ks. Florian Kniotek(1935 - 2012)26 października 2012 w Poznaniu zmarł ks. Florian Kniotek SAC (ur. 23 lipca 1935 w Kroczowie Mniejszym, w parafii Kazanów Iłżecki, w diecezji sandomierskiej), duszpasterz polonijny we Francji, redaktor "Naszej Rodziny" i Pallottinum.Święcenia kapłańskie przyjął 4 czerwca 1961 w Ołtarzewie z rąk bpa Zygmunta Choromańskiego. Bezpośrednio po święceniach odbywał jeszcze rok przygotowania duszpasterskiego, tzw. tirocinium. Posługiwał w Poznaniu jako wikariusz, a następnie był kapelanem szpitali klinicznych (1962-73, 1974-76) i Gdańsku (1973-74, 1976-77). W 1977 przybył do Francji, by zająć się redakcją "Naszej Rodziny" (do 1983). W ośrodku dyskusyjno-odczytowym Centrum Dialogu (Centre du Dialogue) w Paryżu organizował spotkania z pisarzami i ludźmi kultury. Pełnił tam też funkcję opiekuna duchowego niektórych polskich środowisk twórczych. Był przyjacielem paryskiej "Kultury" Jerzego Giedroycia i Zofii Hertz. Po powrocie do Polski w 1983 został redaktorem w Pallottinum, udzielał się też duszpastersko i był spowiednikiem sióstr zakonnych. W 1986 objął funkcję redaktora odpowiedzialnego za "Opera Omnia" Nauczania papieskiego (seria Dzieła wszystkie Jana Pawła II, oprac. Antoni Jaroch, Eugeniusz Weron, współredaktorzy: Ewa Rosik, Zofia Walkiewicz, t. I-IX w 17 woluminach, Poznań-Warszawa 1985-2007). Doczekał się jubileuszu 50-lecia święceń kapłańskich, który obchodził 19 maja 2011 w Poznaniu razem z ks. Stefanem Duszą oraz księżmi świętującymi jubileusz 25-lecia kapłaństwa (ks. Wojciech Pietrzak i ks. Zbigniew Rembisz). Ksiądz Florian chorował na cukrzycę, pod koniec życia stracił też wzrok. 18 października 2012 został hospitalizowany w jednym z poznańskich szpitali. Zmarł tam 26 października. Został pochowany 3 listopada na cmentarzu Junikowo w Poznaniu, w II kwaterze pallotyńskiej. Był autorem licznych wywiadów i tekstów w "Naszej Rodzinie", redaktorem "Rocznika Archidiecezji Poznańskiej" na rok 1967 oraz współredaktorem "Prymas Tysiąclecia. Wybór tekstów i opracowań" (Paryż 1982, wraz z Z. Modzelewskim i D. Szumską). W pamięci wielu ludzi zapisał się jako kapłan wielkiego serca i człowiek dobroci. Miał duże poczucie humoru, potrafił pokrzepiać innych na duchu, dobrze wpływać na ich nastrój i pomagać im. Był przyjacielem wielu ludzi "wielkich i małych". Potrafił zachować dyskrecję. Nie nosił koloratki czy sutanny, co w jego czasach było dość rzadkim zjawiskiem. Miał sentyment do celebracji mszy trydenckiej. Wspierał opozycję solidarnościową w Poznaniu. Wydział IV Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Poznaniu próbował bezskutecznie pozyskać ks. Floriana do współpracy. Próbowano też zebrać materiały dotyczące objęcia przez niego funkcji kapelana w Radiu Wolna Europa i postawić mu zarzuty umożliwiające jego skazanie. Choć zaangażowano wielu cennych dla SB tajnych współpracowników, nie udało się zebrać materiałów obciążających. Jego postawa okazała się jednak trudna do złamania. Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |