Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Opis obrzędów święceń diakonatu

Od samych początków Kościoła zauważa się ten stan otaczany szczególną troską i opieką. Pierwsze wzmianki o diakonach mamy w Piśmie Świętym: Dzieje Apostolskie opisują wybranie siedmiu mężów i obrzęd ich ustanowienia. Przedstawili ich Apostołom, którzy modląc się, włożyli na nich ręce (Dz 6,6). Ten obrzęd został zapoczątkowany przez Apostołów i trwa w Kościele do dnia dzisiejszego.

Święcenia diakonatu

Diakonat stanowi pierwszy stopień święceń w Kościele katolickim. Przez święcenia niektórzy chrześcijanie stają się świętymi szafarzami w imię Chrystusa, głowy Kościoła, napełniając się Duchem Świętym, aby ten Kościół karmić słowem i łaską Bożą {Lumen gentium nr 11). Co może robić diakon? Odpowiedź znajduje się w Konstytucji dogmatycznej o Kościele nr 29: Zadaniem diakona [...]jest uroczyste udzielanie chrztu, przechowywanie i rozdzielanie Eucharystii, asystowanie i błogosławienie w imieniu Kościoła związkom małżeńskim, udzielanie Wiatyku umierającym, czytanie Pisma Świętego, nauczanie i napominanie ludu, przewodniczenie nabożeństwu i modlitwie wiernych, sprawowanie sakra- mentaliów, przewodniczenie obrzędowi żałobnemu i pogrzebowemu.

Cały obrzęd odbywa się podczas Mszy świętej; święceń udziela biskup. Obrzędy wstępne i Liturgia słowa odbywają się jak zwykle. Po Ewangelii imiennie wzywa się kandydatów. Po ich przedstawieniu zgromadzeniu liturgicznemu, biskup wygłasza się homilię. Po niej zadaje kandydatom pytania dotyczące gotowości pełnienia przez nich ich obowiązków. Kandydaci składają również przyrzeczenie posłuszeństwa i życia w celibacie (dotyczy diakonów nieżonatych), ale o tym w dalszej części.

Śpiewa się Litanię do wszystkich Świętych. Po niej biskup w milczeniu nakłada ręce na kandydatów i odmawia modlitwę konsekracyjną. Nowi diakoni zakładają stułę spiętą na boku i dalmatyki. Później pojedynczo podchodzą do biskupa i otrzymują księgę Ewangelii, czemu towarzyszą słowa: Przyjmij Chrystusową Ewangelię, której głosicielem się stałeś; wierz w to, co będziesz czytać, nauczaj tego, w co uwierzysz, i pełnij to, czego będziesz nauczać. Na końcu biskup i nowowyświęceni diakoni przekazują sobie pocałunek pokoju. Najpierw czyni to biskup, a następnie inni diakoni, jeśli są obecni na uroczystości.

Diakoni nie podchodzą po pocałunek pokoju do prezbiterów, gdyż diakon nie jest włączony do prezbiterium Kościoła. Istnieje bowiem zasadnicza różnica pomiędzy diakonatem, a pozostałymi stopniami święceń. Diakonom nakłada się ręce nie dla kapłaństwa, lecz dla posługi. Diakon nie może być określany mianem kapłana, gdyż nie składa Ofiary Nowego Przymierza. Jest ustanowiony jako pomocnik biskupów i kapłanów. Obrzęd święceń nie przewiduje namaszczenia olejami świętymi, co ma miejsce przy pozostałych stopniach.

Inną sprawą są diakoni stali. W naszym kraju całkiem niedawno pojawiła się taka możliwość. Diakon stały jest nim do końca życia, w seminarium diakoni są z reguły wyświęcani na jeden rok. Po upływie dwunastu mie- sięcy przyjmują święcenia prezbiteratu. Odnośnie zadań i posługi, jaką pełnią diakoni stali i dążący do kapłaństwa nie ma żadnej różnicy. Nawet się zaleca, aby dla podkreślenia owej jedności udzielać święceń diakonatu razem, to znaczy zarówno diakonom stałym, jak i czasowym, podczas tej samej Mszy świętej. Oczywiście istnieje mały wyjątek. Od tych, którzy w przyszłości zamierzają zostać kapłanami, wymaga się złożenia przyrzeczenia. Biskup mówi: Pytam każdego z was... Czy na znak wewnętrznego oddania się Chrystusowi Panu przyrzekasz zawsze zachowywać celibat ze względu na królestwo niebieskie, służąc Bogu i ludziom?

Kandydatom do diakonatu stałego takiego pytania się nie zadaje, oni mogą mieć żonę.

Święcenia odzwierciedlają hierarchiczny ustrój Kościoła. Kościoła, który niesie zbawcze orędzie i jest wyposażony w najpewniejsze środki potrzebne do zbawienia - sakramenty. Przybliżyliśmy sobie ceremonie związane z trzema stopniami święceń.

kl. Marcin Pałancewicz SP
eSPE nr 63


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości



Wieczernik, czyli tam, gdzie się wszystko zaczęłoWieczernik, czyli tam, gdzie się wszystko zaczęło

Duch czasów ostatecznychDuch czasów ostatecznych

Potężna Niebios Królowo i Pani AniołówPotężna Niebios Królowo i Pani Aniołów

Gietrzwałdzkie uzdrowieniaGietrzwałdzkie uzdrowienia

Potężna Niebios Królowo i Pani AniołówMatka obojga narodów

Najbardziej popularne

Litania do Najświętszej Maryi PannyLitania do Najświętszej Maryi Panny

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ] 
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2021 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej