ks. Jozafat Szczygielski

Urodził się 29 września 1805 w Kobylanach koło Międzyrzeca Podlaskiego jako syn Klemensa i Marianny Danielak. Uczył się w Białej Podlaskiej, a następnie w Seminarium Duchownym Świętego Krzyża w Warszawie i w Seminarium Głównym. Święcenia kapłańskie przyjął w 1828. Jeszcze jako kleryk, gdy z braku wieku kanonicznego oczekiwał na święcenia, został mianowany nauczycielem religii w warszawskim Instytucie Głuchoniemych, z którym to zakładem pozostał związany do końca życia.

Po utworzeniu Akademii Duchownej powołano Szczygielskiego na jej wicerektora. Złożył wówczas wymagane egzaminy i w 1837 uzyskał w nowej uczelni stopień kandydata teologii. Funkcję wicerektora pełnił tylko do 30 września 1837, ponieważ wtedy objął funkcję dyrektora w Instytucie Głuchoniemych po rezygnacji jego założyciela ks. Jakuba Falkowskiego. Niebawem wrócił do Akademii w charakterze wykładowcy, mianowicie po śmierci ks. Wojciecha Ossolińskiego objął w 1842 najpierw zastępczo, a od 1857 w charakterze profesora stałego katedrę teologii dogmatycznej. Wykładał do wysłużenia emerytury w 1863. Choć nie posiadał przygotowania specjalistycznego, wykładowcą był dobrym i sumiennym. Poza tym przez kilka lat pełnił w Akademii obowiązki bibliotekarza. Najwięcej zajmował się Instytutem Głuchoniemych. Doprowadził w 1842 do założenia drugiego podobnego zakładu, Instytutu Ociemniałych (szkoła otrzymała nazwę Instytutu Głuchoniemych i Ociemniałych). Poza tym w 1857 wszedł do kapituły archikatedralnej.

Abp Feliński w przeddzień swego wyjazdu na zesłanie do Rosji mianował Szczygielskiego wikariuszem generalnym na wypadek uniemożliwienia rządów w archidiecezji aktualnemu wikariuszowi nominatowi Pawłowi Rzewuskiemu. Po zsyłce tego ostatniego w 1865, Szczygielski objął na krótko kierownictwo archidiecezji (od 30 października 1865 do 27 lutego 1866), lecz pod presją władz rządowych musiał ustąpić, a w 1867 sam poszedł na wygnanie do guberni kazańskiej. Wrócił do kraju dopiero w 1877 i zamieszkał w Stoczku pod Serockiem.

Zmarł 1 grudnia 1883 i pochowany został w Serocku. W kościele św. Aleksandra w Warszawie wzniesiono mu tablicę nagrobną. Posiadał order św. Stanisława II klasy i św. Anny III klasy.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna