Wieczorny pacierz przyrody

Gdy słońce 
senne chyliło swą głowę 
W wieńcu z barwnej mgiełki 
nadwarciańskiej wody.
Poszedłem między łąki, 
zboża płowe 
Posłuchać pacierza 
wieczornej przyrody...

Na łące rozwija się mgła srebrzysta. 
Otula puchem trawy, kwiaty, zioła; 
A cisza rozlewa się uroczysta - 
I tylko szepty traw słychać dokoła. 
A wonna konwalia, biała lilija 
Płatki swe zwija, 
Oczęta mruży, 
Do snu się zbiera 
Szepcąc cichutko: 
"Zdrowaś Maryja..."

Już łąka się kończy, pole zaczyna; 
Idę jak duch cicho, w blaskach skąpany; 
Przede mną konopi las, 
lnu gęstwina: 
Kobierzec zielony, 
lila nakrapiany. 

Len mruży do snu 
swe modre oczęta: 
O Panno Święta Bielsza i czystsza 
Ponad te blaski. 
Ów len Ci szepcze. 
Że "Pełnaś łaski!"...

Stoi na boku w krwawych 
blaskach słońca 
Samotna osika, 
która drży cała
Listkami. 
Wiecznie struchlała, 
płacząca. 
Bo niegdyś Chrystusa ukrzyżowała... 
Listkami się trzęsie, 
płacze nad sobą. 
Dzwoni listkami. 
Drży bojaźliwie Do końca świata... 
I łka cichutko: "Pan z Tobą..."

Słoneczko już rzuca ostatnie blaski; 
Hen idę teraz bez końca miedzami; 
W promykach żółcą się miejscami piaski; 
A żyto szumi srebrzyście kioskami. 
Kłania się Niepokalanej falami.
I każdy kłosek 
Szepcze Jej z cicha 
A razem z tego Cudna muzyka: 
"Błogosławionaś Ty między niewiastami..."

Skończyły się pola, woń lasu bije; 
Wchodzę w podwoje królestwa mrocznego; 
I pierś swą rozszerzam, żywicę piję. 
Słucham pacierza drzew uroczystego. 
Co mocą swoją uzdrawia chorego: 
Bo sosny siostrzyczki. 
Skupione w modlitwie 
Gałęzie rąk wznoszą 
Paciorek swój szepcząc: 
"I błogosławion Owoc Żywota Twego..." 

Promyki słońca już pozłacają 
Wierzchołki świerków, które wyprężone 
Stoją wysmukłe: straż lasu trzymają 
Włożywszy na się mundury zielone. 
Na tle zachodu hen pali się zorza. 
A świerki te sztywne 
Modlitwę żołnierską 
Szepczą chóralnie, 
A dosłyszalnie: 
"Jezus! Święta Maryjo, Matko Boża..."

Opodal dęby sędziwe, schylone 
Na barki swe wieków kilka włożyły; 
Stoją ciche, zadumane, zgarbione 
Tęskniące do odpoczynku-mogiły... 
I wolno kiwając brodami swymi 
Półgłosem pacierz Seplenią stare. 
I szept się niesie Po całym lesie:
"Módl się za nami grzesznymi..."

Na tle niebios zachodnich w 
krąg się rozpostarła 
Łuna w postaci kielicha złotego. 
Część chmur, powyżej nieco - 
cudnie się rozwarła
Lejąc do wnętrza snop światła jasnego. 
Rzekłbyś, że jawi się świata 
Sakrament... A cała przyroda: 
Pola, lasy, zioła. 
Niebo, ziemia, woda - 
Wszystko dookoła Przysięga Ci wierność. 
I my szepczemy. 
Że z Tobą będziemy 
"Teraz i w godzinę 
śmierci naszej... Amen!"


TADEUSZ POPIEL

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Nowenna do św. Teresy od Jezusa - dzień 1 Tajemnice Bolesne Różańca Świętego Modlitwa do św. Brunona Kartuza Litania do św. Brunona Kartuza Modlitwa do bł. Marii Róży Durocher Modlitwa do św. Marii Franciszki od Pięciu Ran Pana Jezusa

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna