|
|
10 punktów pozwalających zrozumieć podejście Jezusa do grzesznika
Tym co najbardziej przekonuje i ułatwia wyznanie grzechów, jest jasne uzmysłowienie sobie dobroci Chrystusa względem grzesznika.
Dopóki nie przemedytowało się tkliwej miłości Chrystusa do grzesznika, spowiedź zawsze będzie trudna do zrozumienia...
Oto dziesięć punktów pozwalających zrozumieć podejście Chrystusa do grzesznika:
- Jezus wyrusza na poszukiwanie grzeszników i mówi, że po to właśnie przyszedł na ziemię.
Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników (Mk 2,17).
A w przypowieści o zagubionej owcy ukazuje Boga jako pasterza, który biegnie za owcą... i później sam tak postępuje z Zacheuszem, Samarytanką, jawnogrzesznicą.
- Jezus przedstawia się jako przyjaciel grzeszników: jest wobec nich czuły i delikatny, jak względem chorych.
I to faryzeuszom wydaje się zgorszeniem, bo On jada z grzesznikami! Dlaczego je i pije z celnikami (Mk 2,16).
Jak ukazują Ewangelie, grzesznik nigdy nie spotkał się z niechęcią Chrystusa.
Mateusz jest poborcą podatków oddanym bez reszty pieniądzom, wyzyskiwaczem biednych, ale ujrzawszy Chrystusa wstał i poszedł za Nim.
Zacheusz jest "szefem poborców, ale spotkawszy Chrystusa czuje potrzebę wyznania: Poszkodowanym oddam w czwórnasób i połowę moich dóbr rozdam ubogim.
Prostytutka w swej skrusze zasłużyła na kwalifikację: Wiele jej odpuszczono, bo bardzo umiłowała.
- Jezus jako przyjaciel grzeszników, ale wróg grzechu; przyjaciel grzeszników, który ich wyrywa z pułapek grzechu.
- Jezus nie tylko nie złości się nigdy na grzesznika, ale nawet nie unosi się jak na przykład Jan Chrzciciel. Jednak Jego twarde słowa przeciw faryzeuszom są jak słowa Chrzciciela. Mimo to Ewangelia odnotowała trzy Jego wizyty na posiłkach u faryzeuszy.
- Jezus przebacza grzesznikowi i naucza, że przebaczanie jest największą radością Boga.
Większa będzie radość w niebie z jednego grzesznika, który się nawraca, 1 niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia (Łk 15,7).
- Jezus nigdy nie wybacza na sposób masowy. Zawsze indywidualnie. Nigdy nie znajdziemy w Ewangelii epizodów kolektywnego przebaczenia. Przebaczenie jest zawsze osobiste. Zawsze jest ono osobistym aktem Boga skierowanym ku konkretnemu człowiekowi.
- Jezus stawia opór tylko fałszowi! Nie akceptuje tych, którzy czują się sprawiedliwi. W przypowieści o faryzeuszu i grzeszniku: Celnik wrócił do domu usprawiedliwiony, a tamten nie... (Łk 18,14)
Pierwsza zapowiedź Królestwa jest następująca: Bliskie jest Królestwo Boże, nawracajcie się! I wierzcie w Ewangelię. Mówi to WSZYSTKIM! Jezus uważa nas wszystkich za grzeszników. Biada tym, którzy czują się sprawiedliwi!
- Jezus, który cały jest łagodnością dla grzesznika, ma tak radykalne żądania w stosunku do naszej postawy wobec zła, że wydaje się, iż wymaga niemożliwości.
Mt 5,20 Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów; nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.
- Jezus mówi wprost, że droga nawrócenia jest trudna.
Mt 7,14 Jakże ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują.
- Jezus odsłania nam tajemnice, jak tego dokonać.
Mt 11,28 Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie. a moje brzemię lekkie.
I precyzuje słowa Przyjdźcie do Mnie podkreślając, że istotą nawrócenia jest wiara w Niego, powierzenie się Jemu, oparcie się na Nim.
Ziarna nr 176
|
|