Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

bp Jan Kanty Lorek

(1886 - 1967)

... "Mało który z członków polskiego Episkopatu był tak brutalnie atakowany przez propagandę komunistyczną po II wojnie światowej jak ks. bp Jan Kanty Lorek. Nazywano go "biskupem Niemcem", "sługusem Watykanu", oskarżano o zdradę interesów narodowych. Odebranie dobrego imienia i tworzenie "czarnej legendy" miało pomóc w przymuszeniu hierarchy do posłuszeństwa wobec dyrektyw wydawanych przez władze PRL. Kiedy okazało się, że taktyka ta nie przynosi zamierzonych rezultatów, podjęto przygotowania do usunięcia go z urzędu. Dyspozycje w tej sprawie wydawał sam Bolesław Bierut" (ks. B. Stanaszek)...

4 stycznia 1967 - W Sandomierzu zmarł bp Jan Kanty Lorek, misjonarz lazarysta, administrator apostolski diecezji sandomierskiej w latach 1936-46, biskup sandomierski od 1946, działacz społeczny i charytatywny.


Urodził się 20 października 1886 w Błażejowicach k. Toszka na Śląsku Opolskim, w diecezji wrocławskiej, w rodzinie chłopskiej. W 1902 wstąpił do Małego Seminarium Księży Misjonarzy w Krakowie i 27 września 1907 złożył śluby zakonne. Studia odbył w krakowskim Instytucie Teologicznym zgromadzenia i 2 lipca 1911 przyjął święcenia kapłańskie.

W latach 1912-30 pracował jako wychowawca, a następnie dyrektor Zakładu Wychowawczego im. ks. Siemaszki dla sierot w Krakowie. Rozbudował filię zakładu w Czernej, a w 1927 rozpoczął budowę nowoczesnego domu wychowawczego w Krakowie przy ul. Prądnickiej. W latach 1917-18 był duszpasterzem polskich robotników sezonowych w diecezji Hildesheim, po odbyciu rocznej służby w wojsku pruskim. W 1920 brał udział w przygotowaniach do plebiscytu na Śląsku. W 1930 został mianowany superiorem i proboszczem parafii Świętego Krzyża w Warszawie.

Wychowanie w regule zakonnej uformowało w nim postawę pełnej apolityczności. Tą cechą, jak i osiągnięciami w działalności społecznej, zwrócił na siebie uwagę kard. Kakowskiego w okresie głębokiego konfliktu między rządem a Watykanem, do którego doszło na tle obsady stolicy biskupiej w Sandomierzu (brak zgody władz państwowych na objęcie diecezji sandomierskiej przez bpa Czesława Sokołowskiego).

26 kwietnia 1936 został mianowany biskupem tytularnym Modra i administratorem apostolskim diecezji sandomierskiej. Konsekrowany został w Warszawie 7 czerwca 1936 przez abpa Aleksandra Kakowskiego. Uroczysty ingres do katedry sandomierskiej odbył 9 czerwca. Do 1939 założył Dom Katolicki w Sandomierzu, Instytut Wyższej Kultury Religijnej w Sandomierzu i Radomiu oraz Katolicki Uniwersytet Ludowy w Wąchocku. Zainicjował restaurację bazyliki katedralnej. W latach 1936-38 był członkiem Komisji Szkolnej, a od września 1938 Komisji ds. Dobroczynnych Episkopatu. W okresie okupacji przebywał w diecezji, pozostając lojalny wobec władz niemieckich. W czerwcu 1940 wydał odezwę do wiernych, których zachęcał do ochotniczego zgłaszania się na roboty do Niemiec, za co otrzymał upomnienie od władz konspiracyjnych, oceniających to wystąpienie jako służące interesom niemieckim, a wprowadzające w błąd ludność polską. Biskup Lorek motywował swój apel obietnicami niemieckimi rezygnacji z przymusowego werbunku na roboty do Rzeszy, w przypadku zgłoszenia się dostatecznej liczby ochotników.


Interweniował u władz niemieckich w obronie aresztowanych. Jeszcze we wrześniu 1939 wykupił 600 aresztowanych w Opatowie-Zochcinie i udzielał pomocy więźniom obozów koncentracyjnych. Wspólnie z biskupami Kaczmarkiem i Kubiną zabiegał u gubernatora Hansa Franka o uwolnienie biskupów lubelskich. Osoby narodowości żydowskiej były ukrywane w budynkach Wyższego Seminarium Duchownego i na strychu katedry. Biskup Lorek osobiście zaproponował ukrycie rabinowi Ostrowca Yehielowi Halviemu Halschtokowi, jednak ten odmówił, pragnąc być solidarnym ze swoim narodem, bo - jak sam twierdził - nie może ratować tylko siebie, kiedy ginie jego naród.

Po wojnie 12 marca 1946 został prekonizowany ordynariuszem sandomierskim. W okresie swych rządów erygował 46 nowych parafii, wybudował 58 kościołów. Był członkiem komisji duszpasterskiej i "Caritasu".

Zmarł w Sandomierzu 4 stycznia 1967. Pochowany został w podziemiach katedry pw. Narodzenia NMP. Był odznaczony Komandorią z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC



Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

bł. Bolesława Lamentbł. Bolesława Lament

Modlitwa do bł. Bolesławy LamentModlitwa do bł. Bolesławy Lament

Litania do bł. Bolesławy LamentLitania do bł. Bolesławy Lament

Modlitwa do św. Józefa FreinademetzaModlitwa do św. Józefa Freinademetza

Modlitwa do bł. Archanieli GirlaniModlitwa do bł. Archanieli Girlani

Modlitwa do św. Sulpicjusza SeweraModlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2025Godzina Łaski 2025

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2026 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej