym Ciebie.
     Wysłuchaj modlitwę i pośpiesz na wezwanie
     orędując wytrwale, Bogurodzico,
     za wiernymi Ci.

     Tłum. o. Sergiusz Gajek

     Pieśń liturgiczna do Bogurodzicy stanowiąca fragment oficjum maryjnego.

     Tobą raduje się, Łaskawa,
     wszelkie stworzenie,
     sobór aniołów i ludzki ród,
     uświęcona świątynio i Raju prawdziwy,
     dziewicza pochwało.
     Z której Bóg wcielił się dziecięciem będąc,
     przed wiekiem Bóg nasz
     uczynił Cię ołtarzem
     i wnętrze Twoje od niebios szersze.
     Tobą raduje się, Łaskawa,
     wszelkie stworzenie,
     chwała Tobie.

     Hymn śpiewany podczas liturgii św. Bazylego po uroczystym wspomnieniu Bogurodzicy. Tradycja przypisuje jego autorstwo arcybiskupowi Cezarei Kapadockiej; niewątpliwie hymn pochodzi z wieku IV.

     Witaj, namiocie Boga oraz Słowa,
     Witaj, święta ponad "święte świętych",
     Witaj, arko złocona przez Ducha Świętego,
     Witaj, niewyczerpana życia skarbnico,
     Witaj, czcigodny diademie królów bogobojnych,
     Witaj, chwało wysoka kapłanów pobożnych,
     Witaj, bastionie niezdobyty Kościoła świętego,
     Witaj, murze nieobalony Królestwa Bożego.
     Witaj, Ty, która wznosisz pomniki zwycięstwa,
     Witaj, która obalasz nieprzyjaciół naszych,
     Witaj, lekarstwo dla ciała mojego,
     Witaj, duszy mojej ocalenie,
     Witaj, Oblubienico Dziewicza.

     Fragment akatystu ku czci Bogurodzicy z greckiego tłumaczył o.Mieczysław Bednorz TJ. Jest to starożytny liturgiczny hymn maryjny, dziękczynienie za dar wcielenia. Uważany za najpiękniejszy traktat mariologiczny wyrażony językiem poezji. Tradycja przypisuje autorstwo Romasowi Melodosowi. W wieku VIII został przetłumaczony na język łaciński i wywarł wpływ na ukształtowanie się litanii maryjnej. Często bywa celebrowany jako forma modlitwy ekumenicznej w intencji pojednania chrześcijańskiego Wschodu z Zachodem.

     W narodzeniu dziewictwo zachowałaś,
     w zaśnięciu swoim świata nie zostawiłaś,
     Bogurodzico,
     przeniosłaś się do życia,
     Matko prawdziwego ŻYCIA,
     i modlitwami Twoimi wybawiasz od
     śmierci dusze nasze.

     Troparion na święto Zaśnięcia Matki Bożej obchodzone przez Kościół wschodni 15 sierpnia - odpowiednik Wniebowzięcia NMP w Kościele rzymskokatolickim.

     Kto Ciebie nie wysławi,
     Przenajświętsza Dziewico?
     Kto nie będzie opiewał Twojego
     przeczystego narodzenia?
     Bowiem od Ojca zajaśniał Syn Jednorodzony,
     On przez Ciebie przeszedł,
     w sposób niewypowiedziany się wcielił.
     Naturą On jest Bogiem i przez naturę
     był dla nas człowiekiem.
     Nie w dwóch osobach rozdzielony,
     lecz w dwóch naturach niezlanych
     poznawany.
     Jego błagaj, o Czysta, Błogosławiona,
     aby zlitował się nad duszami naszymi.

     Hymn bizantyjski, pochodzący z niedzielnego oficjum Kościoła wschodniego, śpiewany podczas nieszporów. Zawiera istotne treści chrystologiczne i stanowi przykład, jak kult Matki Bożej w ujęciu Kościoła wschodniego jest zawsze okazją do wysławiania Chrystusa.

     Nie mamy innej nadziei,
     nie mamy innej pomocy,
     poza Tobą, Władczyni,
     dopomóż nam,
     w Tobie złożyliśmy nadzieję
     i Tobą się chlubimy,
     jesteśmy Twoimi sługami -
     daj, abyśmy nie zostali zawstydzeni.

     Jeden z licznych w obrządku bizantyjskim teootokionów, czyli krótkich modlitw do Bogurodzicy. Należy do najbardziej popularnych, śpiewany także podczas liturgii (Mszy) wschodniej.

Opr. Tadeusz Wyszomirski



   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść



[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Modlitwy | Opowiadania | Zagadki | Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej