Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Brat Grzegorz Bolesław Frąckowiak

     Brat Grzegorz Bolesław Frąckowiak urodził się 18 lipca 1911 roku w Łowęcicach koło Jarocina w Wielkopolsce. Rodzice Andrzej i Zofia posiadali średnie gospodarstwo rolne. Bolesław był ósmym z dwunastu dzieci. Po szkole podstawowej zgłosił się do Niższego Seminarium Misyjnego w Bruczkowie. Chciał zostać misjonarzem. Doradzono mu zostać bratem zakonnym. Został więc przyjęty do nowicjatu w Górnej Grupie. 8 września 1930 roku otrzymał habit zakonny i nowe imię Grzegorz. Po dwu latach złożył pierwsze śluby zakonne. W drukarni zdobył zawód introligatora. Śluby wieczyste złożył 8 września 1938 roku. Po wybuchu wojny został internowany. Po wywiezieniu wszystkich księży z Górnej Grupy musiał klasztor opuścić. Udał się do brata do Poznania, gdzie w kościele św. Marcina pomagał proboszczowi w codziennej pracy. Nie mogąc się zameldować, wyjechał do brata do Łowęcic, gdzie pracował jako robotnik rolny. Następnie otrzymał nakaz pracy w drukarni jako introligator. Odtąd zaczął kolportować tajną gazetkę Dla Ciebie, Polsko.

     Po pewnym czasie gestapo trafiło na ślad gazetki. Rozpoczęły się aresztowania. Pomimo że brat Grzegorz już przez rok nie uczestniczył w dostarczaniu tej gazetki, wziął całą winę na siebie, by uratować tych, którzy za ulotki zostali uwięzieni. Torturowany w Forcie VII w Poznaniu, nikogo nie zdradził. Z Poznania wywieziono go do Zwickau. Ostatecznie został ścięty w Dreźnie 5 maja 1943 roku. W opinii wszystkich współbraci, wszystkich, z którymi się spotkał - żył i umarł w opinii świętości.

Brat Grzegorz Bolesław Frąckowiak

MODLITWA
(do prywatnego odmawiania)

Panie Jezu Chryste, Zwycięzco śmierci, piekła i szatana, wysławiamy Cię za nieogarniony dar Twojej miłości i moc łaski okazanej w Twoich Sługach, którzy "dla chwały Twego Imienia" przyjęli śmierć męczeńską, dochowując w prześladowaniach wierności swojemu chrześcijańskiemu powołaniu, na wielorakich drogach życia. Racz, Panie, wsławić te Sługi Twoje chwałą ołtarzy, a mnie za ich przyczyną udziel łaski, o którą ufnie Cię proszę. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.


opr. Antoni Han
Pismo Katolickie Pielgrzym
nr 8/99


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Tresć




[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej