Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Skoro Szatan jest prawdziwy, to czy satanizm jest religią prawdziwą?

Z jednej strony Książę Ciemności stara się nam wmawiać, że go nie ma, że diabły są tylko w bajkach i w chorej wyobraźni, a z drugiej strony coraz to gdzieś słyszymy o powrocie kultów satanicznych.

W 1986 r. zbulwersowała społeczeństwo wiadomość, że w Jarocinie, w czasie festiwalu muzyki rockowej, kiedy to na to spokojne wielkopolskie miasteczko zjeżdżają tłumy hałaśliwej, niejednokrotnie wulgarnej, rozwydrzonej, czy może po prostu zagubionej młodzieży, zdarzył się o pomstę do nieba wołający przypadek praktyk diabelskich. Jacyś domorośli sataniści znali na tyle obyczaje kultu Szatana, że zaaranżowali "czarną mszę" na ciele dziewczyny, wyciągniętym ze sprofanowanego grobu, przy zastosowaniu krwawej ofiary (psa), różnych wezwań kultowych, z krzyżami Nerona (odwróconymi - jak przy ukrzyżowaniu św. Piotra) na szyi itd. Przecieramy oczy ze zdumienia! Skąd takie coś w katolickiej Polsce? Jak to się mogło zdarzyć? I czy to jest legalne? Czy są jakieś paragrafy, na mocy których można by skazać za uprawianie satanizmu? Bo przecież nie tylko o naruszenie grobu i zabicie psa tu chodzi! (Z tego tytułu winowajcy zostali skazani).

W dzisiejszym świecie jest moda na tolerancję wobec wszelkich religii, wyznań, sekt i kultów. Ale czy może być tolerancja wobec Zła osobowego?

Gdy się najpierw neguje istnienie Złego Ducha, potem wprowadza modę na wszelkiego rodzaju wyuzdanie, swobodę obyczajów i brak hamulców etycznych, to i usypia się czujność w młodych duszach. A diabeł nie śpi. Gdy wystarczająco mocno odciągnął od Boga, od życia godziwego, to wreszcie zgłosi się i osobowo po kult dla siebie.

Że satanizm to nie przeżytek, ukazuje nam co jakiś czas telewizja. W serialu dla dzieci Robin Hood pokazana była "czarna msza". Również w filmie dokumentalnym Oto Ameryka o zwyrodnieniach w USA widzieliśmy obrzędy sataniczne. Jest gdzie się tych praktyk nauczyć.

I moda się szerzy. Po Jarocinie przyszły wiadomości o innych działaniach satanicznych. To gdzieś jakieś "czarne msze", to wywracanie krzyży z nagrobków cmentarnych, to noszenie na szyi "krzyży Nerona". Gdy telewizja zapytała młodego człowieka ujętego przez MO za wywracanie krzyży cmentarnych, czy szatan istnieje, odpowiedział: "Oczywiście, że istnieje". Ten młody człowiek doznał już jego siły. W wypowiedziach takich dźwięczy nuta manicheizmu.

Tolerancja religijna nie może oznaczać równości między wyznaniami - a taki model tolerancji nam się lansuje.

Prawdziwa religia jest tylko jedna, katolicka. Wszystkie inne, w najlepszym razie, dążą do prawdy; bywa jednak, że odchodzą, jak w pewnych sektach chrześcijańskich, których nauka coraz bardziej oddala się od Drogi, Prawdy i Życia - od Chrystusa.

A skoro Szatan jest prawdziwy, to czy satanizm jest religią prawdziwą? W jakimś sensie tak, bo to istota autentyczna i służba jej jest możliwa. Oparta jest jednak na fałszu, na herezji zwanej manicheizmem, zakładającej, że Szatan jest równy Bogu, że jest Jego równym przeciwnikiem. Otóż to jest wielka herezja. Wobec Boga Szatan jest prochem i niczym. Szatana nie ma w Niebie. Ale Bóg jest w Piekle. Jest tam poprzez swoją wolę, poprzez fakt utrzymywania Piekła w istnieniu. Nie ma tam tylko Jego łaski. Tam rządzi Lucyfer. Bóg mógłby go zetrzeć i na zawsze zniszczyć. Ale Bóg szanuje wolę i moc, której mu udzielił. To zbuntowany anioł. Lucyfer jest porównywalny z archaniołami, Rafałem, Gabrielem i Michałem. Taką ma moc i uprawnienia - ale wobec Boga jest niczym. Kłamie, gdy wmawia nam, że słuchając go dorównamy Bogu. Kłamie obiecując podobne nagrody, jak za służbę Bogu. Kłamie i wiedzie na manowce każdego, kto choć na chwilę da mu posłuch.

Nawet w zabawie unikać należy powoływania się na diabła. Z żartobliwego spoufalania się z diabłem przychodzą uzależnienia woli. Złe towarzystwo zawsze negatywnie oddziaływa. Diabeł to złe towarzystwo.

A gdy ktoś w gronie przyjaciół zaproponuje zabawę z diabłem, jakiś świętokradczy wybryk czy oznakę kultową, to trzeba natychmiast i to jak najgwałtowniej zareagować. Na Chrzcie świętym w naszym imieniu rodzice chrzestni wyrzekli się Złego Ducha i wszelkich spraw jego. Powtarzamy to w Wielką Sobotę i uczestnicząc w chrztach. Wyrzekamy się! Wszystkich spraw jego!

Prof. dr hab. Maciej Giertych
RN 385-386


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Małżeństwo - echo pierwotnej jednościMałżeństwo - echo pierwotnej jedności

Katecheza: Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkichKatecheza: Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich

Trójca Święta i MaryjaTrójca Święta i Maryja

Wiersze na Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi PannyWiersze na Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

Boże Narodzenie opowiada nam historię Boga, który stał się DzieckiemBoże Narodzenie opowiada nam historię Boga, który stał się Dzieckiem

Najbardziej popularne

Godzina ŁaskiGodzina Łaski

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2021 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej