ks. Leon Niechoj(1928 - 2011)15 października 2011 - W Limburgu zmarł ks. Leon Niechoj SAC (ur. 28 czerwca 1928 w Żorach k. Rybnika, w diecezji katowickiej), profesor Seminarium, mistrz nowicjatu braci, duszpasterz w NRD i Austrii, członek Prowincji Najśw. Serca Jezusa.Święcenia kapłańskie przyjął 22 czerwca 1957 z rąk Stefana kard. Wyszyńskiego, prymasa Polski. Przełożeni wiązali z nim wielkie nadzieje, gdyż już w 1959 została mu powierzona odpowiedzialna funkcja socjusza w nowicjacie w Ząbkowicach Śląskich. Do 1965 był mistrzem nowicjatu braci, następnie rektorem w Zakopanem, a od 1968 rektorem kościoła w Ołtarzewie. 6 kwietnia 1970 wyjechał do Weimaru, gdzie pełnił posługę duszpasterską w Ilmenau (przeniósł się tu na stałe w październiku 1973). Kiedy od jesieni 1971 pojawiły się w diecezji erfurckiej duże grupy polskiej młodzieży, pracującej w niemieckich zakładach pracy, ks. L. Niechoj organizował kolejne placówki duszpasterskie, około kilkunastu. Ks. Leon od początku przyjazdu do NRD pomagał też w duszpasterstwie niemieckim (pomoc w dekanacie Weimar, w parafii Weimar-Schöndorf, jako kapelan i spowiednik w domu starców w Weimarze, zastępstwo wakacyjne w pallotyńskim Gadebusch w Meklemburgii). Z Weimaru udał się do Erfurtu, aby kontynuować studia z zakresu teologii pastoralnej i liturgiki. Niestety, z powodu braku zgody władz NRD jako obywatel polski nie mógł uzyskać promocji. W latach 1979-93 służył jako proboszcz wiedeńskich parafii: Świętego Krzyża, św. Katarzyny Sieneńskiej i Królowej Pokoju (od 1982). Uzyskał austriackie obywatelstwo i traktował Wiedeń jako swoją nową ojczyznę. Nawet po przeniesieniu do domu pallotyńskiego na Mönchsberg w Salzburgu darzył Wiedeń tym samym uczuciem. W Salzburgu sprawował pieczę nad apostolatem prasy. Ze szczególną ofiarnością pełnił służbę zakrystiana, co umożliwiało mu kontakt z licznymi gośćmi domu. Krótki rozdział życia ks. Leona rozpoczął się po przeprowadzce do Limburga. Mimo że dom ten wydawał mu się nieco obcy, to jednak zdecydował, że spędzi tam ostatnie lata swojego życia. W Limburgu odżył i odnalazł wewnętrzny spokój, którego niekiedy brakowało mu pośród życiowych przeciwności. Z pewnością dużą rolę odegrały tu życzliwość i troska współbraci. Ks. Leon chętnie angażował się przy wysyłce prasy apostolskiej. Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie w pallotyńskim Ośrodku Seniora w Limburgu w pierwszych godzinach 15 października 2011. Uroczysta msza żałobna została odprawiona 22 października o godz. 10.30 w Kościele Maryjnym Księży Pallotynów w Limburgu, po której wyprowadzono doczesne szczątki zmarłego na cmentarz wspólnoty. Ks. Leon kochał muzykę, czemu dawał wyraz zwłaszcza podczas gry na organach. Szczególną wagę przywiązywał do pielęgnowania kontaktów z rodziną. Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |