ks. Jan Leopolita(ok. 1523 - 1572)... cieszył się dużym uznaniem jako biblista i teolog w kołach kościelnych. Łączył pracę nauczycielską z rozległą działalnością kaznodziejską. Szymon Starowolski nazwał go "dzielnym pogromcą herezji". Do dziejów piśmiennictwa polskiego wszedł przede wszystkim jako korektor - redaktor i wydawca przekładu Biblii (tzw. Biblia Leopolity, zw. też Biblią Szarffenbergowską), ogłoszonej w 1561 z inicjatywy i nakładem Marka i Stanisława Szarffenbergów...7 kwietnia 1572 - W Krakowie zmarł ks. Jan Leopolita (właśc. Jan Nicz, znany jako Nicius Kasprowicz), mieszczanin, profesor teologii Akademii Krakowskiej, kaznodzieja, wydawca i korektor katolickiego przekładu Biblii na język polski (tzw. Biblia Leopolity lub Szarffenbergowską), humanista. Urodził się ok. 1523. Był synem Kacpra Nicza, patrycjusza lwowskiego. W 1538 zapisał się na studia do Akademii Krakowskiej, gdzie w 1544 uzyskał stopień magistra sztuk wyzwolonych. W 1545 przyjął rektorat szkoły parafialnej Bożego Ciała na Kazimierzu oraz udzielał lekcji prywatnych młodzieży z rodzin magnackich. Równocześnie objaśniał autorów klasycznych na Wydziale Filozoficznym w latach 1544-49 jako docent extraneus, w latach 1550-57 jako kolega mniejszy i w latach 1558-60 jako kolega większy. W roku szkolnym 1555 i 1559 był dziekanem Wydziału. W 1560 przyjął święcenia kapłańskie i przeszedł na Wydział Teologiczny, na którym doszedł w 1569 do doktoratu teologii. Jako profesor cieszył się dużą powagą. Nuncjusze J.F. Commendone i J. Ruggieri zaszczycili swą obecnością jego wykłady listów św. Pawła. Miał przy tym duże uzdolnienia krasomówcze, toteż w latach 1560-64 pełnił przy profesurze obowiązki kaznodziei, w kolegiacie Wszystkich Świętych, w 1564-65 w kościele Mariackim i w latach 1565-71 w katedrze wawelskiej. W wyniku zasług otrzymał w 1559 kanonię, a następnie dziekanię w kolegiacie św. Anny, 1565 kanonię w kolegiacie Świętofloriańskiej, przed 1567 prebendę w kolegiacie św. Jerzego na zamku, probostwo w Proszowicach oraz w 1565 w dzierżawę dobra Akademii w Bronowicach. Nie wszedł jednak pomimo zabiegów ani do kapituły katedralnej krakowskiej, ani do wrocławskiej. W Akademii brał udział w załatwianiu wszystkich trudnych, a zwłaszcza kłopotliwych spraw. Pracą, która zapewniła Leopolicie trwałe miejsce w historii polskiego piśmiennictwa, była korektura i wydanie starego, względnie współczesnego mu (dominikanina Leonarda Niezabitowskiego) przekładu Biblii. Wprawdzie edycja Leopolity, została dość krytycznie oceniona przez naukę, ale jako pierwsze w Polsce drukowane katolickie tłumaczenie Pisma Świętego, zwane też Szarffenbergerowskim, odegrało znaczną rolę. Poza tym obok wydania podręcznika retoryki S. Mikana, miał Leopolita napisać jeszcze, względnie przełożyć, "Rozmyślania o Bożym umęczeniu Pana Jezusa Krysta". Zmarł w Krakowie 7 kwietnia 1572 na ambonie ("od świec zarażony") podczas wygłaszania mowy żałobnej na pogrzebie wojewody krakowskiego Stanisława Barziego. Pochowany został w kościele Mariackim w Krakowie. W testamencie zapisał Uniwersytetowi kosztowności i ozdobne meble. Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |