ks. Jan Antoni Poszakowski

Urodził się 1 marca 1684 w parafii Szadów k. Upity w woj. trockim w rodzinie szlacheckiej. Kształcił się w szkole jezuickiej w Kownie. Do zakonu jezuitów wstąpił 20 lipca 1700. Nowicjat odbył w Wilnie (1700-02), seminarium nauczycielskie przeszedł w Nieświeżu (1702-03), a następnie studiował filozofię w Akademii Wileńskiej (1703-06); uczył tamże w klasach gramatyki, syntaksy i poetyki (1706-10) oraz studiował teologię w Dworzyszczach i w Wilnie (1710-14).

Święcenia kapłańskie przyjął w 1713. Nauczał poetyki i retoryki w Kownie i Krożach (1714-16), a po odbyciu studium prawa zakonnego w Nieświeżu (1716-17), był w roku szkolnym 1717-18 prefektem szkół w Kownie, będąc jednocześnie kaznodzieją posługującym się językiem litewskim. Po uzyskaniu w 1718 doktoratu z filozofii, uczył filozofii w Akademii Wileńskiej w latach 1718-21.

W latach 1722-35 był wychowawcą Hieronima Floriana Radziwiłła, z którym odbył podróż za granicę. Pełnił jednocześnie funkcję teologa i doradcy na nieświeskim dworze Radziwiłłów. Kierował jako rektor kolegiami w Słucku (1735-39) i Nieświeżu (1739-42). Resztę życia spędził w Nieświeżu, gdzie oddawał się pracy pisarskiej oraz spełniał obowiązki ojca duchownego domu. W 1756 został profesorem języka francuskiego i historii powszechnej w kolegium nieświeskim. Zmarł 3 czerwca 1757 w Nieświeżu.

Wyróżniał się znajomością pism Ojców Kościoła i teologii protestanckiej, którą wykorzystał w pismach polemicznych (m.in. "Nauka pp. dissidentów z nauką starodawnego Kościoła zniesiona", 1733; "Prawda z orłem [..] to jest nauka katolicka o Kościele [...] z nauką protestantów Konfessij Augsburskiej [...] zniesiona", 1740), wykazując protestantom błędy doktrynalne. W "Antidotum contra antidotum" (1754), odpowiadając na atak teologów protestanckich zawarty w ich pracy zbiorowej "Królestwo duszne" (1750), opowiedział się za nieomylnością papieża. Do pism apologetycznych należy "Głos Pasterza Jezusa Chrystusa wzywającego owieczki do owczarni swojej" (1736), w którym oprócz rozważań na temat wiary katolickiej zamieścił polemikę z niekatolikami oraz argumenty przeciw ateizmowi i błędom deizmu. Naukę o Eucharystii, opartą na dokumentach synodalnych, zamieścił w dziele "Nauka katolicka o Przenajświętszej Eucharysti (1737; wydane także jako: "Rozdział światła od ciemności").

Poszakowski był również tłumaczem, m.in. przełożył dzieło L. Patouilleta "Dialogue entre un docteur catholique et un janséniste de bonne fois" (1733; "Absurda Jansenistica", 1755). W rękopisie pozostawił jezuicki słownik biograficzny: "De viris illustribus provinciae Lituaniae Societas Jesu Lithuana", konstytucje, modlitwy dla bractwa (miały być wprowadzone do praktyki wiernych na Żmudzi), a także żywot św. Izydora Oracza.

Poszakowski uczestniczył w opracowaniu kalendarzy jezuickich w Wilnie i wydał (jako pierwszy) "Kalendarz polityczny na Rok Pański 1737", a następnie na kolejne lata - do 1749. Zamieszczał w nich wiadomości historyczne, m.in. genealogię rodu Radziwiłłów i Wiśniowieckich czy poczet papieży (1745), odrzucając stosowaną dotąd astrologię; ponadto od 1742 wydawał w Warszawie "Kalendarz rzymski historyczny".

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna