Wieczorny pacierz przyrody

Gdy słońce 
senne chyliło swą głowę 
W wieńcu z barwnej mgiełki 
nadwarciańskiej wody.
Poszedłem między łąki, 
zboża płowe 
Posłuchać pacierza 
wieczornej przyrody...

Na łące rozwija się mgła srebrzysta. 
Otula puchem trawy, kwiaty, zioła; 
A cisza rozlewa się uroczysta - 
I tylko szepty traw słychać dokoła. 
A wonna konwalia, biała lilija 
Płatki swe zwija, 
Oczęta mruży, 
Do snu się zbiera 
Szepcąc cichutko: 
"Zdrowaś Maryja..."

Już łąka się kończy, pole zaczyna; 
Idę jak duch cicho, w blaskach skąpany; 
Przede mną konopi las, 
lnu gęstwina: 
Kobierzec zielony, 
lila nakrapiany. 

Len mruży do snu 
swe modre oczęta: 
O Panno Święta Bielsza i czystsza 
Ponad te blaski. 
Ów len Ci szepcze. 
Że "Pełnaś łaski!"...

Stoi na boku w krwawych 
blaskach słońca 
Samotna osika, 
która drży cała
Listkami. 
Wiecznie struchlała, 
płacząca. 
Bo niegdyś Chrystusa ukrzyżowała... 
Listkami się trzęsie, 
płacze nad sobą. 
Dzwoni listkami. 
Drży bojaźliwie Do końca świata... 
I łka cichutko: "Pan z Tobą..."

Słoneczko już rzuca ostatnie blaski; 
Hen idę teraz bez końca miedzami; 
W promykach żółcą się miejscami piaski; 
A żyto szumi srebrzyście kioskami. 
Kłania się Niepokalanej falami.
I każdy kłosek 
Szepcze Jej z cicha 
A razem z tego Cudna muzyka: 
"Błogosławionaś Ty między niewiastami..."

Skończyły się pola, woń lasu bije; 
Wchodzę w podwoje królestwa mrocznego; 
I pierś swą rozszerzam, żywicę piję. 
Słucham pacierza drzew uroczystego. 
Co mocą swoją uzdrawia chorego: 
Bo sosny siostrzyczki. 
Skupione w modlitwie 
Gałęzie rąk wznoszą 
Paciorek swój szepcząc: 
"I błogosławion Owoc Żywota Twego..." 

Promyki słońca już pozłacają 
Wierzchołki świerków, które wyprężone 
Stoją wysmukłe: straż lasu trzymają 
Włożywszy na się mundury zielone. 
Na tle zachodu hen pali się zorza. 
A świerki te sztywne 
Modlitwę żołnierską 
Szepczą chóralnie, 
A dosłyszalnie: 
"Jezus! Święta Maryjo, Matko Boża..."

Opodal dęby sędziwe, schylone 
Na barki swe wieków kilka włożyły; 
Stoją ciche, zadumane, zgarbione 
Tęskniące do odpoczynku-mogiły... 
I wolno kiwając brodami swymi 
Półgłosem pacierz Seplenią stare. 
I szept się niesie Po całym lesie:
"Módl się za nami grzesznymi..."

Na tle niebios zachodnich w 
krąg się rozpostarła 
Łuna w postaci kielicha złotego. 
Część chmur, powyżej nieco - 
cudnie się rozwarła
Lejąc do wnętrza snop światła jasnego. 
Rzekłbyś, że jawi się świata 
Sakrament... A cała przyroda: 
Pola, lasy, zioła. 
Niebo, ziemia, woda - 
Wszystko dookoła Przysięga Ci wierność. 
I my szepczemy. 
Że z Tobą będziemy 
"Teraz i w godzinę 
śmierci naszej... Amen!"


TADEUSZ POPIEL

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Nowenna przed Uroczystością Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej - dzień 5 św. Pius X Modlitwa do św. Piusa X Litania do św. Piusa X Modlitwa do bł. Brunona Zembola Modlitwa do bł. Wiktorii Rasoamanarivo

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna