Żeby nie kochać głupio, miłości trzeba się uczyć

Działo się to podczas spotkania z okazji ukończenia szkoły podstawowej. Wszyscy odświętnie ubrani zajadali się smacznym jedzeniem, a potem... tańczyli. Po kilku godzinach jeden z nauczycieli zauważył ucznia, którego zachowanie wyraźnie wskazywało na spożycie alkoholu. Długo się nie zastanawiając zabrał go do samochodu i zawiózł do domu. Drzwi otworzyła matka. Nauczyciel, w kilku zdaniach, powiedział co się stało i dał do zrozumienia, że syna trzeba ot oczyć większą opieką. Reakcja matki była nie z tej ziemi. Nawymyślała nauczycielowi, po czym wzięła stojącą w korytarzu miotłę i zabrała się do fizycznego potwierdzenia swoich słów. Nauczyciel, by uniknąć uderzenia - uciekł, pijany syn został w domu. Zapatrzeni bez rozsądku Każdy rodzic w swoim dziecku widzi wszystko co najlepsze. Często matce czy ojcu trudno uwierzyć, że to ich syn kradnie, córka narkotyzuje się lub że dzieci związane są z grupą społecznie niebezpieczną. Jeśli rodzicielska miłość nie jest zaślepieniem, to gorzka prawda o swoim dziecku mobilizuje do konkretnych wychowawczych działań, szczerych rozmów, modlitwy. Gorzej, gdy rodzice powtarzają sobie: To niemożliwe, by moja córka, syn... A jednak z tzw. porządnych domów, wychodzą dzieci zagubione i trudne. Wielu rodziców w Polsce żyje bardzo intensywnie i szybko. To sprawia, że nie zawsze jest czas, by z dziećmi rozmawiać lub uczestniczyć w ich życiu. Gdy przed laty katechizacja odbywała się przy parafii, bardzo często na kolędę zabierałem dziennik. Pytałem wtedy rodziców dlaczego ich dziecko rzadko, albo w ogóle nie chodzi na lekcje religii. Często słyszałem: To niemożliwe, przecież... Wówczas otwierałem ów dziennik i pokazywałem, kiedy dziecko było, a kiedy nie było na katechezie. Ten argument zawsze przekonywał. Niekiedy wyczuwałem, że po moim odejściu będzie "lanie". Prawie zawsze owocem tego spotkania i takiego dowodu było zwiększenie gorliwości w uczęszczaniu na katechezę. Można żyć z kimś pod jednym dachem, ale bardzo daleko od siebie, mówić do siebie, ale nie rozmawiać z sobą. Z natury trudno przyjmuje się uwagi o sobie. Tym bardziej, gdy ktoś czyni to publicznie, albo jest przez nas nielubiany. Jednak to właśnie prawda czyni życie normalnym i sensownym, pomaga kochać bez złudzeń. Jaki będzie los owego młodzieńca, który nadużył alkoholu na szkolnej zabawie? Bardzo dużo będzie zależeć od postawy jego rodziców. Czy zapatrzenie w dziecko, jako owoc miłości, będzie połączone z roztropnością. Czy postawa nauczyciela będzie odczytana właściwie. Czy z tym dzieckiem rodzice będą rozmawiać, czy tylko do niego mówić. Chyba wiele można jeszcze uratować w chłopcu, który miał mądrego nauczyciela i głupią matkę. Ratujmy więc. Ks. WOJCIECH Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości Modlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza Litania do bł. ks. Bronisława Markiewicza Modlitwa do św. Hiacynty Mariscotti Modlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego Modlitwa do św. Teofila Modlitwa do św. Martyny Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt