Hare Kriszna - Droga donikąd

Niestety z przykrością, a i z pewnym lękiem, obserwujemy, że niejedna taka nastolatka uległa złudzie atrakcyjnemu obrazowi sekty, atmosferze zabawy, rozrywki, ogólnej wesołości, braterstwa. Bardzo wielu, szczególnie młodych ludzi, dało się wciągnąć w "tryby tej machiny", której zewnętrzny wizerunek daleki jest od rzeczywistego. Prawdę o sekcie Hare Kriszna odkrywa autorka książki, wydanej przez WAM (31-501 Kraków, ul. Kopernika 26), pt. Droga donikąd. Hare Kriszna - Lotta Danielson.

Lotta, bezpośrednio po maturze, stojąc u progu dorosłości, nie bardzo jeszcze wiedziała, co ze sobą począć, co robić w życiu. Wtedy spotkała na swojej drodze ludzi z Hare Kriszna i wydało się jej, że to jest właśnie to. W swej książce pisze: "Gdy człowiek jest młody, jest ciekawy samego siebie, ciekawy życia i tego, co może nam ono zaoferować. Równocześnie tak ważne jest poczucie, że robi się coś dobrego. Coś pożytecznego. Chce się wspólnie tworzyć lepszy świat. 1 nagle znajduje się grupa ludzi, która zdaje się odczuwać w ten sam sposób i która rzeczywiście próbuje robić coś dobrego. W końcu zostaje się członkiem tej dobrowolnej wspólnoty, gdzie wszyscy walczą o tę samą sprawę i gdzie jest się potrzebnym. Lecz pewnego dnia człowiek budzi się i zauważa, że przez kilka lat wcale nie robił tego co chciał, że poświęcił się złudzeniu".

A że jest to złudzenie, przekona się każdy po przeczytaniu relacji Lotty Danielson z jej czteroletniej przynależności do sekty Hare Krisza. Książka ta jest wstrząsającym świadectwem czterech lat procesu "wymóżdżania". (Nie jest to może zbyt eleganckie określenie, ale myślę, że oddaje istotę sprawy, a poza tym nie o elegancję tu przecież chodzi). Autorka książki opisuje, w jaki sposób, w złudnej atmosferze akceptacji i zrozumienia, ona sama i inni członkowie sekty poddawani byli procesowi "prania mózgu", zupełnie nie zdając sobie z tego sprawy, trenowali do wykonywania poleceń bez samodzielnego i krytycznego myślenia, pozbawieni własnych sądów, uczuć, inteligencji i osobowości. Na przykładzie przeżyć Lotty doskonale widać, jak przez odizolowanie od otoczenia, własny, hermetyczny język, nacisk grupowy, sekta uzależnia od siebie swoich członków, którzy stają się jak zaprogramowane maszyny, zniewoleni, przekonani o niemożności życia poza sektą.

To, co spotkało autorkę, nie jest sprawą jednostkową, niejedną osobę pociągnęli ku sobie ci roztańczeni, tak szczęśliwie i wesoło, z pozoru, wyglądający ludzie. Dlatego gorąco chcę polecić książkę Droga donikąd. Hare Kriszna takim właśnie nastolatkom, jak te z autobusu, by nie uległy temu, co powierzchowne, gdyż - tak to już jest - pozory najczęściej mylą. Warto również - a nawet przede wszystkim - aby przeczytali tę pozycję rodzice i wychowawcy.

Aneta M., studentka UJ Rycerz Niepokalnej nr 473 Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna