Zajaśniał nad światem niczym słońce

Św. Franciszek urodził się na przełomie 1181 i 1182 roku. Syn kupca Piotra Bernar- done i Joanny Pica. Byłem w miejscu jego narodzin i zobaczyłem, że zamieniono je na kaplicę. Na chrzcie otrzymał imię Giovan- ni - Jan, ale ze względu na to, że jego matka była Francuzką, od urodzenia niemal nazywano go Francesco - Francuzik.

Młodość upływała mu beztrosko, nie stronił od ziemskich przyjemności, pragnął zrobić karierę rycerza. Okazja nadarzyła się szybko: w 1202 roku wyruszył na wojnę z Perugią. Miał 20 lat. Rok spędził w niewoli, tam po raz pierwszy doświadczył ubóstwa, tego duchowego i fizycznego. We Franciszku zaczął się proces przemiany: udał się z pielgrzymką do Rzymu, ale dopiero rok 1205 przyniósł mu odpowiedź na pytanie o sens życia. Podczas modlitwy w małym, podupadłym kościółku św. Damiana pod Asyżem Franciszek usłyszał: "Odbuduj mój walący się kościół". Odczytał to polecenie dosłownie. Aby pozyskać środki na odnowę, sprzedał odpowiednią ilość sukna z ojcowskich zapasów, a zdobyte pieniądze przeznaczył na odbudowę kościoła. Ojciec zażądał zwrotu pieniędzy, grożąc wydziedziczeniem. Franciszek oddał pieniądze, ale zrobił krok więcej - wyrzekł się spadku. Stał się biedakiem -ostatnią szatę oddał ojcu. Jezus wskazał mu drogę. Franciszek przywdział brunatny habit, opasał się zwykłym sznurem - narodził się poverello, biedaczyna.

Do szalonego - w oczach ówczesnych - Franciszka wnet zaczęli przychodzić przyjaciele, którzy chcieli żyć jak on, ubogo, w bliskości Boga, w pełnym zaufaniu do Tego, który żywi ptaki powietrzne i odziewa lilie na polu. W 1210 roku Franciszek z dwunastoma braćmi udał się do Rzymu, by prosić papieża Innocentego III o zatwierdzenie reguły zakonnej. W dwa lata później za sprawą św. Klary zaczęła istnieć żeńska gałąź zakonu.

Franciszek zmarł w nocy, 3 października 1226 roku. W dwa lata później został ogłoszony świętym przez papieża Grzegorza IX. Franciszek mówił o sobie: "Obrałem sobie świętą biedę za panią, ze względu na moje duchowe i cielesne rozkosze i bogactwa". Ubóstwo doprowadziło go do całkowitego oddania się Bogu: 24 września na górze koło La Verna otrzymał styg- maty - był to pierwszy z całą pewnością poświadczony przypadek tego typu.

Wyczerpany ciągłymi wędrówkami, głoszeniem kazań, skromny (nie chciał przyjąć święceń kapłańskich i pozostał diakonem) - ile może nauczyć? Ilu zdumiewa? Ilu podziwia jego heroizm? A równocześnie, jak niewielu wierzy, że będąc ubogim, można ubogacać, dzielić się Bogiem? Jak wielu utraciło wiarę, ufając pełnej misce i brzęczącym w kieszeni monetom czy szeleszczącym banknotom?

o. Edward Kryśniak SP Fragmenty pochodzą z książki Karmię was tym, czym sam żyję, Kraków 1980, t. 2, s. 370-371; t. 3, s. 204-205 eSPe, nr 58 Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości Modlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza Litania do bł. ks. Bronisława Markiewicza Modlitwa do św. Hiacynty Mariscotti Modlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego Modlitwa do św. Teofila Modlitwa do św. Martyny Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna