Testy Psychotesty Zagadki Rebusy Cienie Pomoc Duchowa Zabawy Złudzenia Psychologia Quizy Triki
Czy Twoje dziecko jest agresywne?


1. Twoje dziecko ukradkiem zjada czekoladę, a Ty przypadkowo to widzisz, jak ono reaguje na to:

Czuje się nieskrępowany
Ze wstydem dopytuje, czy Ty też chcesz trochę
Uskarża się, że tak rzadko dostaje czekoladę
Złości się i resztę czekolady wyrzuca


2. Wybuchła sprzeczka wśród Twoich dzieci, bo każde chce bawić się klockami Lego:

Nawzajem obrzucają się wyzwiskami i obelgami
"Biorą się za czuby"
Złoszczą się, ale po chwili dochodzą do porozumienia i bawią się razem
Skarżą się do Ciebie i każdy usiłuje wymóc na Tobie, abyś stanęła po jego stronie.


3. Dziecko podrzuca piłkę na placu zabaw, wtem podbiega starsze dziecko i zabiera ją. Twoje dziecko:

Przybiega i zaczyna płakać
Wybucha wielkim płaczem i domaga się Twojej pomocy
Mimo przewagi przeciwnika, usiłuje odzyskać piłkę
Aby się zemścić, niszczy zabawkę należącą do tamtego dziecka


4. W domu jest małe kociątko. Wasze dziecko przepada za nim. W trakcie zabawy kotek podrapał dziecko. Wówczas Twoje dziecko:

Przybiega do Ciebie i ze zgrozą pokazuje zadrapania
Ze złością rzuca kotka na podłogę
Wygania kotka, a samo rozpacza nad zadrapaniami
Oświadcza, że nigdy więcej nie będzie bawiło się z kotem


5. Robiąc zakupy Twoje dziecko domaga się kupowania mu słodyczy, a Ty postanowiłaś skończyć z tym, co ono na to:

Zrozumiało, że dzisiaj nic nie otrzyma
Histeryzuje, a Ty wstydzisz się i denerwujesz
Mówi Ci, że jesteś niedobra i Ciebie nie lubi
Samowolnie ściąga ze sklepowej półki cukierka


6. Idąc do przedszkola, nagle przypomniało mi się, że zapomnieliśmy zabrać ze sobą piżamy. Mówisz jemu, że dzisiaj będzie spało bez piżamy, a ono:

Rzuca się na ziemię i nie chce iść dalej
Wygląda na zmartwioną, ale nic nie mówi
Krzyczy, że Ciebie nie lubi
Bez końca nalega, abyśmy wrócili się po piżamę.


7. Już wieczorem przygotowujesz ubranie, które dziecko ma włożyć rano, a rano:

Dziecko ubiera się bez sprzeciwu w to, co mu przygotowałaś
Dziecko marudzi i zamiast wkładać to, co jest przygotowane, wyszukuje swoje ulubione ubrania
Dziecko usilnie protestuje, musisz ubrać go na siłę, mimo to natychmiast rozbiera się
Dziecko nie chce ubrać się, a kiedy ubierasz mimo protestów, zaczyna się z Tobą szarpać.


8. Jadąc na rowerku, dziecko przewróciło się i boleśnie uderzyło w łokieć, a teraz:

Krzyczy tak długo aż przybiegniesz i je przytulisz
Podnosi rower, wsiada i jedzie dalej
Ze złości kopie rowerek i wykrzykuje pod jego adresem obelg
Płacze i mówi, że więcej nie będzie jeździł na nim


9. Twój syn rozłożył w swoim pokoju zabawki i chce się bawić, wtem nadeszła młodsza siostra. Prosi o wspólną zabawę, a on na to:

Pozwala jej bawić się ze sobą, chociaż wolałby sam
Chętnie bawi się z nią, bo lubi wspólne zabawy
Wie, że Ty tego oczekujesz i tylko dlatego pozwala jej bawić się ze sobą
Pozwala jej bawić się ze sobą, ale pod byle protestem strofuje ją i złości się bez przerwy.




   



Wasze komentarze:
 Ohaha: 04.10.2016, 18:44
 4 lata 8 punktów. Jakie dobre dziecko.
 Ohaha: 04.10.2016, 18:44
 4 lata 8 punktów. Jakie dobre dziecko.
 iga: 08.06.2010, 09:47
 24 pkt oj będzie z nim żle
 iwona: 21.04.2010, 15:00
 muj syn ma 7 lat i jest bardzo agresywny bije rodzejstwo i kolegów w szkole co mam robić żadne argumenty do niego nie trafiają
 nikola78: 17.02.2010, 08:05
 Mój synek ma 2,5 roku jest agresywny w sosunku do dzieci a tu takich dziwnych rzeczy sie dowiedziałam które wogóel nie sa adekfatne co do osoby mojego syna Zebrałamam 7 pkt i prosze co wyszło śmiechu warte hahhahaha Nie wierzcie w to sa jakies brednieTwoje dziecko nie daje się łatwo wyprowadzić z równowagi. Kiedy w czymś mu się nie powiedzie, ma ono dość wiary we własne siły, aby się nie zrażać niepowodzeniem. Rzadko popada w konflikt z innymi dziećmi, ponieważ jest zrównoważone. Jeśli już naprawdę wpadnie w gniew, nie wycofuje się, tylko samo broni własnej sprawy i to najczęściej z powodzeniem. Ponieważ Twoje dziecko już bardzo dobrze wie, czego chce, a Ty pozostawiasz mu dużo swobody, napięcia między wami zdarzają się rzadko. Możesz być przekonana, że jesteś na dobrej drodze w wychowaniu swojego dziecka.
 kinga: 17.07.2009, 16:28
 to mój kolega ma 20pkt. Nie potrafi ono cierpliwie znosić przeciwności i godzić się na wszystko. Chociaż nie jest skłonne do gniewu, nie schodzi z drogi tym, którzy popadają z nim w konflikt. Zachęcaj je, aby nie tłumiło swych uczuć. Niech dla was obojga będzie oczywiste, że ma ono prawo do okazywania gniewu i złości. Nie jest to rzecz jasna proste i czasem będziesz zadawała sobie pytanie, czy Twoje dziecko, przy swojej pożądanej przecież zdolności do przeciwstawiania się i postawienia na swoim w sytuacjach konfliktowych, nie jest zbyt agresywne. Od tych wątpliwości nikt Cię nie uwolni raz na zawsze.
 Margo15: 14.10.2008, 14:42
 6.pkt moje dziecko ma 2 latka więc to się przyda Twoje dziecko nie jest agresywne. Jest ono raczej zbyt spokojne, milkliwe i bojaźliwe. Kiedy coś mu się nie uda, nie reaguje złością, raczej zacina się w sobie i np. zaczyna je boleć brzuch. Kiedy popada w konflikt z rówieśnikami, szybko wycofuje się z "próby sił" i szuka pomocy u dorosłych. Jeśli nawet złości się, to jedynie na siebie samego. Tendencje do reagowania wycofywaniem się w odpowiedzi na cudzą agresję prowadzi w konsekwencji do wykształcenia się u dziecka postawy lękliwej, pasywnej i cierpiętniczej. Spróbuj pomóc swojemu dziecku w wypracowaniu zdolności i chęci do postanowienia czasem na swoim. Pozwól mu okazywać jego agresywne emocje. Wymagaj od niego samodzielności, chwal je za te zachowania, w których demonstruje swoją wolę, daj mu możliwość decydowania w sprawach na jego miarę.
 Marta: 21.08.2008, 08:59
 5pkt Twoje dziecko nie jest agresywne. Jest ono raczej zbyt spokojne, milkliwe i bojaźliwe. Kiedy coś mu się nie uda, nie reaguje złością, raczej zacina się w sobie i np. zaczyna je boleć brzuch. Kiedy popada w konflikt z rówieśnikami, szybko wycofuje się z "próby sił" i szuka pomocy u dorosłych. Jeśli nawet złości się, to jedynie na siebie samego. Tendencje do reagowania wycofywaniem się w odpowiedzi na cudzą agresję prowadzi w konsekwencji do wykształcenia się u dziecka postawy lękliwej, pasywnej i cierpiętniczej. Spróbuj pomóc swojemu dziecku w wypracowaniu zdolności i chęci do postanowienia czasem na swoim. Pozwól mu okazywać jego agresywne emocje. Wymagaj od niego samodzielności, chwal je za te zachowania, w których demonstruje swoją wolę, daj mu możliwość decydowania w sprawach na jego miarę. xD
 Ha: 08.07.2008, 12:01
 vTwoje dziecko nie jest agresywne. Jest ono raczej zbyt spokojne, milkliwe i bojaźliwe. Kiedy coś mu się nie uda, nie reaguje złością, raczej zacina się w sobie i np. zaczyna je boleć brzuch. Kiedy popada w konflikt z rówieśnikami, szybko wycofuje się z "próby sił" i szuka pomocy u dorosłych. Jeśli nawet złości się, to jedynie na siebie samego. Tendencje do reagowania wycofywaniem się w odpowiedzi na cudzą agresję prowadzi w konsekwencji do wykształcenia się u dziecka postawy lękliwej, pasywnej i cierpiętniczej. Spróbuj pomóc swojemu dziecku w wypracowaniu zdolności i chęci do postanowienia czasem na swoim. Pozwól mu okazywać jego agresywne emocje. Wymagaj od niego samodzielności, chwal je za te zachowania, w których demonstruje swoją wolę, daj mu możliwość decydowania w sprawach na jego miarę.
 nimm 2: 25.06.2008, 13:48
 Twoje dziecko nie daje się łatwo wyprowadzić z równowagi. Kiedy w czymś mu się nie powiedzie, ma ono dość wiary we własne siły, aby się nie zrażać niepowodzeniem. Rzadko popada w konflikt z innymi dziećmi, ponieważ jest zrównoważone. Jeśli już naprawdę wpadnie w gniew, nie wycofuje się, tylko samo broni własnej sprawy i to najczęściej z powodzeniem. Ponieważ Twoje dziecko już bardzo dobrze wie, czego chce, a Ty pozostawiasz mu dużo swobody, napięcia między wami zdarzają się rzadko. Możesz być przekonana, że jesteś na dobrej drodze w wychowaniu swojego dziecka.
 ilolA: 30.03.2008, 18:54
 Twoje dziecko nie jest agresywne. Jest ono raczej zbyt spokojne, milkliwe i bojaźliwe. Kiedy coś mu się nie uda, nie reaguje złością, raczej zacina się w sobie i np. zaczyna je boleć brzuch. Kiedy popada w konflikt z rówieśnikami, szybko wycofuje się z "próby sił" i szuka pomocy u dorosłych. Jeśli nawet złości się, to jedynie na siebie samego. Tendencje do reagowania wycofywaniem się w odpowiedzi na cudzą agresję prowadzi w konsekwencji do wykształcenia się u dziecka postawy lękliwej, pasywnej i cierpiętniczej. Spróbuj pomóc swojemu dziecku w wypracowaniu zdolności i chęci do postanowienia czasem na swoim. Pozwól mu okazywać jego agresywne emocje. Wymagaj od niego samodzielności, chwal je za te zachowania, w których demonstruje swoją wolę, daj mu możliwość decydowania w sprawach na jego miarę.
 paulina: 05.03.2008, 14:12
 Twoje dziecko nie daje się łatwo wyprowadzić z równowagi. Kiedy w czymś mu się nie powiedzie, ma ono dość wiary we własne siły, aby się nie zrażać niepowodzeniem. Rzadko popada w konflikt z innymi dziećmi, ponieważ jest zrównoważone. Jeśli już naprawdę wpadnie w gniew, nie wycofuje się, tylko samo broni własnej sprawy i to najczęściej z powodzeniem. Ponieważ Twoje dziecko już bardzo dobrze wie, czego chce, a Ty pozostawiasz mu dużo swobody, napięcia między wami zdarzają się rzadko. Możesz być przekonana, że jesteś na dobrej drodze w wychowaniu swojego dziecka.
 koment: 26.02.2008, 19:59
 Jest ono bardzo wrażliwe. Czasem wystarczy jedno spojrzenie z ukosa na nie, aby już czuło się zagrożone, na co natychmiast reaguje wybuchem wściekłości. Masz w domu żywą beczkę prochu i wystarczy jedna iskra, aby nastąpiła eksplozja. Wymówki i kary nic tu nie pomogą, a przeciwnie — pogorszą całą sytuację. Twojemu dziecku brakuje wystarczającej dozy ufności we własne siły, potrzebuje ono przeżycia sukcesu i uznania ze strony otoczenia. Jako cel powinnaś postawić sobie prowokowanie zajęć i sytuacji, które dziecko lubi i w których odnosi powodzenie. Wzmacniaj w nim poczucie pewności siebie, chwal je za wszystko, co robi dobrze, wyrażaj się z uznaniem o jego odwadze i opanowaniu, gdy na to zasłuży.
 Wiktor: 19.01.2008, 09:24
 To jest do kitu moje dziecko ma 11 lat!
 chichotka: 06.01.2008, 13:02
 ja dzieci nia mam bo mam dopiero 12 lat i myśle że to i tak do kitu jest...
 Kokaina: 22.12.2007, 01:30
 Ulala
 dariaa: 25.11.2007, 12:56
 Twoje dziecko nie daje się łatwo wyprowadzić z równowagi. Kiedy w czymś mu się nie powiedzie, ma ono dość wiary we własne siły, aby się nie zrażać niepowodzeniem. Rzadko popada w konflikt z innymi dziećmi, ponieważ jest zrównoważone. Jeśli już naprawdę wpadnie w gniew, nie wycofuje się, tylko samo broni własnej sprawy i to najczęściej z powodzeniem. Ponieważ Twoje dziecko już bardzo dobrze wie, czego chce, a Ty pozostawiasz mu dużo swobody, napięcia między wami zdarzają się rzadko. Możesz być przekonana, że jesteś na dobrej drodze w wychowaniu swojego dziecka. ( 7 pkt) ja nie mam dzieci, ale pisalam sama o sobie, jaka ja jestem :D
 my: 17.11.2007, 18:02
 straszne
 ja i ja: 13.11.2007, 13:21
 my nie mamy dzieci
(1)


Autor

Tresć





Poprzedni[ Powrót ]Następny
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa