ks. Franciszek Bogdan(1909 - 2008)9 września 2008 - W Otwocku zmarł ks. Franciszek Bogdan (ur. 11 sierpnia 1909 w Libuszy, w diecezji tarnowskiej), doktor habilitowany, radca prowincjalny, sekretarz generalny, radca generalny Stowarzyszenia, przedstawiciel polskiej grupy językowej przy Zarządzie Generalnym, profesor Seminarium i ITA, redaktor wydawnictwa Hosianum i Sacrum Poloniae Millenium, rekolekcjonista, pisarz i tłumacz, popularyzator biografii św. Wincentego Pallottiego.Piastował różne stanowiska oraz prowadził różnorodne formy pracy duszpasterskiej, jako naukowiec - prawnik i moralista, pisarz i tłumacz, wykładowca i wychowawca alumnów - ze słynnymi wyjazdami na Mazury. Był ekspertem i konsultantem prawnym w Stowarzyszeniu i poza nim. Od 12 października 1988 przebywał w Otwocku przy ul. Żeromskiego 6. Tam dedykowano mu książkę pamiątkową "I nic nad Boga. Apostolski wymiar życia konsekrowanego. Księga pamiątkowa dedykowana księdzu Franciszkowi Bogdanowi SAC z okazji dziewięćdziesiątej rocznicy urodzin i sześćdziesięciopięciolecia święceń kapłańskich" (red. Alfred Dyr, Paweł Góralczyk, Ząbki 1999). Pozostawił też krótkie wspomnienia: "Pod wieczór mojego życia" (WPChK 2006, nr 4, 76-83), "Wspomnienia 1929-1959", RP 9(1968) 164-169 i "Wspomnienia najmłodszych lat" (WPChK 2000, nr 6, 34-39, nr 7-8, 53-58, nr 9, 58-65, nr 10, 81-88). Jubileusz 70-lecia kapłaństwa był uroczyście obchodzony w Ołtarzewie 11 listopada 2004, na którym nie mógł osobiście uczestniczyć ze względu na stan zdrowia. Uroczystościom przewodniczył i kazanie wygłosił prowincjał ks. Czesław Parzyszek. Zmarł w Otwocku 9 września 2008 w godzinach porannych. 13 września mszy koncelebrowanej za zmarłego w Ołtarzewie przewodniczył abp Henryk Hoser, a bp Alojzy Orszulik procesji na cmentarz, gdzie ks. Franciszek spoczął w pallotyńskiej kwaterze. Całe ziemskie życie ks. Franciszka było wypełnione pracą, modlitwą, pasją pallotyńskim charyzmatem, nauką i cierpieniem. Był przystojnym, wysportowanym, nieprzeciętnie zdolnym i inteligentnym człowiekiem. Wszystkie te dary rozwijał i wykorzystywał w wieloraki sposób przez całe życie. "Talenty swe szlifował systematyczną intensywną, codzienną pracą i ćwiczeniem. Był jednocześnie rygorystą i człowiekiem szerokiego gestu, bogatej uczuciowości i rozległych horyzontów myślenia. Pełen humoru i pogodnego usposobienia asceta, rozmodlony sportowiec, turysta, towarzyski samotnik. Zachowywał należyty dystans, będąc jednocześnie wiernym w przyjaźni wobec swych wychowanków i towarzysząc im w życiowych perypetiach. Tożsamość kapłańską miał ugruntowaną, integralną, stałą i ona była zwornikiem jego osobowości. Wykształcenie prawnicze i w zakresie teologii moralnej, które uprawiał całe życie, dawało jego kapłaństwu solidną podbudowę doktrynalną i racjonalną wiary, która szuka rozumowego uzasadnienia: fides querens intellectum. Takie też było księdza przepowiadanie: stosował mało hasłowości, unikał sentymentalizmu, prezentował siłę przekonania i logikę wywodu" (H. Hoser). Ks. Franciszek wpisał się w pallotyńskie dziedzictwo swoją mrówczą pracą tłumacza tekstów św. Wincentego Pallottiego. To dzięki niej przed polskimi prowincjami pallotynów i pallotynek otwarła się szersza brama do odkrywania wielkości założyciela i jego dzieła, które po sobie pozostawił. Ten tłumacz przez dziesięciolecia kształtował oblicze Stowarzyszenia w Polsce i należy do jego filarów, obok księży: A. Majewskiego, W. Turowskiego, S. Wierzbicy, S. Czapli, J. Wróbla i M. Kordeckiego. Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |