Humor Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Pobierz Spowiedź Opowiadania Perełki
Błąd Adama

     Wśród katechizmowych zasad ważne miejsce zajmują prawdy dotyczące śmierci i przyszłego życia. Określane są "rzeczami ostatecznymi człowieka" lub "czterema prawdami ostatecznymi". Chodzi o śmierć, zmartwychwstanie, sąd Boży, zbawienie lub potępienie. Tymi tematami zajmuje się dziedzina teologii nazwana eschatologią (z greckiego: eschatos - "ostateczny", logos - "zasada"). Eschatologia dzieli się na szczegółową i ogólną. Ta pierwsza zajmuje się indywidualnym ludzkim losem. Analizuje sens zjawiska śmierci, fenomen duszy oraz stany życia nadprzyrodzonego otwarte na człowieka po śmierci: czyściec, niebo, piekło. Natomiast do eschatologii ogólnej należy tematyka paruzji, czyli powtórnego przyjścia Chrystusa na ziemię, sąd ostateczny i los całej ludzkości i przyrody wobec zapowiedzi końca świata. A także powszechne ożywienie umarłych i zmartwychwstanie ciał.

     Miarodajnym punktem odniesienia jest tu Boże objawienie utrwalone w księgach biblijnych. Wśród nich przede wszystkim nauczanie Chrystusa i Jego apostołów na temat spraw ostatecznych. Warto wiedzieć, że Boże objawienie dzieli się na naturalne (kosmiczne), czyli stworzoną przyrodę, i nadprzyrodzone (publiczne, historyczne), czyli historię zbawienia zapisaną w Biblii.

     Pierwszym zagadnieniem eschatologii jest bezdyskusyjny fakt obecności śmierci. Ma ona powszechny zasięg i definitywnie decyduje o widzialnym końcu każdego człowieka. Śmierć postrzega się jako wrogą siłę. Przeczuwa się jej bliskość w chorobach i w wielu niebezpieczeństwach. Życie jawi się jako nierówna i ciągła walka. Eschatologia uczy, że śmierć, choć przeznaczona człowiekowi, nie jest jednak jego całkowitą destrukcją, czyli unicestwieniem osoby. Władza, jaką śmierć posiada na ziemi, ma wartość znaku: przypomina o przepaści między słabym stworzeniem a nieśmiertelnym Stwórcą. A także podkreśla istnienie grzechu w świecie.

     Biblia wyraźnie wskazuje na związek pomiędzy grzechem pierwszych ludzi a faktem umierania pokoleń. Śmierć nie tyle jest biologicznym przeznaczeniem, jak u zwierząt, ile ma wymiar kary. Jest skutkiem grzechu pierworodnego i konsekwencją Bożego wyroku skazującego wszystkich ludzi jako spadkobierców skażonej ludzkiej natury. Grzech pierworodny polegał na radykalnej odmowie zależności od Boga, nieuznaniu statusu stworzenia i próbie zamiany miejsc ze Stwórcą. Jest dziedziczonym grzechem pychy i braku zaufania Bogu. Z wolnego wyboru człowieka - Adama - grzech wszedł na świat, a przez to pojawiła się śmierć. Od tamtego wydarzenia wszystkich dotyczy konieczność umierania, jako nosicieli natury Adama-Sprawcy.


s. Jan Sawicki


Tekst pochodzi z Tygodnika

22 sierpnia 2010


   


List pocieszenia List pocieszenia
Henri J. M. Nouwen
Sześć miesięcy po śmierci matki Henri J. M. Nouwen, pragnąc ukoić ból ojca po stracie najbliższej mu osoby, zaczął pisać do niego długi list. Snując rozważania nad znaczeniem śmierci, umieścił je w kontekście śmierci i zmartwychwstania Chrystusa... » zobacz więcej

Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]
O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2018 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej