Powołanie do życia wiecznego wyrażone w liturgii

Jezus w modlitwie arcykapłańskiej modlił się takimi słowami: "A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa" (J 17,3). Życie wieczne to coś więcej niż tylko życie po śmierci. Jest ono uczestnictwem w życiu samego Boga, do którego mamy dostęp przez wiarę, umacnianą słowem Bożym, udziałem w liturgii i przyjmowaniem sakramentów. Życie wieczne rozpoczyna się na ziemi, natomiast zostaje dopełnione po śmierci. Wiara chrześcijańska jest wiarą w Jezusa Chrystusa zmartwychwstałego, który zwyciężył śmierć i chce nam dać udział w swoim zwycięstwie. W pewnym sensie każda celebracja liturgiczna mówi o naszym powołaniu do życia wiecznego. Można jednak podkreślić niektóre momenty różnych celebracji liturgicznych, w których ten wymiar liturgii jest widoczny w sposób szczególny. Sakrament chrztu jest bramą otwierającą drogę ku życiu wiecznemu. Wyrażają to zwłaszcza dwa znaki: biała szata i zapalona świeca. Włożenie białej szaty oznacza przede wszystkim przyobleczenie się w Chrystusa (por. Ga 3,27), ale jest to także symbol szaty godowej na uczcie w królestwie Bożym (por. Mt 22,12). Z kolei świeca, zapalona od Paschału, oznacza płomień życia Bożego, który przez sakrament chrztu zapłonął w duszy człowieka. Najważniejszym z sakramentów jest Eucharystia. Jak powiedział Jezus, "kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym" (J 6,54). Celem Mszy św. nie jest sama tylko przemiana chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa, ale nasza przemiana mocą konsekrowanych Postaci eucharystycznych, przyjętych w Komunii św. Otrzymany w chrzcie zaczątek życia wiecznego ma wzrastać do swojej pełni przez nasze spożywanie Eucharystii. We Mszy św., bezpośrednio przed Komunią św., kapłan wypowiada następujące zaproszenie: "Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata. Błogosławieni, którzy zostali wezwani na Jego ucztę". Jest to nawiązanie do słów Apokalipsy o wiecznej uczcie zbawionych w niebie (por. Ap 19,9). Komunia eucharystyczna jest zaczątkiem i zadatkiem naszego udziału w uczcie królestwa Bożego. Również procesyjne podążanie do Komunii św. jest znakiem naszej drogi do wiecznego spotkania z Jezusem Chrystusem. O naszym powołaniu do życia wiecznego mówią także na różne sposoby wszystkie święta i okresy roku liturgicznego. Najbardziej widoczne jest to w adwencie oraz w okresie wielkanocnym. Jednym z głównych celów adwentu jest przygotowanie nas na spotkanie Chrystusa w chwili Jego ostatecznego przyjścia oraz w momencie naszej śmierci. Z kolei okres wielkanocny jest 50-dniowym czasem radości ze zmartwychwstania Chrystusa. Radość wielkanocna jest zapowiedzią wiecznej radości zbawionych. Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa jest bowiem zadatkiem i zapowiedzią naszego zmartwychwstania. ks. Maciej Zachara MIC Tekst pochodzi z pisma Stowarzyszenia Pomocników Mariańskich w Polsce Z Niepokalaną Jesień 2008 Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt