ks. Alojzy Arendt

Po święceniach kapłańskich był zatrudniony od IX 1934 w pallotyńskim gimnazjum Collegium Josephianum w Chełmnie jako wychowawca. W czasie II wojny światowej pracował duszpastersko w Chełmnie i w okolicy, w parafiach, z których księża zostali wywiezieni do obozów koncentracyjnych lub rozstrzelani - Sarnowo (od XI 1940 - do końca wojny), Wabcz (od połowy XII 1940 - do końca wojny) i Błędowo (II 1943 - II 1944). Od IX 1946 pełnił obowiązki wikariusza parafii św. Michała Archanioła w Sopocie, a jednocześnie 16 I 1947 ks. Andrzej Wronka, administrator apostolski diecezji gdańskiej, zamianował go sekretarzem diecezjalnego związku Caritas diecezji gdańskiej. 1 IX 1947 - 31 VIII 1956 pełnił funkcję sekretarza prowincjalnego, mieszkając najpierw w Ołtarzewie, a od 26 IX 1949 w Warszawie. 11 VIII 1958 został mianowany pierwszym rektorem domu studenckiego w Lublinie. W 1960 powrócił do Warszawy, gdzie pozostał do końca swego życia, oddając się pracy duszpasterskiej, szczególnie w konfesjonale.

Zmarł w Warszawie 26 VI 1982 o godz. 4.00. Pierwszy etap uroczystości pogrzebowych odbył się 28 VI w pallotyńskim kościele Chrystusa Króla Pokoju w Warszawie. Mszy koncelebrowanej przez ok. 40 księży przewodniczył i homilię wygłosił prowincjał Henryk Kietliński. Mimo powszedniego dnia i godziny przedpołudniowej licznie przybyli miejscowi parafianie. Po mszy szczątki zmarłego zostały przewiezione samochodem do Chełmna, gdzie 29 VI miał miejsce drugi etap uroczystości pogrzebowych. Został pochowany w kwaterze pallotyńskiej na cmentarzu w Chełmnie, zgodnie z życzeniem zmarłego i rodziny.

"Umierał jak święty i był jak święty" (ks. Henryk Kietliński). Mszę zawsze odprawiał w wyjątkowym skupieniu i z pobożnością. Kochał pracę spowiednika i trwał w konfesjonale przez wiele godzin każdego dnia, spowiadając świeckich, duchownych i współbraci. Bywały dni, że wychodził z konfesjonału po godz. 20.00 i nie miał już ochoty nawet na kolację. Był człowiekiem prawym i wiernym Prawu Bożemu. Dużo się modlił i zawsze przychodził punktualnie na modlitwy wspólnotowe. Odznaczał się pracowitością i dokładnością w pracy. Szanował każdego człowieka. Umiał dziękować, powiedzieć słowo uznania, podnieść na duchu.

Kochał Stowarzyszenie i pozostał mu wierny. Umiał cieszyć się osiągnięciami współbraci i smucić ich troskami i niepokojami. Wspólnota domowa była dla niego miejscem pracy, radości i wytchnienia. Pamiętał o uroczystościach i chętnie brał w nich udział. Był gościnny - często powtarzał słowa: "Witamy u nas". Cenił sobie przyrzeczenie ubóstwa.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna