Moja droga do bierzmowania

Samo bierzmowanie poprzedzał długi i solidny okres przygotowań. Już w minionym roku szkolnym Pani Katechetka powtarzała główne prawdy wiary, zaczynając od spraw najprostszych. Trzeba było przypominać przykazania, warunki dobrej spowiedzi, sakramenty. Śmiesznie łatwe, wkuwane do mózgownicy z okazji Pierwszej Komunii, zdążyły jednak gdzieś wyparować. Aż wstyd przyznać, wielu z nas musiało na nowo otwierać zapomniane trochę Skarbczyki i przypominać to wszystko, co właściwie nigdy nie powinno umknąć z pamięci.

W drugim etapie przygotowań poznaliśmy bliżej Trzecią Osobę Trójcy: Ducha Świętego. Szkoda, że niezbyt często pamiętamy o Nim w modlitwie. Dziękujemy za piękny świat Bogu Ojcu, prosimy o pomoc Pana Jezusa, czcimy Matkę Bożą a czasem świętych - a przecież Kościół jest właśnie dzięki Duchowi Świętemu. On sprawia, że Chrystus przychodzi na ołtarz podczas każdej Mszy świętej. Czuwa nad Papieżem i biskupami, by nauka o zbawieniu którą głoszą naprawdę prowadziła każdego z nas do Boga. Udziela chrześcijanom siedmiu swoich darów:

1. MĄDROŚCI - abym we wszystkim co robię widział Boże zadanie
2. ROZUMU - abym dobrze pozńawał, jak wielkim jest Bóg w życiu człowieka
3. RADY - abym się umiał dzielić z potrzebującymi Bożą nauką
4. MĘSTWA - abym mojej wiary nie chował, jak struś chowa głowę w piasek
5. UMIEJĘTNOŚCI - aby wiara była kluczem do największych zagadek życia
6. POBOŻNOŚCI - abym Boga kochał - a nie tylko w Niego wierzył
7. BOJAZNI BOŻEJ - abym pamiętał, że ja żyję dla Boga, a nie Bóg dla mnie.

Największe emocje rozpoczęły się w chwili przyjazdu Księdza Biskupa. Byłem jednym z kilku ministrantów, którzy przyjmowali Sakrament Ducha Świętego. Dokładnie wyćwiczyliśmy posługę podczas Eucharystii. Doszliśmy bowiem z Księdzem Opiekunem do wniosku, że sakrament ten powinniśmy przyjmować wypełniając ministranckie zadania przy ołtarzu. Świadoma służba jest - zdaniem Księdza - jednym z dowodów chrześcijańskiej dojrzałości. Podzielono zadania: czytanie, psalm responsoryjny, posługa do mitry - uroczystego nakrycia głowy Biskupa - do pastorału - ozdobnej laski przypominającej o godności pasterskiej.

Podczas Mszy wysłuchaliśmy homilii Księdza Biskupa. Zapamiętałem jedno zdanie: być dojrzałym chrześcijaninem to znaczy ponosić odpowiedzialność nie tylko za siebie, ale i za Kościół; tę rodzinę, której członkiem stałem się przez chrzest.

Później wyznanie wiary. Przyznam się, że dzisiaj wypowiadałem te słowa z większą chyba uwagą, niż zwykle.

Czasami, podczas Mszy niedzielnej zupełnie nie wiem, co recytuję. Tym razem jednak wiedziałem. Nawet trochę bałem się słów, które z moich ust padały. Wcale nie jest łatwo mówić o wielkich sprawach. Zwłaszcza o sprawach swojej wiary.

Nareszcie najważniejszy moment: "Andrzeju, przyjmij znamię daru Ducha Świętego. Pokój z tobą". Zostałem dojrzałym chrześcijaninem. Wybrałem na swojego patrona św. Andrzeja - Apostoła, brata św. Piotra. To też wynik "umowy ministranckiej". Postanowiliśmy obrać na patronów od Sakramentu Bierzmowania właśnie Apostołów. Może przez to jeszcze bardziej poczujemy się rodziną tak, jak Apostołowie?

Razem z nami przeżywali uroczystość bierzmowania rodzice, rodzeństwo i oczywiście świadkowie. Młodszy brat Wojtek zazdrościł trochę, kiedy z pierwszego stopnia ołtarza spoglądał nieśmiało, jak Ksiądz Biskup udziela Sakramentu Ducha Świętego. Nie szkodzi. Poczeka sobie kilka lat, jak cierpliwie czekał aby też zostać ministrantem.

Świadek bierzmowania - mój ojciec chrzestny - położył prawą dłoń na moim ramieniu. Powiedział w ten sposób, że będzie ze mną w trudnych próbach wiary. Przypominał sobie wtedy moment mojego chrztu. Krzyczałem na cały kościół, budząc skutecznie inne niemowlaki drzemiące smacznie w becikach. Dzisiaj już nie krzyczę, nie leżę w pieluszkach. Staję się dojrzałym chrześcijaninem.

Po Mszy spotkaliśmy się w domu. Był wspólny podwieczorek i wspólna kolacja. Najbliższa rodzina składała życzenia. Dostałem kilka podarunków. Między innymi nowy, kieszonkowy Mszał z czytaniami na każdą niedzielę. Ucieszyłem się z tego prezentu. Będzie łatwiej przygotować czytanie na uroczystą, niedzielną liturgię. Nasze rodzinne spotkanie zakończyliśmy modlitwą, którą osobiście poprowadziłem. Może to dowód chrześcijańskiej dojrzałości?

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Nowenna do św. Antoniego z Padwy - dzień 3 Modlitwa do św. Norberta Modlitwa do bł. Marii Karłowskiej Litania do bł. Marii Karłowskiej Test wiedzy o bł. Marii Karłowskiej Modlitwa do św. Marcelina Champagnata

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

[ Powrót ]