Nie być bezradnym

Kasia, Łukasz, Agnieszka i Asia razem z animatorką-studentką i księdzem postanowili wydawać gazetkę o sobie. Ale taką, która byłaby czytana również przez ich rówieśników z V i VI klasy. Opowiadali o swoich problemach w szkole, domu...

Łukasz wyznał, iż przez rok ukrywał w klasie, że jest ministrantem. Aż w końcu się wydało, ale szybko zapewniał swoich kolegów, że jest normalny, taki jak oni. Przecież przez ten rok nikt się nie zorientował, więc to najlepiej świadczy o tym, że się przystosował - twierdził.

Kasia uważa, że mama wcale jej nie zna. I myśli, że ona, Kasia, to jest taka porządna dziewczynka, która chodzi do szkoły, odrabia lekcje i czasami pomaga mamie...

Asia jest zdania, że dzieci w grupie parafialnej nie są wcale lepsze od tych, które nie chodzą do kościoła, a nawet czasami są gorsze.

Agnieszka ma za złe swojej mamie, że zrobiła aferę w szkole, gdy zorientowała się, iż dzieci w V klasie czytają pod ławkami bezwstydne pisma. Tłumaczyła mamie, że tam są informacje o zespołach - i dlatego czytają. Kiedy animatorka skwitowała ją: "Nie udawaj, że dlatego czytasz", Agnieszka przyznała, że czyta rubrykę porad, choć "ona nie ma jeszcze takich problemów".

W końcu postanowili, że napiszą o tym wszystkim, o czym właśnie rozmawiali, w swojej gazetce. Za tydzień spotkali się znowu i okazało się, że nikt niczego nie napisał, tłumacząc, iż nie są to tematy dla ich rówieśników.

Pisać o relacjach w rodzinie, w szkole, o wątpliwościach, co znaczy być człowiekiem religijnym - to takiej gazetki młodzież nie "kupi". "Normalna" młodzież interesuje się przedmiotami, idolami, seksem...

* * *

Jak rozmawiać ze swoimi dziećmi? Nie tylko rozmawiać, ale zaproponować ciekawszy sposób spędzania czasu niż lansują to media i młodzieżowa moda. Ten dylemat przeżywa wielu katolickich rodziców.

Ten sam problem mają nauczyciele, którym leży na sercu wpojenie dzieciom i młodzieży wartości chrześcijańskich. Bywa inaczej, a postawy młodych przewyższają obiegowe osądy.

Wychowawczyni maturalnej klasy przyznaje, że dopiero niedawno dowiedziała się o życiu Artura. Nie można było nawet przypuścić, że jego lekkość bycia, figlarność, otwartość na innych mają swoje źródła nie w subkulturze młodzieżowej, a w cierpieniu.

Od półtora roku Artur opiekował się chorym na raka ojcem. On sam! Matka wyjechała na Zachód i stamtąd przysyłała pieniądze na niezbędne lekarstwa. Inaczej nie stać by ich było na leczenie. Ojciec umarł na rękach Artura.

* * *

Otaczający nas świat stał się pokusą również dla nas, dorosłych. Pan Jezus posyła nas jak owce między wilki. Dzisiaj "owce" - nawet wówczas, gdy są ludźmi dorosłymi - czują się bezradne wobec problemów, przed którymi stawia ich życie.

Mamy ochraniać nasze dzieci przed trudnościami, ale też dostrzec w nich "lek" podany przez Opatrzność Bożą. Lek na bycie człowiekiem wobec innych ludzi.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości Modlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza Litania do bł. ks. Bronisława Markiewicza Modlitwa do św. Hiacynty Mariscotti Modlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego Modlitwa do św. Teofila Modlitwa do św. Martyny

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna