Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Wspólnota i samotność

Każda wspólnota ma swoje ludzkie problemy. Tworzą ją przecież ludzie. Jednak mimo wszelkich grzechów, słabości i niedoskonałości wspólnoty życia konsekrowanego i samo życie poświęcone Bogu istnieje nieprzerwanie od początków chrześcijaństwa. Trwa ono pośrodku Kościoła i świata jak płonąca lampa.

Wydaje się, że w naszych czasach coraz częstsze są powołania do życia w samotności. Miasta - wielkie współczesne pustynie - zdają się potrzebować jakiejś nowoczesnej formy pustelnictwa. Powołanie takie jest niezwykle wymagające. Podoła mu jedynie ktoś o silnej, dobrze ukształtowanej osobowości. Św. Benedykt w swojej Regule wspomina o życiu samotnym jako najtrudniejszej formie życia konsekrowanego.

Słowo konsekracja pochodzi od łacińskiego "secare" oznaczającego "odcinać". Osoba konsekrowana staje się kimś odciętym od tego świata, należy do innej rzeczywistości, do Boga. Bez względu na to w jakich warunkach realizuje się to powołanie - czy żyje w klasztorze za klauzurą czy w świecie - pozostaje oddana Panu. I to jest istota życia konsekrowanego przylgnięcie całym sobą do Jezusa.

Wybranie formy życia pociągającej za sobą podjęcie życia wspólnego nie oznacza, że nie będzie się samotnym. W najgłębszej części duszy człowiek może przebywać jedynie z Bogiem. Ludzie nie mają tam wstępu. Życie wspólne przynosi radość z dzielonego z innymi powołania ale i pociąga za sobą trudności związane z różnicami charakterów i nieuchronnymi w każdej ludzkiej grupie konfliktami. Wspólnota może być umocnieniem duchowym i gwarantować pewną ochronę, może jednak być miejscem bolesnego doświadczania samotności i niezrozumienia.

Z kolei samotność nie może oznaczać separacji, zamknięcia ani skupienia na sobie samym. Pustelnik, który odetnie się od swego źródła przegrywa. Samotność konsekrowanych jest odbiciem samotności Boga. Bóg jest sam, ale sam dla nas. W sercu pustelnika musi być miejsce dla bliźnich, tych bliskich i tych dalekich, których imion nawet nie zna. Wybór pustyni musi oznaczać również gotowość na podjęcie walki duchowej. Pustynia jest miejscem zmagań.

Trzeba naprawdę dobrze poznać siebie by podjąć odpowiednią decyzję - samotność czy wspólnota...



Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Modlitwa do św. Jana BoskoModlitwa do św. Jana Bosko

Do piekła i z powrotem - wizje św. Jana BoskoDo piekła i z powrotem - wizje św. Jana Bosko

Drogi św Jana Bosko i ks Bronisława Markiewicza oraz niezwykły szary piesDrogi św Jana Bosko i ks Bronisława Markiewicza oraz niezwykły szary pies

Modlitwa do św. Franciszka BianchiModlitwa do św. Franciszka Bianchi

Święty który zatrzymał lawę. Niezwykła historia Franciszka BianchiegoŚwięty który zatrzymał lawę. Niezwykła historia Franciszka Bianchiego

Modlitwa do bł. Ludwiki AlbertoniModlitwa do bł. Ludwiki Albertoni

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2025Godzina Łaski 2025

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2026 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej